Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ Ο... ΓΙΑΓΚΟΣ ΔΡΑΚΟΣ

Οι εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου 1996 αποτέλεσαν μια πολιτική ταφόπλακα για τον νυν πρωθυπουργό, από την οποία δεν κατάφερε να σηκωθεί, παρά μόνο με τη μεσολάβηση μιας... γεμάτης δεκαετίας.
Τότε έδινε μεγάλο και ανεπιτυχή (όπως αποδείχθηκε τελικά) αγώνα για την κοινοβουλευτική επιβίωση του "παιδιού" του, της Πολιτικής Άνοιξης.
Μαζί του σε αυτό τον αγώνα είχε τον

ΤΟ ''ΕΝ ΙΟΡΔΑΝΗ ΒΑΠΤΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΟΥ ΚΥΡΙΕ", ΤΟ ΤΕΤΡΑΠΛΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΡΥΣΕ ΤΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΚΑΙ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ, ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ

Γράφει ο  ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ  

Οι πρώτες ημέρες του 1972 βρίσκουν το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας να δοκιμάζεται από εσωτερικές έριδες.
Ακόμα δεν αμφισβητείται ο κυρίαρχος ρόλος του Γεωργίου Παπαδοπούλου αλλά  δύο ομάδες δεν καλοβλέπουν τις κινήσεις του.
Η μία, αν και όχι απολύτως ομογενοποιημένη,

Ο "ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ''

Της ΠΟΠΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΥ

«Ο άγνωστος πόλεμος» θα μπορούσε να αποτελέσει την πρώτη «καλτ» σειρά της ελληνικής παραγωγής. Αλλωστε το σενάριο είχε την υπογραφή του Νίκου Φώσκολου, ενώ στη σκηνοθεσία έκανε το ντεμπούτο του ο Κώστας Κουτσομύτης. Δυο από τις ισχυρότερες υπογραφές της ελληνικής τηλεόρασης, που ακολούθησαν έκτοτε ωστόσο τελείως διαφορετικές διαδρομές και σχολές τηλεοπτικής αισθητικής. Και όχι μόνο, ο κεντρικός χαρακτήρας, ο συνταγματάρχης Βαρτάνης του
νεαρού και πολύ γοητευτικού τότε Αγγελου Αντωνόπουλου, «στοίχειωσε» τις φαντασιώσεις του νεοφώτιστου τότε στις

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΧΕΙΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ "ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ ΑΙΣΙΟΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ 1952"! ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΛΙΜΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

  Γράφει ο
ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ  
  
Τα κομμάτια μιας βαθύτατα διχασμένης και ...ρημαγμένης Ελλάδας προσπαθούσε να συμμαζέψει ο στρατηγός Πλαστήρας, ηγούμενος ενός ανομοιογενούς κυβερνητικού
συνασπισμού των δυνάμεων του Κέντρου.Ο αμερικανικός παράγων, με

Ο ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΑΙΩΝΙΟΣ "ΑΠΟΤΣΟΣ"

Της  ΚΑΤ. ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ*

«Ακαδημία», «Ναός ευζωίας» ή «Μεγάλη Βρετανία του ουζάδικου», ο «Απότσος» παρακολούθησε πίσω από τη βιτρίνα του όλη τη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Το μπακάλικο που έγινε delicatessen, ουζερί, μπαρ και στο τέλος θρύλος φιλοξένησε στα τραπέζια του από πολιτικούς και βασιλιάδες, πρωθυπουργούς και διανοούμενους ως και τσαγκάρηδες που άφηναν για λίγο το κασελάκι

ΑΝΑΠΟΛΩΝΤΑΣ ΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ: ΡΕΒΕΓΙΟΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ '60

Γράφει ο ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ*

Οι εκλογές της ‘’βίας και νοθείας’’ (της 29ης Οκτωβρίου) έχουν τραυματίσει βαθύτατα το πολιτικό σκηνικό. Ακόμα και την παραμονή των Χριστουγέννων η συμπολίτευση ΕΡΕ με την αντιπολίτευση (Ένωση Κέντρου και ΕΔΑ) βρίσκονται στα ‘’κάγκελα’’.
 Εκείνο το πρωί έχει δει το φως της δημοσιότητας η περίπτωση της ενορίας της Αγίας Παρασκευής Χαϊδαρίου. Από 973 ψήφους (από κοινού με την άλλη συνιστώσα της Δεξιάς, την Ένωση Λαϊκού Κόμματος) στις εκλογές της 12ης Μαϊου 1958, η ΕΡΕ έφτασε τις 2.153!
 Σε μία προσπάθεια να δικαιολογήσει τα ...αδικαιολόγητα, ο υπουργός Εσωτερικών Γεώργιος Ράλλης (ο μετέπειτα πρωθυπουργός) απαντά ότι ‘’το νόμιμον της εγγραφής των εκλογέων εις τους εκλογικούς καταλόγους και της εκδόσεως

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ: ΠΡΟ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΙΑΣ, "ΟΙ ΓΑΜΠΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ"