Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011

Η ΥΔΡΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

Περισσότερες από 20 ταινίες έχουν γυριστεί στην Υδρα από τότε που ο Φιλοποίμην Φίνος έστησε για πρώτη φορά κινηματογραφική μηχανή στο λιμάνι της με το «Τραγούδι του χωρισμού» που σκηνοθέτησε ο ίδιος με τη Λήδα Μιράντακαι τον Λάμπρο Κωνσταντάρα στους βασικούς ρόλους.Γυρισμένο στα τέλη του 1939, το «Τραγούδι του χωρισμού» είναι η πρώτη ταινία που γυρίστηκε στην Υδρα,αλλά η «Μαρίνα»,που γυρίστηκε επτά χρόνια αργότερα,το 1946 (και πάλι με παραγωγό τον Φίνο, αλλά με σκηνοθέτη τον Αλέκο Σακελλάριο), ήταν που έκανε την αρχή ώστε να γίνει η Υδρα ένας από τους ελκυστικότερους κινηματογραφικούς προορισμούς της Ελλάδας.Η Στέλλα Γκρέκα στον ρόλο του τίτλου είναι το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας μιας Υδραίας που αποφασίζει να αναζητήσει την περιπέτεια στην Αθήνα και μπλέκει σε φασαρίες.
Το όνομα Μαρίνα συνδέθηκε αρκετά με την

ACROPOLE PALACE

Στην καλή του εποχή αντιπροσώπευε μαζί με τη «Μεγάλη Βρεταννία» και το King George τη χρυσή τριάδα των αθηναϊκών ξενοδοχείων. Το Acropole Palace, στη συμβολή των οδών Πατησίων και Αβέρωφ, υπήρξε ένα φωτεινό κόσμημα για την Αθήνα, σύμβολο μιας σπουδαίας εποχής, τα ίχνη της οποίας γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα όσο ο χρόνος τρέχει με ορμή μπροστά... Μιας εποχής που η οδός Πατησίων μεγαλουργούσε ως η αθηναϊκή παραλλαγή της Via Veneto της Ρώμης με επώνυμα αστικά μέγαρα, θέατρα, κινηματογράφους, μιούζικ χολ, ζαχαροπλαστεία... Εσφυζε από ζωή εκείνα τα χρόνια μετά τον πόλεμο η οδός Πατησίων, όταν στις όχθες της φυόταν το όραμα και η πίστη σε ένα καλύτερο μέλλον.
Σε αυτό το πλαίσιο το Acropole Palace ανέμιζε με

ΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΘΕΡΜΩΝ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ

Φωτογραφία από το λιμανάκι Λουτρών Σαμοθράκης περί το 1955. Όταν κάθε ψαριά ήταν άξια φωτογράφισης. Οι ψαριές τότε απ΄ότι βλέπουμε ήταν καλές ακόμη και για ερασιτέχνες. Χωρίς βέβαια, σύγχρονα σκάφη, εξοπλισμούς, GPS, Sonar κ.λ.π. (από το http://tangelonias.blogspot.com/2011/05/1955.html )



Ο ΚΑΛΟΣ Ο ΝΟΙΚΟΚΥΡΗΣ

Πριν ιδρώσει...

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΙΟΡΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Είναι το πραγματικό όνομα του τραγουδιστή...

ΤΑ ΜΑΡΑΣΛΕΙΑΚΑ



Ως «Μαρασλειακά» έχουν μείνει στην ιστορία τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν την περίοδο 1925-1926, με αφορμή τον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος της Ιστορίας, και ιδιαίτερα της Επανάστασης του 1821, από τη Ρόζα Ιμβριώτη, στο Μαράσλειο Διδασκαλείο.
Το επεισόδιο που, όπως έδειξαν οι εξελίξεις, ήταν σχεδιασμένο δεν περιορίστηκε στο Διδασκαλείο. Στόχος αυτών που κατήγγειλαν την Ιμβριώτη για διδασκαλία με βάση τον υλιστικό

ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ


Το να έχεις διατελέσει πρωθυπουργός σε έξι θητείες, άλλες δύο στην Προεδρία της Δημοκρατίας, πρόεδρος της Βουλής, πρόεδρος της Γερουσίας, υπουργός, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας (και όχι μόνο) δεν είναι μικρό πράγμα!
Πολλώ δε μάλλον όταν:
- Ουσιαστικά δεν υπήρξες ποτέ αρχηγός κόμματος αλλά επικεφαλής μιας ολιγομελούς Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
- Τις τέσσερις από τις έξι θητείες σου στην πρωθυπουργία τις κάνεις ως εξωκοινοβουλευτικός και σε μια περίοδο βρισκόσουν -κατά κάποιο τρόπο- στα πολιτικά αζήτητα.
- Γίνεσαι Πρόεδρος της Δημοκρατίας (σε μια πολύ σκληρή πολιτικά περίοδο, με έντονο το στοιχείο και τις μνήμες του Εθνικού Διχασμού) κι ουσιαστικά είσαι, κατ’ επανάληψιν, ευνοούμενος των Ανακτόρων.
Αυτά είναι, σε μια πρώτη ανάγνωση τα ενδιαφέροντα

ΑΝΤΙΟ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ;

1η Σεπτεμβρίου...

Τετάρτη 31 Αυγούστου 2011

ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ...

Προ 80ετίας

ΝΤΙΒΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Σε παιδική ηλικία η...

ΜΕ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ ΤΟΥ ΠΑΟΚ

Σε στιγμές δράσης ο...

