istorikesphotografies ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

2012-01-23T11:59:00.001+02:00

Το μονόπλευρο πολιτικά (υπέρ της Δεξιάς του…Κυρίου) σκηνικό διαμόρφωσαν οι κάλπες της 31ης Μαρτίου 1946, οι πρώτες της μετακατοχικής Ελλάδας. Την πάνδημη κραυγή ελευθερίας της Απελευθέρωσης (12 Οκτωβρίου 1944) διαδέχθηκαν τα αιματοκυλισμένα Δεκεμβριανά, που σήμαναν αυτόματα και ηχηρά τις καμπάνες της επισημοποίησης του νέου εθνικού διχασμού και προκάλεσαν και την πτώση του Γεωργίου
Παπανδρέου από την πρωθυπουργία. Στους
δεκαπέντε μήνες που ακολούθησαν μέχρι τις εκλογές σχηματίστηκαν συνολικά πέντε βραχύβιες κυβερνήσεις. Από τους Νικόλαο Πλαστήρα (3 Ιανουαρίου-19 Απριλίου 1945), Πέτρο Βούλγαρη (ως 17 Οκτωβρίου). αρχιεπίσκοπο και αντιβασιλέα από 30 Δεκεμβρίου 1944- Δαμασκηνό (μέχρι 1 Νοεμβρίου), Παναγιώτη Κανελλόπουλο (ως 22 Νοεμβρίου) και Θεμιστοκλή Σοφούλη, μέχρι τις 4 Απριλίου 1946, όταν μετεκλογικά- παρέδωσε.
Το πολιτειακό δεν είχε λυθεί παρά μόνο προσωρινά με την ορκωμοσία του Δαμασκηνού. Ο εγκατεστημένος στο Λονδίνο βασιλεύς Γεώργιος Β’ επέστρεψε (εκ νέου) στην Ελλάδα μόνο μετά το δημοψήφισμα της 1ης Σεπτεμβρίου. Όλες οι κινήσεις αυτές είχαν δρομολογηθεί και από τη βρετανική πλευρά, η οποία -άλλωστε- τον φιλοξενούσε στο έδαφός της.
Ο ίδιος, παρότι μακριά, παρακολουθούσε στενά τα δρώμενα στην Ελλάδα μέσα από τα μάτια πολλών δικών του ανθρώπων, κορυφαίοι των οποίων ήταν ο αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος (προκάτοχος του Δαμασκηνού στο θρόνο) κι ένας νέος δικηγόρος, ο νομικός του σύμβουλος, Σπύρος Μαρκεζίνης (μετέπειτα βουλευτής, αρχηγός κόμματος, υπουργός και πρωθυπουργός στις «μέρες του Πολυτεχνείου» το 1973).
Τα παλαιά κόμματα προσπαθούσαν να αναδιοργανωθούν ενώ αρκετοί νέοι πολιτικοί σχηματισμοί ξεφύτρωναν σαν μανιτάρια.
Το κλίμα κάθε άλλο παρά ήρεμο ήταν, τόσο στο πολιτικό όσο και στο κοινωνικό πεδίο. Τα Δεκεμβριανά που είχαν προηγηθεί αλλά και η έντονη ανάμειξη του ξένου παράγοντα στα εσωτερικά τεκταινόμενα είχαν δημιουργήσει δύο μεγάλους πόλους. Από τη μία πλευρά ήταν οι λεγόμενες εθνικές δυνάμεις (που στις τάξεις τους είχαν και ηγέτες όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου- με διακηρυγμένο τον αντι-βασιλικό τους προσανατολισμό) και από την άλλη οι ΕΑΜογενείς που στόχο είχαν (κι εκείνες) την κατάληψη της εξουσίας. Ίσως και με κάθε μέσο, αμφότερες!
Σκόρπια, πού και πού, συναντούσες πιο ενωτικές φωνές, προερχόμενες κυρίως από το χώρο του παραδοσιακού κέντρου. Είτε πιο προοδευτικές, όπως ο Πλαστήρας και ο Γεώργιος Καφαντάρης, είτε πιο συντηρητικές όπως ο Σοφούλης και ο Εμμανουήλ Τσουδερός.

                                            Η προκήρυξη

Τις εκλογές προκήρυξε η κυβέρνηση Σοφούλη στις 19 Ιανουαρίου αλλά ασαφώς. Ούτε καν το εκλογικό σύστημα δεν είχε προσδιοριστεί ούτε ο αριθμός των εδρών.
Η Αριστερά, η οποία όταν έγινε πρωθυπουργός ο Σαμιώτης πολιτικός τον είχε στηρίξει, γρήγορα είχε δείξει τη διάθεσή της για αποχή από τις κάλπες. Από τον περασμένο Οκτώβριο, στην πολιτική απόφαση του συνεδρίου του ΚΚΕ αφού περιγραφόταν το πολιτικό κλίμα της εποχής, υπογραμμιζόταν ότι το κόμμα δεν θα δώσει «κύρος και νομιμότητα» στις κάλπες που θα αποτελέσουν «νομιμοφανές πραξικόπημα κατά της λαϊκής θέλησης».
Λίγες ημέρες μετά την ορκωμοσία Σοφούλη, ο κύριος κορμός των ΕΑΜογενών δυνάμεων απέσυρε τη στήριξή του στην κυβέρνηση και στις 7 Φεβρουαρίου ο χώρος αυτός ουσιαστικά προανήγγειλε την αποχή του από τις εκλογές ζητώντας μεταξύ άλλων δίμηνη αναβολή τους, εκκαθάριση του κρατικού μηχανισμού και χορήγηση γενικής αμνηστίας,
Εκείνες τις μέρες, ο άσπονδος φίλος του πρωθυπουργού στο Κόμμα Φιλελευθέρων Σοφοκλής Βενιζέλος (ο γιος του ιδρυτή του συγκεκριμένου πολιτικού φορέα) είχε προχωρήσει στη σύναψη συμφωνίας με το προπολεμικά «αντίπαλον δέος», το Λαϊκόν Κόμμα. Ο «Κληκλής», όπως τον προσφωνούσαν οι στενοί φίλοι του, φιλοδοξούσε να ηγηθεί ο ίδιος ενός ευρυτάτου σχήματος και για το σκοπό αυτό διεύρυνε τη συμφωνία του με τη συμμετοχή πολιτικών αρχηγών της εποχής, όπως οι Γεώργιος Παπανδρέου, Παναγιώτης Κανελλόπουλος και Ναπολέων Ζέρβας. Από κοντά σ’ αυτό του το εγχείρημα ήταν κι ένας παλαιός συνεργάτης του πατέρα του, ο Στυλιανός Γονατάς (συναρχηγός του Πλαστήρα στην Επανάσταση του 1922, πρωθυπουργός της, αργότερα υπουργός του Ελευθερίου Βενιζέλου και πρόεδρος της Γερουσίας).
Ο Σοφούλης, ο οποίος μετέπειτα (περίοδος εμφυλίου) συμμάχησε με το Λαϊκόν Κόμμα κι έγινε εκ νέου πρωθυπουργός, ήταν αντίθετος σε αυτό το πληθωρικό πολιτικό σχήμα, αποφάσισε «να χωρίσει τα τσανάκια του» με τον Σοφοκλή. Το κόμμα τους διασπάστηκε και ο ίδιος κράτησε την πλειοψηφία των στελεχών αλλά και την πρωθυπουργία.
Με επισημοποιημένη πλέον την αποχή του συνόλου των δυνάμεων της Αριστεράς (αλλά και των πρώην πρωθυπουργών Καφαντάρη και Τσουδερού), οι εκλογές διενεργήθηκαν με το σύστημα της απλής αναλογικής και την ανάδειξη 354 βουλευτών- και με τους πάντες να ερίζουν για το ποσοστό της αποχής. Με τη φιλοβασιλική πλευρά να επικαλείται μια πρώτη έκθεση παρατηρητών του ΟΗΕ και να το τοποθετηθεί στο 9%, τα έντυπα της Αριστεράς να κραυγάζουν για 53% και τις ψύχραιμες φωνές να το συγκεκριμενοποιούν στο ένα τρίτο του εκλογικού Σώματος.

                            Τα κόμματα που πήραν μέρος

Η αποχή της Αριστεράς και η διάσπαση του Κέντρου έκανε την (ενοποιημένη αλλά και διευρυμένη πλέον) Δεξιά να κάνει περίπατο στις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές.
Η Ηνωμένη Παράταξις Εθνικοφρόνων (ο συνασπισμός που συνεστήθη με κύριο φορέα το Λαϊκόν Κόμμα) έλαβε ποσοστό 55,12% και 206 έδρες. Ακολούθησε η Εθνική Πολιτική Ένωσις (αποτέλεσμα της εκλογικής συνεργασίας των κομμάτων των πρώην πρωθυπουργών και πολιτικών αρχηγών) Βενιζέλου του Κόμματος Βενιζελικών Φιλελευθέρων , Κανελλόπουλου του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος και Παπανδρέου του Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος) με 19,28% και 68 βουλευτές αφήνοντας τρίτο το (υπό τον πρωθυπουργό Σοφούλη) διασπασμένο Κόμμα Φιλελευθέρων με 14,39% και 48 έδρες. Τέταρτο (ποσοστό 5,96% και 20 βουλευτές) το Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος του Ζέρβα και πέμπτη η δεξιά Ένωσις Εθνικοφρόνων (με επικεφαλής τον πρώην υπουργό Θεόδωρο Τουρκοβασίλη) με 2,94% και 9 έδρες.
Ένα βουλευτή (μουσουλμάνο στη Ροδόπη, ψηφισθέντα από το έντονα θρησκευτικό στοιχείο της περιοχής) εξέλεξε η (υπό τον πρώην υπουργό και γαμβρό (σύζυγο της θυγατέρας του μέλους της «τριανδρίας της Θεσσαλονίκης» Παναγιώτη Δαγκλή, Αλέξανδρο Μυλωνά) Ένωσις Αγροτικών Κομμάτων με πανελλαδικό ποσοστό 0,67%-, ενώ ως επικεφαλής ανεξάρτητων συνδυασμών κέρδισαν την έδρα τους ο κεντρώος Εμμανουήλ Λουλακάκης στο Λασίθι και ο Δεξιός Αριστείδης Δημητράτος στην Κεφαλονιά.

                        Ο φιλοβασιλικός χώρος

Το προπολεμικά διασπασμένο Λαϊκόν Κόμμα (αφού υπήρχε, στον ίδιο χώρο, και το Εθνικόν Ριζοσπαστικόν του Γεωργίου Κονδύλη, το Κόμμα Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά καθώς και θνησιγενείς πολιτικοί σχηματισμοί του Τζον Θεοτόκη, του Ιωάννη Ράλλη και του Σωτήρη Γκοτζαμάνη) όχι μόνο κατάφερε παρά την απώλεια του αρχηγού του Παναγή Τσαλδάρη το 1936- να επανενωθεί, αλλά απέκτησε και συμμάχους.
Το ίδιο, λόγω και της αντι-βασιλικής τάσης που εκδηλώθηκε στα χρόνια της κατοχής στους κόλπους του, δεν διέθετε νέο αρχηγό αλλά Διοικούσα Επιτροπή στην οποία συμμετείχαν οι Ντίνος Τσαλδάρης (ανεψιός του αποθανόντος ηγέτη), Πέτρος Μαυρομιχάλης, Τζον Θεοτόκης και Στέφανος Στεφανόπουλος. Οι Μαυρομιχάλης και Θεοτόκης είχαν ιδρύσει ?στο μεσοδιάστημα- πολιτικούς σχηματισμούς ενώ κάτι τέτοιο είχε επιδιώξει να κάνει και ο Στεφανόπουλος. Τελικά «εν όψει αντιμετωπίσεως του κοινού εχθρού» ενώθηκαν.
Μαζί τους συμπορεύθηκαν τρεις σχηματισμοί στους οποίους ηγούνταν τρία εξέχοντα στελέχη του βενιζελικού χώρου:
-Το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων (υπό τον Στυλιανό Γονατά), το οποίο είχε ιδρυθεί ένα χρόνο πριν από τις εκλογές όταν ο συναρχηγός του Πλαστήρα στην επανάσταση του 1922 αποχώρησε από το Κόμμα Φιλελευθέρων διαφωνώντας με το «όχι στο βασιλιά» του Θεμιστοκλή Σοφούλη. Το ΚΕΦ εξέλεξε τελικά 34 βουλευτές στο πλαίσιο της ΗΠΕ και διαλύθηκε πριν καν συμπληρώσει πέντε χρόνια από την ίδρυσή του. Τότε ο Γονατάς επέστρεψε στο «μητρικό κόμμα» αλλά δεν κατάφερε να επανεκλεγεί βουλευτής και αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή.
-Το Μεταρρυθμιστικόν Κόμμα, με αρχηγό τον πρώην υπουργό του Ελ. Βενιζέλου και προπολεμικό βουλευτή των Φιλελευθέρων Απόστολο Αλεξανδρή, που κατάφερε να εκλέξει τον αρχηγό του και άλλα τέσσερα στελέχη του.
-Η Πατριωτική Ένωσις, «βαρύ πυροβολικό» της οποίας ήταν ο πρώην υπουργός Δημήτριος Μπότσαρης, ο οποίος δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής. Αντίθετα, εκλέχτηκε από τους κόλπους της ο Ηρακλής Μπάτζιος, ο οποίος στις επόμενες εκλογές (1950) πολιτεύτηκε ανεπιτυχώς με το κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου.
Στο χώρο της Δεξιάς είχαν πολιτογραφηθεί άλλα πέντε μικρά κόμματα που συμμετείχαν στην ΗΠΕ αλλά μόνο δύο (τα πρώτα από αυτά που ακολουθούν) εξέλεξαν τους αρχηγούς του βουλευτές:
-Το Πανελλήνιον Εθνικόν Κόμμα του ναυάρχου Αλέξανδρου Σακελλαρίου.
-Η Πολιτική Ομάδα «Εμπρός» του Δημητρίου Σφαέλλου με «πεδίο δράσης» του Πειραιά.
-Το Κόμμα Βασιλοφρόνων του Δημητρίου Χατζίσκου με αναφορά μόνο στις περιοχές της Φθιώτιδας και της Φωκίδας (από τους κόλπους του εκλέχτηκε ένας ακόμα βουλευτής).
-Το Κόμμα Ανασυγκροτήσεως του πρώην υπουργού του Λαϊκού Κόμματος Περικλή Αργυρόπουλου (γνωστού ως ΠΕΡΙΑΚ-από τα αρχικά του ονοματεπωνύμου του- στους πολιτικούς κύκλους).
-Την Κοινωνική Ριζοσπαστική Ένωση του Νικολάου Μαλαγαρδή, ο οποίος πολιτεύτηκε ανεπιτυχώς άλλες δύο φορές: Το 1950 με το μετωπικό σχήμα των Παναγιώτη Κανελλόπουλου και Σακελλαρίου και το 1954 στις δημοτικές εκλογές στην Αθήνα, με το συνδυασμό του μετέπειτα δημάρχου Κωνσταντίνου Νικολόπουλου)

Στις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές πήραν επίσης μέρος οι «Χίτες» του στρατηγού Γεωργίου Γρίβα (αλλά χωρίς τον ίδιο υποψήφιο) με το εξωφρενικό μικρό για τη δράση τους ποσοστό 0,17% καθώς και το Αστικόν και Αγροτικόν Κόμμα, ιδιοκτησίας του μετέπειτα προέδρου του δημοτικού συμβουλίου (1962-1967) στο Δήμο Αθηναίων Αχιλλέα Αντωνόπουλου με 0,10%
Μετά τις εκλογές σχηματίστηκε υπηρεσιακή κυβέρνηση δύο εβδομάδων υπό το δικαστικό Παναγιώτη Πουλίτσα (4 Απριλίου) μέχρι σε ψηφοφορία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Λαϊκού Κόμματος να αναδειχθεί πανηγυρικά αρχηγός ο Τσαλδάρης (με 114 ψήφους, έναντι 19 του Μαυρομιχάλη, 2 του Θεοτόκη και 16 λευκών) και να ορκιστεί πρωθυπουργός.


                            Το ΚΚΕ και η Αριστερά

Το κλίμα περί αποχής της Αριστεράς από τις εκλογές της 31ης Μαρτίου αιωρείτο από το πρώτο κιόλας διάστημα μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας (12 Φεβρουαρίου 1945) και επιβεβαιώθηκε απόλυτα έναν ακριβώς χρόνο μετά, όταν από το βήμα της 2ης Ολομέλειας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, ο γενικός γραμματέας του κόμματος Νίκος Ζαχαριάδης έλεγε:
«Η βασική και κύρια αγγλική προσπάθεια από τότε που πάτησαν οι Άγγλοι το πόδι τους στην Ελλάδα, αφού ο ΕΛΑΣ έδιωξε τους Γερμανούς, μέσα από το Δεκέμβρη και κατοπινά μέχρι σήμερα, συγκεντρώνεται στο να εξασφαλίσουν στην Ελλάδα ένα καθεστώς που θα τους εξυπηρετεί απόλυτα τις αποικιακές και ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις τους. Και μια και αυτό δεν μπορούν να το πετύχουν μαζί με το λαό, το συνωμοτούν και το σκαρώνουν ενάντιά του. Στην ίδια κατεύθυνση τραβά και η εκλογική κωμωδία που ετοιμάζουν. Ούτε σκέφτηκαν να εξασφαλίσουν λεύτερες εκλογές. Θέλουν μόνο να παρουσιάσουν τις εκλογές με το μανδύα της νομιμότητας, να τους δώσουν μια νομιμοφάνεια για να σώσουν διεθνώς τα προσχήματα. Όλη τους η φροντίδα συγκεντρώνεται στο πώς να ασφαλίσουν την επικράτηση της Δεξιάς. Και φαίνεται ότι εδώ η κυβέρνηση του παλαιοδημοκρατικού Κέντρου τούς εξυπηρετεί κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Έτσι οι Άγγλοι αφήνουν την τρομοκρατία και την καλπονόθευση να επιβάλλεται απροκάλυπτα, κρατούν την κυβέρνηση του κ. Σοφούλη στην εξουσία για να κάνει αυτή τις εκλογές».
Στα λόγια του Ζαχαριάδη ήλθαν να προστεθούν λίγο αργότερα κι αυτά του Σοφούλη. Ο γηραιός πρωθυπουργός δήλωνε στις 18 Μαρτίου:
«Αι πληροφορίες μου εξ όλης της Ελλάδος είναι ότι ελευθερία κινήσεως των υποψηφίων και ελευθερία εκδηλώσεως φρονήματος δεν υφίσταται παρά μόνο για τους μοναρχικούς».
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η απόφαση για αποχή, είτε υπαγορεύτηκε από το εξωτερικό είτε όχι, κόστισε στην Αριστερά. Κι ακόμα περισσότερο στους Αριστερούς αφού οι κατοπινές κυβερνήσεις και κυρίως τα συστήματα εξουσίας που δρούσαν στις παρυφές τους – κατ’ εντολήν τους, με την ανοχή τους, είτε εν αγνοία τους, δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία, τη χρησιμοποίησαν για να φτιάξουν δεκάδες χιλιάδες «φακέλους κοινωνικών φρονημάτων» και για τους στείλουν, στη συνέχεια, σε φυλακές και εξορίες.
Σε καμία περίπτωση πάντως δεν μπορεί να υποστηριχτεί ότι η Αριστερά πριν από την απόφασή της για αποχή δεν επεξεργάστηκε κι άλλα ενδεχόμενα: Το πρώτο ήταν η πρόταση συνεργασίας που απηύθηνε προς τους ηγέτες των κομμάτων του Κέντρου και η οποία απορρίφθηκε τελικά από τους τελευταίους. Το δεύτερο (πρόταση Ζαχαριάδη, που την αποδέχθηκε το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ) ήταν να εμφανιστεί με έναν υποψήφιο ? συμβολικά- σε κάθε εκλογική περιφέρεια.
Τελικά επικράτησε η αποχή, την οποία το ΚΚΕ στο πλαίσιο της τακτικής της δαιμονοποίησης προσώπων που ακολουθούσε κυρίως δε κατά την περίοδο της αποσταλίνοποίησης τη φόρτωσε εξ ολοκλήρου στον τότε γενικό γραμματέα του. Μπορεί ο Ζαχαριάδης να ήταν ο μόνος πραγματικός ηγέτης που βρέθηκε στο τιμόνι του κόμματος κατά την εκατονταετή σχεδόν διαδρομή του, αλλά αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι λειτουργούσε απολύτως μονοκρατικά.
Η απόφαση ελήφθη από το σύνολο των σημαντικών στελεχών της εποχής που συμμετείχαν στο Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ.
Εξάλλου, αντίστοιχη αποχή ήταν και η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΑΜ, του οποίου μεν ήταν η κύρια συνιστώσα του ΚΚΕ αλλά όχι και η μοναδική.
Η 31η Μαρτίου 1946 δεν έχει μείνει στην ιστορία ως η ημερομηνία των εκλογών μόνο. Εκείνο το ξημέρωμα θεωρείται τυπικά η έναρξη του εμφυλίου, με την επίθεση στο Σταθμό Χωροφυλακής του Λιτόχωρου Πιερίας.
Η δεύτερη ημερομηνία είναι η 1η Σεπτεμβρίου 1946, όταν διενεργήθηκε το δημοψήφισμα για την επαναφορά ή όχι του βασιλέως Γεωργίου Β?. Παρά το βέβαιον του αποτελέσματος (το 69% τάχθηκε τελικά υπέρ), η Αριστερά τότε πήρε μέρος…

Τέλος, εκτός από το ΚΚΕ δεν πήραν μέρος στις εκλογές:
- Το (πολυδιασπασμένο) Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας. Η Αριστερή συνιστώσα του, στην οποία ηγείτο ο πρώην (αλλά και μετέπειτα) βουλευτής Κωστής Γαβριηλίδης.
- Το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος, διασπασμένο επίσης. Απείχε το τμήμα του που είχε επικεφαλής το μετέπειτα πρόεδρο της ΕΔΑ Γιάννη Πασαλίδη.
- Το Σοσιαλιστικό Κόμμα-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας με ηγέτες τον καθηγητή Αλέξανδρο Σβώλο (πρόεδρο της ΕΑΜικής κυβέρνησης του βουνού) και το μετέπειτα πρωθυπουργό (της δεύτερης κυβέρνησης των «αποστατών» του 1965) Ηλίας Τσιριμώκο.
- Το Δημοκρατικό Ριζοσπαστικό Κόμμα που είχε ιδρύσει ο πατέρας του Λεωνίδα Κύρκου, Μιχάλης Κύρκος, ο οποίος νωρίτερα είχε διατελέσει υπουργός και είχε εκλεγεί βουλευτής με κεντρώους πολιτικούς σχηματισμούς.
- Η Ένωση Δημοκρατικών Αριστερών, με ηγέτη τον υπουργό Εξωτερικών (μέχρι τις 29 Ιανουαρίου 1946) και άλλοτε βουλευτή και αρχηγό του Αγροτικού Κόμματος Ιωάννη Σοφιανόπουλο.
- Το τμήμα εκείνο της Δημοκρατικής Ενώσεως (του κόμματος του Αλέξανδρου Παπαναστασίου) που εκπροσωπείτο από τον άλλοτε βουλευτή Στυλιανό Κρητικά. Το άλλο, με συντονιστή τον τέως (και μετέπειτα) βουλευτή και υπουργό Νικόλαο Μπακόπουλο, πήρε μέρος στις εκλογές με το σχήμα της Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως των Βενιζέλου, Κανελλόπουλου και Παπανδρέου.
Επίσης, δεν πήραν μέρος πρόσωπα και κόμματα άλλων πολιτικών χώρων: Το προοδευτικό κόμμα του πρώην πρωθυπουργού Γεώργιου Καφαντάρη (αντιπροέδρου της κυβέρνησης μέχρι τις 11 Μαρτίου 1946), ο πρώην πρωθυπουργός Εμμανουήλ Τσουδερός και ο πρώην υπουργός (παραιτήθηκε μαζί με τον Καφαντάρη από την κυβέρνηση Σοφούλη) Γεώργιος Καρτάλης.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

2012-01-16T14:48:00.007+02:00

Ηταν ένα κρύο βράδυ του χειμώνα, σαν χθες πριν από 16 χρόνια. Ολες οι κάμερες των τηλεοπτικών συνεργείων άρχισαν να εγκαταλείπουν το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, όπου νοσηλευόταν, βαριά ασθενής, από τις 20 Νοεμβρίου 1995, ο Πρωθυπουργός και να κατευθύνονται προς τα ιστορικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ, στη Χαριλάου Τρικούπη, στον αριθμό 50.Εκεί ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του κυβερνώντοςκόμματος Κώστας Σκανδαλίδης ανέγνωσε συγκινημένος
ένα κείμενο που
προ ολίγου είχε υπογράψει με τρεμάμενο
χέρι ο Ανδρέας Παπανδρέου και ουσιαστικά σηματοδοτούσε το ‘’τέλος εποχής’’. Το δικό του στην πολιτική ζωή του τόπου αλλά και του ΠΑΣΟΚ ως ενός γνήσιου πατριωτικού, δημοκρατικού και σοσιαλιστικού κινήματος των μαζών.

Τρείς μέρες αργότερα, προεδρεύοντος του γραμματέα της Δημήτρη Μπέη, συνήλθε η Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος, για να εκλέξει τον διάδοχο στο μέγαρο Μαξίμου. Τα μέσα ενημέρωσης, είχαν φροντίσει από την ημέρα της εισόδου του Ανδρέα στο Ωνάσειο, να χρίσουν διάδοχο τον Κώστα Σημίτη, προεξοφλώντας ότι στο β’ γύρο της κάλπης θ’ αναμετρηθεί με τον τότε υπουργό Εθνικής Αμυνας Γεράσιμο Αρσένη.

Τι έδειξε η κάλπη

Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στον α’ γύρο δεν τους έκαναν το χατίρι, δίδοντας το εξής αποτέλεσμα:

Κώστας Σημίτης 53,Aκης Τσοχατζόπουλος 53,Γεράσιμος Αρσένης 50 και Γιάννης Χαραλαμπόπουλος 11

Στο β’ γύρο, 86 Σημίτης, 75 Τσοχατζόπουλος ενώ βρέθηκαν και 6 λευκά – άκυρα ψηφοδέλτια. Το αποτέλεσμα του α’ γύρου είχε σκορπίσει ενθουσιασμό στους φίλους του κ. Τσοχατζόπουλου, οι οποίοι εκτιμούσαν ότι η πλειοψηφία εκείνων που είχαν προτιμήσει τον κ. Αρσένη ή τον κ. Χαραλαμπόπουλο αρχικά θα στρεφόταν προς εκείνους στη συνέχεια, στο όνομα του λεγόμενου «πατριωτικού – κοινωνικού ΠΑΣΟΚ» που εξέφραζε ο Άκης, σε αντίθεση με το «εκσυγχρονιστικό» του κ. Σημίτη.

Η αλλαγή του κλίματος

Είναι χαρακτηριστικό δε ότι μεταξύ των δύο γύρων, συντοπίτες του κ. Τσοχατζόπουλου από τη Θεσσαλονίκη χτυπούσαν θριαμβευτικά τις κόρνες των αυτοκινήτων τους κάνοντας βόλτες γύρω από το Λευκό Πύργο.

Ακόμα και ο ίδιος δεχόταν συγχαρητήρια από βουλευτές και δημοσιογράφους. Κι ενώ είχε κατά νου τον επινίκειο λόγο του (προαναγγέλλοντας αντιπροεδρία της κυβέρνησης τόσο για τον κ. Σημίτη, όσο και για τον κ. Αρσένη) βγήκε για λίγο από την αίθουσα της Γερουσίας στη Βουλή (όπου διεξαγόταν η σχετική ψηφοφορία) για να ρίξει λίγο νερό στο πρόσωπό του.

Εκεί το λαμπερό του χαμόγελό του έκοψε ο στενός του συνεργάτης Γιώργος Δασκαλάκης ο οποίος επιφορτίστηκε να του πει: «Άκη, τα πράγματα άλλαξαν. Χάσαμε. Ο Σημίτης είναι ο νέος πρωθυπουργός».

Εκείνη την ώρα πέρασαν πολλά από το μυαλό του. Ακόμα κι ένα λάθος τακτικής της τελευταίας στιγμής. Ενώ από μέρες είχε συμφωνήσει με τους συνεργάτες του (και σε αυτό το κλίμα ήταν και ο κ. Αρσένης) να μην προταθεί στην Κ.Ο. αναμέτρηση δύο αλλά τριών γύρων (δηλαδή να αποκλειόταν μετά την πρώτη ψηφοφορία ο τέταρτος σε ψήφους υποψήφιος, μετά τη δεύτερη ο τρίτος κ.ο.κ) σε μια κίνηση πυγμής -κατά την έναρξη της σχετικής διαδικασίας- εξουσιοδότησε τον Γιώργο Μωραΐτη να προτείνει «δύο γύρους», κάτι που αποτελούσε πάγια θέση της πλευράς Σημίτη.

Στο β’ γύρο η πλειοψηφία των υποστηρικτών του κ. Αρσένη (είτε με την προτροπή του είτε όχι) ψήφισε Σημίτη, ο οποίος είχε δίπλα του, από την αρχή, τουλάχιστον δύο από τους λεγόμενους πρωτοκλασάτους του ΠΑΣΟΚ, τον Θεόδωρο Πάγκαλο και τη Βάσω Παπανδρέου, ενώ στην πορεία προστέθηκε και ο Κώστας Λαλιώτης. Ο κ. Αρσένης πόνταρε στην υποστήριξη του (μετέπειτα πρωθυπουργού) Γιώργου Παπανδρέου και ο κ. Τσοχατζόπουλος ξεκίνησε χωρίς «κορυφαίους» δίπλα του. Ψηφίστηκε μόνο από τον τότε πρόεδρο της Βουλής Απόστολο Κακλαμάνη, όταν εκείνος (λίγα 24ωρα πριν από τη διαδοχή) απέσυρε τη δική του υποψηφιότητα. Προσφέρθηκε δε να συνοδέψει τον Άκη, κατά την είσοδό του στην αίθουσα της Γερουσίας, κατά την έναρξη της διαδικασίας.

Το τελικό αποτέλεσμα «άναψε τα φώτα» στο πολιτικό γραφείο του κ. Σημίτη στην οδό Ακαδημίας, ενώ οι φίλοι του κ. Τσοχατζόπουλου συγκεντρώθηκαν στο κτίριο του υπουργείου Εσωτερικών στη Βασ. Σοφίας, χωρίς να προλάβουν καν να συνειδητοποιήσουν τι είχε συμβεί.Όμως, ένα τηλεφώνημα που έγινε εκεί τους έδωσε να καταλάβουν ότι «όλα έχουν τελειώσει». Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο στενός συνεργάτης του κ. Σημίτη Τάσος Μαντέλης, ο οποίος ζητούσε από το αρμόδιο υπουργείο να παραδώσει το αυτοκίνητο του Ανδρέα Παπανδρέου «στον νέο πρωθυπουργό»…

Πώς επέδρασε η συγκυρία

Αν το καλοκαίρι του 1995 από την Ελούντα -όπου παραδοσιακά έκανε τις καλοκαιρινές του διακοπές- δεν άκουγε δύο στενούς του συνεργάτες και ένα προβεβλημένο κομματικό στέλεχος και υλοποιούσε την απόφασή του να αποπέμψει όχι μόνο από την κυβέρνηση αλλά και από την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ τον Κώστα Σημίτη, σίγουρα η πορεία του Κινήματος (αν όχι και του τόπου) θα ήταν διαφορετική. Λίγους μήνες αργότερα ο κ. Σημίτης (εκτός κυβέρνησης πλέον) αξιοποίησε τη δυνατότητα του μέλους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ και αναρριχήθηκε στην προεδρία της, κάτι που, συγχρόνως, του έδωσε και το αξίωμα του πρωθυπουργού του τόπου. Για να φτάσει εκεί, χρειάστηκε να κάνει περισσότερα από 21 χρόνια σκληρή υπομονή. Μπορεί ο ίδιος να αισθανόταν και να δήλωνε «συνιδρυτής του ΠΑΣΟΚ», αλλά πάντοτε ήταν «εκτός κλίματος», στο κόμμα του παρότι συμμετείχε σχεδόν πάντοτε στα καθοδηγητικά κλιμάκιά του. Δεν υπήρξε ποτέ ανδρεϊκός, η «διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη» ήταν ξένο κείμενο για κείνον, ενώ πάντοτε τον έβρισκαν αντίθετο βασικές πτυχές της πολιτικής των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.

Η στρατηγική του νικητή

Πίστευε όμως πάντοτε στα «κόμματα των μαζών» και γνώριζε ότι έστω και αν ένιωθε κάτι σαν λαθρεπιβάτης στο όχημα του Ανδρέα, δεν έπρεπε να κατέβει ποτέ από αυτό. Και η ιστορία τον δικαίωσε! Στην πορεία του στο ΠΑΣΟΚ βρέθηκε πολλές φορές απέναντι στον ιδρυτή του Κινήματος. Η αφίσα για την ΕΟΚ, η (πρώτη) αποπομπή του από την κυβέρνηση το 1987, το «Πεντελικό» είναι μόνο μερικές από αυτές. Ποτέ όμως δεν είχε τραβήξει στα άκρα.

Αντίθετα, το έπραξε τέλη του 1994, όταν ήταν υπερυπουργός (Βιομηχανίας και Εμπορίου) και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου, συμμετέχοντας ενεργά -κάτι σαν άτυπος επικεφαλής- στην ομάδα των «τεσσάρων», μαζί με τον Θεόδωρο Πάγκαλο, τη Βάσω Παπανδρέου και τον Παρασκευά Αυγερινό.