Ο ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ


Ο Νίκος Καζαντζάκης, ο κορυφαίος Έλληνας συγγραφέας, ήταν ένας από αυτούς που πολεμήθηκε σκληρά τόσο από το πολιτικό όσο και από το εκκλησιαστικό κατεστημένο στα πρώτα μετακατοχικά χρόνια αλλά και της εποχής αμέσως μετά τον Εμφύλιο πόλεμο. Η πολιτεία με τις επεμβάσεις της πέτυχε να μην του απονεμηθεί το βραβείο Νόμπελ στο οποίο ήταν ο επικρατέστερος υποψήφιος. Από την πλευρά της Εκκλησίας δέχθηκε σκληρές επιθέσεις κυρίως για την «Ασκητική», τον «Τελευταίο Πειρασμό», το «Χριστός Ξανασταυρώνεται» και τον «Καπετάν Μιχάλη». Απειλήθηκε με αφορισμό, οι πιστοί κλήθηκαν να μη διαβάζουν τα βιβλία του, ενώ με φτηνές δικαιολογίες δεν επέτρεψαν μετά το θάνατό του να τοποθετηθεί η σορός του σε ναό της Αθήνας για λαϊκό προσκύνημα. Σκληρή ήταν και η επίθεση από το Βατικανό. Το βιβλίο «Τελευταίος Πειρασμός» ενεγράφη στον «κατάλογο των απαγορευμένων βιβλίων» (INDEX). Εκείνη την εποχή Πάπας ήταν ο Πίος ΙΒ’. Κι έπρεπε να περάσουν αρκετά χρόνια για να φτάσουμε στο 1968 και να δηλώσει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας ότι τα βιβλία του Καζαντζάκη κοσμούν την πατριαρχική βιβλιοθήκη στο

ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΞΙΑ


Το ΜΙΝΙΟΝ στην Πατησίων

ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΣΑΝΙΔΙ

Ο Βασίλης Τσιβιλίκας με τη...

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ (1876-1936)

Με τον Ελευθέριο Βενιζέλο
Ούτε πέντε μήνες (κι αυτούς σε δύο θητείες) δεν έκανε πρωθυπουργός κι από την πρώτη του κιόλας θητεία εγκρίθηκε από τη Βουλή το ψήφισμα «περί εκπτώσεως της δυναστείας και ανακηρύξεως της Δημοκρατίας», κάτι που του έδωσε την ευκαιρία να πολιτογραφηθεί ως «πατέρας της Ελληνικής Δημοκρατίας».
Πότε μαζί και πότε… χώρια με τον Βενιζέλο  (και σε σκληρή κόντρα μαζί του στο δεύτερο διάστημα) κατάφερε να πρωταγωνιστήσει όχι μόνο στην πολιτική ζωή αλλά και στο χώρο των ιδεών. Καλοκαίρι του 1876 (8 Ιουλίου) ήλθε στη ζωή, γέννημα-θρέμμα της Αρκαδίας, από το Λεβίδι.Ηταν από πολιτική οικογένεια, αφού ο πατέρας του Παναγιώτης κάθισε στα έδρανα της Βουλής, ως εκπρόσωπος της εκλογικής περιφέρειας Μαντινείας. Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου σπούδασε τα… πάντα (νομικά, οικονομικά, φιλοσοφία και κοινωνιολογία) για την εποχή του, στην Αθήνα και στο εξωτερικό (Χαϊλδεβέργη, Βερολίνο, Λονδίνο και Παρίσι).Στη Γερμανία ασπάστηκε το τότε σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο και κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα, τριαντάρης πια, συνέστησε μαζί με τους Παναγιώτη

ΣΤΑ ΚΟΥΤΟΥΚΙΑ



Τα κουτούκια, χώροι συνάντησης φίλων, χώροι χαλάρωσης, χώροι πολιτικών μαζώξεων ( άλλοτε φανερά, άλλοτε κρυφά ), χώροι που κάποτε ενώνονταν οι ψυχές μεταξύ τους.
Εκεί αναπτύσσονταν οι κομματικές έρριδες, φορτιζόταν το κλίμα, δημιουργούνταν οι μικρές «Βουλές» της χώρας.
Εκεί κλείνονταν οι δουλειές, εκεί σύχναζαν

ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΑΚΙΑ ΠΟΥ ΕΠΙΑΣΑΝ ΚΟΡΥΦΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Με τους γονείς τους η...

ΠΕΣ ΠΩΣ Μ' ΑΝΤΑΜΩΣΕΣ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ

Παίξε Τσιτσάνη μου το μπουζουκάκι. Και ο Σταμάτης Κόκοτας!

ΣΕ ΩΡΕΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ

Η...

Κυριακή 28 Αυγούστου 2011

ΜΕ ΤΟ ΝΑΖΙ ΤΗΣ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ

Στην Αίγινα
Ηταν τέλη Αυγούστου του 1957 όταν το κινηματογραφικό συνεργείο του παραγωγού και σκηνοθέτη Ανδρέα Λαμπρινού κατέφθασε στο νησί της Αίγινας για τα γυρίσματα του «Διακοπές στην Αίγινα», της εμβληματικής, όπως απεδείχθη αργότερα, ταινίας για το νησί του Σαρωνικού. Εκείνα τα χρόνια τα σχολεία άνοιγαν την 1η Σεπτεμβρίου, επομένως το νησί είχε αρχίσει σιγά-σιγά να αδειάζει. Οι παραθεριστές επέστρεφαν στα σπίτια τους. Κατά κάποιον τρόπο λοιπόν η παραγωγή