Κι εκεί όμως αποδείχθηκε περισσότερο έξυπνος και πιο μεθοδικός από τους άλλους. Την ώρα που οι υπόλοιποι τρεις εργάζονταν για τον κοινό σκοπό (αντικατάσταση Ανδρέα) εκείνος, παράλληλα, έστηνε δικό του μηχανισμό. Και γι’ αυτή τη δουλειά ευτύχησε να συνεργαστεί με τον «πρώτο των πρώτων», τον Θόδωρο Τσουκάτο, ο οποίος -με αντικειμενική κρίση- είναι το κορυφαίο οργανωτικά στέλεχος που έχει αναδείξει η πολιτική ζωή του τόπου.

Το οργανωτικό επιτελείο

Ο κ. Τσουκάτος όργωσε για λογαριασμό του πάνω από δύο φορές ολόκληρη τη χώρα. Οργάνωνε υπέρ του Νομαρχιακές Επιτροπές, του έστηνε συγκεντρώσεις, του έφερνε στελέχη στο γραφείο. Ακόμα και βουλευτές έπειθε, παρότι δεν είχε εκείνος αυτή την ιδιότητα, παρά μόνο τα απλά στην κομματική ιεραρχία αξιώματα του μέλους της Κεντρικής Επιτροπής και του αναπληρωτή γραμματέα του Τομέα Οικονομικού του Κινήματος. Συγχρόνως, ο Κ. Σημίτης με τις απόψεις του, οι οποίες είχαν σημαντική απόκλιση από τις σοσιαλιστικές του ΠΑΣΟΚ (ίσως κι από εκείνες της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας) κατάφερε να δημιουργήσει ένα εξαιρετικά ευνοϊκό για τον ίδιο επικοινωνιακό περιβάλλον. Οι επιχειρηματίες που ήλεγχαν τότε τα μέσα ενημέρωσης, τον πρόβαλαν δεόντως εκτιμώντας ότι αν επικρατούσε ο ίδιος στη μάχη της «διαδοχής» θα προωθείτο η απελευθέρωση της Οικονομίας. Οι αρχές της δεκαετίας του ‘90 έβρισκαν τον Κ. Σημίτη να ελέγχει μία μικρή ομάδα βουλευτών, που δεν συμπλήρωνε τα δάχτυλα δύο χεριών. Κι όμως, μέσα σε μια πενταετία έγινε ο πιο μαζικός από όσους συμμετείχαν στη «μάχη των επιγόνων». Το πολιτικό γραφείο στην οδό Ακαδημίας, αριθμός 35, έγινε τη διετία 1994-1996 το πιο σημαντικό πολιτικό εντευκτήριο της χώρας. Εκεί, με το συντονισμό του «πιστού» του και προσφάτως αποβιώσαντος συγγραφέα, Νίκου Θέμελη, και του κ. Τσουκάτου, άλλαξε η πολιτική ιστορία του ΠΑΣΟΚ. Από κοντά πολλά στελέχη, όπως οι τότε βουλευτές Γιάννης Ζαφειρόπουλος, Βαγγέλης Μαλέσιος, Γιώργος Δρυς, Θόδωρος Κολιοπάνος, Θόδωρος Κοτσώνης (ο οποίος σήμερα στεγάζεται στη Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη) αλλά και με κομματικά στελέχη, όπως ο Στέφανος Μανίκας, ο Τάσος Μαντέλης, ο Λάμπρος Κανελλόπουλος, ο Χρήστος Πρωτόπαπας, προσωπικοί συνεργάτες (όπως ο Χρήστος Βερελής) και αρκετοί ακόμα. Όλοι οι παραπάνω βρίσκονταν εκεί σε μόνιμη συνεδρίαση. Είχαν δε διαμορφώσει ειδικά -σε αίθουσα συσκέψεων- και το γραφείο τού πάνω ορόφου, που ανήκε στον αδελφό του μετέπειτα πρωθυπουργού, καθηγητή Σπύρο Σημίτη.

Η τακτική του δεύτερου γύρου

Η τακτική του συγκεκριμένου επιτελείου ήταν στοχευμένη στο τελικό αποτέλεσμα. Ήταν η λεγόμενη «τακτική των δύο γύρων». Θεωρούσε ότι ο Κ. Σημίτης θα είναι οπωσδήποτε στην επαναληπτική αναμέτρηση με πιθανότερο αντίπαλο τον Α. Τσοχατζόπουλο. Έτσι, η βολιδοσκόπηση γινόταν σε δύο επίπεδα. Όσοι δεν πείθονταν να ψηφίσουν Σημίτη από τον α’ γύρο γινόταν προσπάθεια ώστε να πουν το πολυπόθητο «ναι» για τον δεύτερο. Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα βουλευτών που λειτούργησαν έτσι στον β’ γύρο ήταν ο Νίκος Φαρμάκης της Λάρισας και ο Παυσανίας Ζακολίκος της Μαγνησίας.

Οι γιορτές

Την παραμονή της εκλογής νέου πρωθυπουργού στο «εκσυγχρονιστικό» στρατόπεδο δεν είχαν γιορτές, όπως οι «προεδρικοί» στον Αντώνη Λιβάνη, οι «τσοχατζοπουλικοί» στον Αντώνη Κοτσακά και οι Νεολαίοι του ΠΑΣΟΚ (απόλυτα «ακικοί» τότε) στο μπαρ «Κόμης» στα Πατήσια, ως προσκεκλημένοι της (επίσης εορτάζουσας) Τόνιας Αντωνίου, ηγετικού στελέχους της Οργάνωσής του.

Ο Κ. Σημίτης επέλεξε κι εκείνο το βράδυ να το περάσει στο διαμέρισμά του, στην οδό Αναγνωστοπούλου, με μοναδική συντροφιά τη σύζυγό του Δάφνη. Εκεί άλλωστε επέστρεψε και το επόμενο, θριαμβευτικό για κείνον, βράδυ νωρίς -νωρίς. Μόλις εκλέχτηκε μετέβη στο γραφείο του πρωθυπουργού στη Βουλή, όπου δέχτηκε τις ευχές των βουλευτών και κατόπιν μετέβη για λίγο στην Ακαδημίας, όπου είχαν συγκεντρωθεί δεκάδες κομματικά στελέχη για να τον συγχαρούν. Και από τότε άλλαξε η πορεία όχι μόνο του ΠΑΣΟΚ αλλά και του τόπου ολόκληρου.

Ενός ΠΑΣΟΚ που μετά από δύο οκταετίες (από μία των Κ. Σημίτη και Γ. Παπανδρέου) βρίσκεται και πάλι σήμερα στη δίνη της εσωκομματικής κρίσης…

ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΣΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ

2012-01-12T16:32:00.000+02:00

Είναι ο...
Δημήτρης Πουλικάκος

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ 1972

2012-01-09T16:27:00.003+02:00

Σκυλίτσης και Παττακός

Οι πρώτες ημέρες του 1972 βρίσκουν το στρατιωτικό καθεστώς της Ελλάδας να δοκιμάζεται από εσωτερικές έριδες.

Ακόμα δεν αμφισβητείται ο κυρίαρχος ρόλος του Γεωργίου Παπαδοπούλου αλλά δύο ομάδες δεν καλοβλέπουν τις κινήσεις του.

Η μία, αν και όχι απολύτως ομογενοποιημένη, αποτελείται από στελέχη της πάλαι ποτέ Επαναστατικής Επιτροπής της 21ης Απριλίου, αφού με απόφαση του πρωθυπουργού είχαν…εξοριστεί ‘’επίλεκτοί’’ της ως υφυπουργοί Εσωτερικών -γενικοί διοικητές στις περιφέρειες. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα εκείνο του Ιωάννη Λαδά στη Θεσσαλία.

Η δεύτερη εκφραζόταν από χαμηλόβαθμους νεαρούς αξιωματικούς που εκτιμούσαν ότι το καθεστώς αποκτά χαρακτηριστικά ‘’φιλελευθεροποίησης’’, κι αυτό δεν τους ήταν αρεστό. Ήταν η ομάδα που βρέθηκε στη ‘’γραμμή πυρός’’ του Δημητρίου Ιωαννίδη, κατά την ανατροπή του
Παπαδόπουλου στις 25 Νοεμβρίου 1973.

Την ίδια περίοδο ο πρωθυπουργός συγκέντρωνε υπερεξουσίες στα χέρια του, διατηρώντας και τα Υπουργεία
Εθνικής Αμύνης, Προεδρίας
της Κυβερνήσεως και
Εξωτερικών.

Μόνο ο στρατηγός Γεώργιος Ζωιτάκης παρέμενε στη θέση του αντιβασιλέως, από το αντι-κίνημα του βασιλέως Κωνσταντίνου, στις 13 Δεκεμβρίου 1967. Από τότε που, κατά το θρύλο, ο Στυλιανός Παττακός τον…αφύπνισε κατά τη διάρκεια σύσκεψης στο Πεντάγωνο για την αντιμετώπιση της κατάστασης, στην οποία συμμετείχε κι ο ίδιος ως υφυπουργός Εθνικής Αμύνης (μέχρι εκείνη τη στιγμή), λέγοντάς του:

‘’Γιώργη ξύπνα, ορκίζεται αντιβασιλιάς’’!

Ο Ζωιτάκης, την περίοδο που εξετάζουμε επιχειρούσε κατά κάποιον τρόπο να λειτουργήσει ως πόλος συσπείρωσης των ‘’δυσαρεστημένων αξιωματικών’’ κι αυτό του κόστισε το αξίωμά του στις 21 Μαρτίου 1972 όταν επαύθη των καθηκόντων του με την αιτιολογία ότι ‘’παρακωλύει το νομοθετικό έργο της κυβερνήσεως’’. Κι ήταν ο Παττακός (εκείνος που τον είχε ξυπνήσει για τα…’’ευχάριστα’’ που τον…πέταξε κακήν-κακώς από την έδρα της αντιβασιλείας (το μέγαρο Μαξίμου) λέγοντάς του ότι ‘’εντός του εικοσιτετραώρου αναγκάζεσαι να μεταφέρεις την οικοσκευή’’. Και τον έστειλε να εγκατασταθεί σε…ξενοδοχείο των βορείων προαστίων!

Όσο για τη θέση του αντιβασιλέως, πήγε κι εκείνη στον…φυσικό της κάτοχο Γεώργιο Παπαδόπουλο!

Αλλά κι ως αντιβασιλεύς ο Ζωιτάκης, τί αρμοδιότητες είχε; Τις… παράτες!

Ο αγιασμός των υδάτων

Όπως για παράδειγμα στις 6 Ιανουαρίου 1972 όταν ‘’η τελετή του αγιασμού των υδάτων ετελέσθη με την καθιερωμένην λαμπρότητα εις τον Πειραιά. Ο αγιασμός έγινε την 11 π.μ. παρουσία του αντιβασιλέως, του αντιπροέδρου της κυβερνήσεως κ. Παττακού , μελών της κυβερνήσεως, του διπλωματικού σώματος, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας με επικεφαλής τον στρατηγόν κ. Αγγελήν, των τοπικών αρχών και άλλων επισήμων.

Η κατάδυσις του Σταυρού εγένετο εις την προ της ακτής Μιαούλη αποβάθραν, όπου προσήλθον οι επίσημοι. Της τελετής προέστη ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Χρυσόστομος.

Η Θεία Λειτουργία ετελέσθη, προηγουμένως, εις τον Μητροπολιτικόν Ναόν της Αγίας Τριάδος, μετά δε το πέρας ταύτης, ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Χρυσόστομος ηγούμενος ιεράς πομπής μετέβη εις την αποβάθραν, όπου και ετέλεσε τον αγιασμό των υδάτων. Την πομπή επλαισίωναν τμήματα στρατού, επαιάνιζε δε η μπάντα της αεροπορίας.

Κατά τη στιγμήν του αγιασμού των υδάτων εκρούοντο χαρμοσύνως οι κώδωνες πάντων των ναών του Πειραιώς, ενώ εσύριζαν πανηγυρικώς αι σειρήνες των ελλιμενισμένων σκαφών.

Την 12^η μεσημβρινή ο δήμαρχος κ. Σκυλίτσης εδεξιώθη τον αντιβασιλέα και τους λοιπούς επισήμους εις το επί του λόφου του Προφήτου Ηλιού νέον τουριστικόν περίπτερον του Δήμου. Ακολούθως ο αντιβασιλεύς παρεκάθησε εις πρόγευμα, το οποίο παρέθεσεν προς τιμήν του ο Βασιλικός Ναυτικός Ομιλος.

Η πόλις του Πειραιώς , εσημαιοστολίσθη, την νύκτα δε, εφωταγωγήθη’’ (από τον Τύπο της εποχής).

Εκαψε σύζυγο, τέκνα και πεθερά

Όμως εκείνο το πρωί το λεκανοπέδιο αλλά και το πανελλήνιο συγκλονιζόταν από ένα έγκλημα που είχε λάβει χώρα ένα εικοσιτετράωρο νωρίτερα. Ένα έγκλημα με 4 νεκρούς:

Ξημερώματα της Τετάρτης 5 Ιανουαρίου τρεις νέοι άνθρωποι ξεκινούσαν από ένα μικρό διαμέρισμα από την πλατεία Βάθη, στην οδό Σωνιέρου, στον αριθμό 15. Σε αυτό επέβαιναν ο 26χρονος συσκευαστής μπαχαρικών (εργαζόταν στην εταιρία του Ιωάννη Χούμη στην περιοχή των κτημάτων Μάρκου) Βασίλειος Λυμπέρης, ο 17χρονος συγκάτοικός του Παύλος Αγγελόπουλος και ο εξάδελφος του τελευταίου Θεόδωρος Καμπρέτσος (24 ετών).

Προορισμός τους ένα ισόγειο δυάρι στην οδό 28^ης Οκτωβρίου στη Μεταμόρφωση Χαλανδρίου, εκεί όπου διέμενε η εν διαστάσει σύζυγος του Λυμπέρη, Βασιλική, υπάλληλος της ΕΣΚΙΜΟ (24 ετών) με τα ανήλικα τέκνα τους (την Παναγιώτα δυόμιση ετών και τον Γιώργο ενός) και τη μητέρα της Αντιγόνη Μάρκου, 55 χρόνων.

Αποβιβάστηκαν και ο Καμπρέτσος έμεινε πίσω για ‘’τσιλιαδόρος’’. Λυμπέρης και Αγγελόπουλος έφτασαν στην είσοδο του σπιτιού. Ο πρώτος είχε κλειδιά, αφού άλλωστε προ μηνών διέμενε εκεί. Ξεκλείδωσε και περιέλουσαν με βενζίνη ένα κρεβάτι και άλλα σημεία της οικίας.

Η πεθερά προσπάθησε να γλιτώσει τα παιδιά, η γυναίκα ξύπνησε και πάλεψε μαζί του. Όμως χρειάστηκαν λίγα μόνο λεπτά για να γίνουν παρανάλωμα του πυρός το δυαράκι και οι τέσσερις ένοικοί του…

Ακαριαίο θάνατο βρήκαν τα δύο εγγονάκια με τη γιαγιά, η μητέρα επέζησε δύο εικοσιτετράωρα ακόμα…

Κατά την επίσκεψη που της έκανε στο νοσοκομείο η μοναχή Φιλοθέη (αδελφή του πατέρα της) πρόλαβε να ψελλίσει: ‘’Ο άνδρας μου μας έκαψε’’

Εκείνος, ο οποίος είχε στο μεταξύ συλληφθεί, έκανε τον…ανήξερο. Όταν δε τον ρώτησαν οι ανακριτές ‘’και τα εγκαύματα στο πρόσωπό σου τι είναι;’’ απάντησε ότι έψηνε καφέ και σημειώθηκε έκρηξη στο γκάζι!

Γρήγορα όμως αναγκάστηκε να ομολογήσει. Και μια…λεπτομέρεια: Πριν από το έγκλημα ο Λυμπέρης είχε πάει στον κινηματογράφο για να παρακολουθήσει την Αλίκη Βουγιουκλάκη, στην ‘’Κόρη του Ηλιου’’!

Η δίκη του Λυμπέρη και των συνεργών του ολοκληρώθηκε στις 6 Μαίου εκείνου του έτους. Η απόφαση, τετράκις (για καθένα από τα θύματα) εις θάνατον για τον ίδιο και ‘’εις θάνατον’’ για τον Αγγελόπουλο.

Εμεινε στην ιστορία ως ο τελευταίος έλληνας που δοκίμασε την εκτέλεση της θανατικής ποινής. Μόλις εμφανιζόταν η πρώτη ηλιαχτίδα στο Πεδίο Βολής στις Γούβες Ηρακλείου Κρήτης, όπου μεταφέρθηκε από τις φυλακές της Νέας Αλικαρνασσού, στις 25 Αυγούστου του 1972 (πάντοτε). Απέναντί του στήθηκαν 12 στρατεύσιμοι, με τα όπλα, όμως, μόνο των έξι να διαθέτουν πραγματικά πυρά.

Το Συμβούλιο Χαρίτων είχε απορρίψει την αίτησή του. Το ίδιο είχε συμβεί και με’ κείνη του Αγγελόπουλου, αλλά ο αντιβασιλεύς (πλέον) Παπαδόπουλος δεν επικύρωσε τη γνωμοδότηση που είχε ήδη προσυπογράψει ο υπουργός Δικαιοσύνης Άγγελος Τσουκαλάς, με το σκεπτικό ότι ο καταδικασθείς κατά τη στιγμή τέλεσης του εγκλήματος δεν είχε ενηλικιωθεί.

Η μικρή οθόνη

Οι εφημερίδες εκείνη την εποχή αποτελούσαν την κύρια πηγή της ενημέρωσης των πολιτών. Σε όλα τα ζητήματα εκτός βεβαίως από τα πολιτικά, για τα οποία υπήρχε ο πέλεκυς της λογοκρισίας. Το ραδιόφωνο και η τηλεόραση (η τελευταία πλησίαζε τα 6 χρόνια ζωής αφού για πρώτη φορά είχε εκπέμψει σήμα στις 23 Φεβρουαρίου 1966) ήταν μόνο για τις κυβερνητικές ανακοινώσεις και για τη διασκέδαση. Και τις πρώτες ημέρες μετά το έγκλημα του Χαλανδρίου, η κυκλοφορία του Τύπου είχε εκτιναχθεί στα ύψη.

Η τηλεόραση φορούσε τα γιορτινά της την ημέρα των Θεοφανείων και οι λιγοστοί τότε δέκτες είχαν εικόνα από το πρωί.

Στον δίαυλο 11 του προδρόμου της ΕΡΤ, του ΕΙΡΤ (Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως) μπορούσε το πανελλήνιο να δει την κατάδυση του Τιμίου Σταυρού και Ζωιτάκη-Παττακό-Σκυλίτση στις 10.45, παράσταση Καραγκιόζη στις 17.35, την αγαπημένη σκυλίτσα Λάσση στις 18.00 και τέσσερις ώρες αργότερα τη δημοφιλή αμερικανική σειρά Μπονάντσα.

Ο ντυμένος κι επίσημα στο ‘’χακί’’ δίαυλος 5, με καλύτερο σήμα στην επαρχία, της ΥΕΝΕΔ (Υπηρεσίας ΕΝημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων) ξεκινούσε στη μία μετά το μεσημέρι με το Πέιτον Πλέις, στο οποίο ο Ράιαν Ο’ Νίλ και η Μία Φάροου κρατούσαν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Η αμερικανική αυτή σειρά (την οποία οι ΝΕW YORK TIMES είχαν χαρακτηρίσει ‘’σκουπίδι’’) επαναλαμβανόταν, προς εμπέδωση, και στις 8 το βράδυ. Μεσολαβούσαν βεβαίως τα κινούμενα σχέδια του Ντίσνεϊ στις 17.35 και στις 19.20 η εκπομπή της Αστυνομίας Πόλεων!

Καλά όλα αυτά αλλά το…βαρύ πυροβολικό της ελληνικής τηλεόρασης εμφανιζόταν στις 10 το βράδυ στους ασπρόμαυρους δέκτες: Ήταν ο ‘’Αγνωστος Πόλεμος’’, η κατασκοπική και πολεμική σειρά σε σενάριο Νίκου Φώσκολου και σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη (παρακαλώ) , η οποία σε κάποια φάση της τριετούς προβολής της κατέκτησε τηλεμερίδιο 89% ! Πρωταγωνιστής, ως συνταγματάρχης Βαρτάνης ο Αγγελος Αντωνόπουλος και μαζί του πλειάδα γνωστών ηθοποιών όπως η Γκέλυ Μαυροπούλου, ο Κώστας Καραγιώργης, η Μιράντα Κουνελάκη, ο Γιώργος Σίσκος, η Τόνια Καζιάνη, ο Βασίλης Διαμαντόπουλος, η Σμαρούλα Γιούλη, ο Θεόδωρος Εξαρχος, ο Τίμος Περλέγκας, ο Ντίνος Καρύδης, η Τζένη Ρουσσέα, η Ελένη Ερήμου και ο Γιώργος Κυρίτσης. Πόσοι αλήθεια δεν έχουμε μνήμες από καλοκαιρινές διακοπές με την τηλεόραση να παίζει στο…φούλ ‘’Αγνωστο Πόλεμο’’ στο καφενείο του τόπου παραθερισμού και οι πιτσιρικάδες να βολεύονται σε κουρελούδες λόγω ελλείψεως καθισμάτων…

Οι τίτλοι τέλους αυτής της σειράς (που ξεκίνησε στις 12 Οκτωβρίου 1971) έπεσαν σχεδόν μαζί με τη δικτατορία: Στις 27 Οκτωβρίου 1974, παραμονή της εθνικής εορτής.

Το ποδόσφαιρο

Όμως τα Θεοφάνεια-Θεοφάνεια και η…μπάλα-μπάλα. Αγωνιστική είχε εκείνη την ημέρα το Κύπελλο Ελλάδας στο ποδόσφαιρο, όπου, μεταξύ άλλων, ο Ολυμπιακός επικράτησε του συμπολίτη του Αργοναύτη με 5-1 με τέρματα που σημείωσαν ο Κύπριος Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (Παμπουλής), ο αρχηγός Βασίλης Σιώκος (δύο, με αντίστοιχα χτυπήματα πέναλντι), ο Νίκος Γιούτσος και ο Γιώτης Παπαδημητρίου, ο Παναθηναϊκός του Πιερικού με 2-0 (σκόρερ οι Φυλακούρης και Αντωνιάδης στα τελευταία λεπτά) και ο Πανιώνιος με 4-2 στα πέναλντι, έπειτα από παράταση, του Ηρακλή στο Καυτατζόγλειο, ενώπιον 20.000 (!) Θεσσαλονικέων φιλάθλων.

-Τέλος η θερμοκρασία κυμάνθηκε από 1 (Κομοτηνή) μέχρι 15 (Κέρκυρα) βαθμούς κελσίου.

Η ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

2012-01-09T16:11:00.002+02:00

Του Νικου Μαραντζίδη*

Στα τέλη του 1946 και τους πρώτους μήνες του 1947, το διεθνές κομμουνιστικό σύστημα συνέκλινε πλέον στη δυναμική στήριξη της υπόθεσης των Ελλήνων συντρόφων. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο πως επιλέχθηκε το συνέδριο ενός δυτικού κομμουνιστικού κόμματος, του γαλλικού, για να ανακοινωθεί επίσημα από τον αντιπρόσωπο του ΚΚΕ, Μιλτιάδη Πορφυρογένη, τον Ιούνιο του 1947, η πρόθεση δημιουργίας ξεχωριστής κυβέρνησης με δική της κρατική υπόσταση. Επρόκειτο για τμήμα του σεναρίου που σχετιζόταν με το στρατηγικό Σχέδιο Λίμνες, γιουγκοσλαβικής κατά πάσα πιθανότητα σύλληψης, που επισήμως εγκρίθηκε λίγο αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1947. Το σχέδιο προέβλεπε τη δημιουργία τακτικού στρατού 50.000 - 60.000 μαχητών που να ήταν ικανός να θέσει υπό τον έλεγχό του ευρείες περιοχές της βόρειας Ελλάδας με κέντρο τη Θεσσαλονίκη. Το Σχέδιο Λίμνες, όπως εξήγησε ο ιστορικός Φίλιππος Ηλιού, με βάση τα

αρχειακά τεκμήρια του ιδίου του ΚΚΕ που έφερε στο φως, είχε εκπονηθεί τουλάχιστον από τον Απρίλιο του 1947. Αποτέλεσε τη στρατιωτικοπολιτική αποκρυστάλλωση των επαφών του Ζαχαριάδη με τον Τίτο και τον Δημητρώφ και το αποτέλεσμα των δεσμεύσεων της Μόσχας για υποστήριξη στο αντάρτικο. Το σχέδιο απεστάλη στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ενωσης και εγκρίθηκε από την Κεντρική Επιτροπή, σύμφωνα τουλάχιστον με τον ιστορικό Βόιτεκ Μάστνι.

Στις 23 Δεκεμβρίου 1947 ανακοινώθηκε επίσημα η συγκρότηση της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης (ΠΔΚ), απόφαση που είχε λάβει το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ μερικές εβδομάδες νωρίτερα. Η ΠΔΚ αποτελούνταν αποκλειστικά από ανώτατα στελέχη του ΚΚΕ. Η ανακήρυξη μιας τέτοιας κυβέρνησης, με ξεκάθαρες αποσχιστικές συνέπειες, ήταν αυτονόητο πως σηματοδοτούσε για το ΚΚΕ την πλήρη ρήξη, χωρίς δυνατότητα συμβιβασμού, με τη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας.

Πρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Στρατιωτικών ορίστηκε ο (εικονιζόμενος) Μάρκος Βαφειάδης. Τα υπόλοιπα μέλη ήταν: αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εσωτερικών: Γιάννης Ιωαννίδης, υπουργός Εξωτερικών: Πέτρος Ρούσσος, υπουργός Δικαιοσύνης: Μιλτιάδης Πορφυρογένης, υπουργός Υγιεινής και Πρόνοιας: Πέτρος Κόκκαλης, υπουργός Οικονομικών: Βασίλης Μπαρτζιώτας, υπουργός Γεωργίας: Δημήτρης Βλαντάς, υπουργός Εθνικής Οικονομίας και προσωρινά Επισιτισμού, Λεωνίδας Στρίγκος. Ο Νίκος Ζαχαριάδης δεν ανέλαβε κάποιο αξίωμα.

Με πρότυπο το μόρφωμα της εαμικής «λαοκρατίας»

Οι γενικές διακηρύξεις της ΠΔΚ δεν διέφεραν από τις αντιλήψεις του ΕΑΜ για τη λαϊκή εξουσία. Το μόρφωμα της εαμικής «λαοκρατίας» υπήρξε πρότυπο για την ΠΔΚ. Οι καταστατικές διατάξεις για την Ελεύθερη Ελλάδα, η πράξη 1 για την οργάνωση της λαϊκής εξουσίας, η πράξη 2 για τη λαϊκή δικαιοσύνη, η πράξη 3 για τους αγρότες και την αγροτική ιδιοκτησία, η πράξη 4 για την κτηνοτροφία και τα δάση, η πράξη 5 για την εκπαίδευση ταυτίζονταν με τη γενική φιλοσοφία διακυβέρνησης του ΕΑΜ. Η μόνη σαφής πολιτική διαφοροποίηση σε σχέση με την εαμική παράδοση ήταν η πολιτική για τις μειονότητες. Η ΠΔΚ υιοθέτησε απέναντι στις μειονότητες και ειδικότερα απέναντι στους Τσάμηδες, τους Σλαβόφωνους και τους Πομάκους μια στάση προστασίας και επιθετικής προβολής των δικαιωμάτων τους. Η στάση αυτή καταγράφηκε θεσμικά με την τοποθέτηση του Σλαβομακεδόνα Σταύρου Κωτσόπουλου στη θέση του γενικού διευθυντή των Εθνικών Μειονοτήτων του υπουργείου Εσωτερικών. Η στάση αυτή σχετιζόταν φυσικά με τη σημασία αυτών των πληθυσμών για το κομμουνιστικό αντάρτικο.

Η ίδια η ΠΔΚ, με υπόμνημά της στον ΟΗΕ, προσδιόριζε τον χαρακτήρα της εξουσίας της ως «λαϊκό καθεστώς [...] Ολη η εξουσία πηγάζει από τον λαό, υπάρχει για τον λαό και ασκείται από τον λαό [...] Καμιά αυθαιρεσία δεν επιτρέπεται, όλες οι ατομικές και ομαδικές ελευθερίες είναι σεβαστές». Η ηγεσία του ΚΚΕ ήθελε να δείξει προς τα έξω πως στα όρια της εξουσίας του Δημοκρατικού Στρατού υπήρχε ένα κράτος δικαίου, όπου τα βασικά ατομικά και πολιτικά δικαιώματα ήταν αναγνωρισμένα και σεβαστά. Αυτό ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο για την προπαγάνδα του νέου «λαϊκού κράτους» τόσο στον ελληνικό χώρο όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Στην πραγματικότητα, η δημιουργία της κυβέρνησης αυτής ήταν μέρος της προσπάθειας συγκρότησης ενός κράτους στα μπολσεβίκικα πρότυπα. Η δομή της εκτελεστικής εξουσίας αποτελούνταν από μια κυβέρνηση-μαριονέτα στην κορυφή και λαϊκά συμβούλια με τοπικές αρμοδιότητες στη βάση. Η πραγματική νομοθετική, εκτελεστική και ταυτόχρονα δικαστική εξουσία ήταν στα χέρια του στενού ηγετικού πυρήνα του ΚΚΕ. Η ΠΔΚ είχε διακοσμητικό χαρακτήρα και καμιά ουσιαστική απόφαση δεν περνούσε από αυτήν. Η ΠΔΚ επόπτευε τη λειτουργία του λιλιπούτιου λαϊκού κράτους, υπέγραφε τις διάφορες επιστολές και εκθέσεις που απευθύνονταν στο εξωτερικό ή στο εσωτερικό της χώρας και στους διεθνείς οργανισμούς και είχε την αρμοδιότητα των προαγωγών, της απονομής τιμητικών μεταλλείων και της απονομής χάριτος. Ακόμη και σε αυτά τα θέματα, η ηγεσία του ΚΚΕ είχε τον τελευταίο λόγο αν χρειαζόταν. Με την πάροδο του χρόνου, υπήρξε πλήρης απορρόφηση του διοικητικού-θεσμικού πλαισίου του «κράτους» της ΠΔΚ από την κομματική εξουσία.

Ουδεμία αναγνώριση διεθνώς

Οι Ελληνες κομμουνιστές επιδίωξαν την αναγνώριση της ΠΔΚ από τις Λαϊκές Δημοκρατίες της Ανατολικής Ευρώπης. Παρά, όμως, τη συστηματική του προσπάθεια, το ΚΚΕ απέτυχε σε αυτόν του τον στόχο. Από ορισμένους θεωρήθηκε ως απόδειξη της μη επαρκούς υποστήριξης του αγώνα του ΔΣΕ από τα άλλα κομμουνιστικά κόμματα. Η αλήθεια βρίσκεται αλλού.

Η μη αναγνώριση της ΠΔΚ οφείλεται σε δύο βασικούς λόγους. Κατ’ αρχάς στην προσεκτική στάση των γειτονικών βαλκανικών κρατών, που κατηγορούνταν από την ελληνική κυβέρνηση, ήδη από το 1946, πως υποστήριζαν ανοιχτά τους αντάρτες παραβιάζοντας τα σύνορα της χώρας και επεμβαίνοντας στα εσωτερικά της. Ο κίνδυνος μιας διεθνούς εμπλοκής εξαιτίας της συμπεριφοράς των Βαλκάνιων κομμουνιστών έναντι της Ελλάδας ήταν ιδιαίτερα ορατός. Ο ίδιος ο Στάλιν, μιλώντας με τους Γιουγκοσλάβους και τους Βούλγαρους αντιπροσώπους στη Μόσχα τον Φεβρουάριο του 1948, ήταν ξεκάθαρος πάνω σε αυτό: «Οι γειτονικές χώρες πρέπει να είναι οι τελευταίες που θα αναγνωρίσουν την κυβέρνηση του στρατηγού Μάρκου. Πρώτα, αφήστε τους άλλους να το κάνουν».

Ο παραπάνω λόγος όμως δεν επαρκεί για να αντιληφθούμε την απροθυμία των Λαϊκών Δημοκρατιών στο θέμα της αναγνώρισης της ΠΔΚ. Η δυστοκία είχε να κάνει κυρίως με το γεγονός πως ο Δημοκρατικός Στρατός δεν είχε στην κατοχή του μία πόλη ή έστω κωμόπολη, ενώ ο γεωγραφικός χώρος που κατείχε σε μόνιμη βάση ήταν μικροσκοπικός για να μπορεί να αντιμετωπιστεί στα σοβαρά ως κυβέρνηση ενός πραγματικού κράτους. Τα παραπάνω αποτελούσαν τη στοιχειώδη προϋπόθεση μιας διεθνούς αναγνώρισης. Σε άλλη περίπτωση οι χώρες που θα «αναγνώριζαν» το αντάρτικο θα κατηγορούνταν πως υπονόμευαν ουσιαστικά την ανεξαρτησία μιας κυρίαρχης χώρας υποστηρίζοντας απλώς αντάρτες παρακινούμενους από ξένες δυνάμεις.

Στο πλαίσιο της προσπάθειάς του για διεθνή αναγνώριση, το ΚΚΕ επιχείρησε συστηματικά να καταλάβει μια πόλη ώστε να την ανακηρύξει σε πρωτεύουσα του κράτους του. Η επίθεση στην Κόνιτσα τον Δεκέμβριο του 1947, την επομένη της αναγγελίας της δημιουργίας της ΠΔΚ, είχε αυτόν ακριβώς τον στόχο: να εγκαταστήσει την κυβέρνηση εκεί και να τη συνδέσει πολιτικά με μια σημαντική στρατιωτική επιτυχία. Η τραγική αποτυχία όμως του ΔΣΕ στην Κόνιτσα αποτέλεσε μεγάλο εμπόδιο στα σχέδια του ΚΚΕ για αναγνώριση της κυβέρνησής του.

Παρά τη δυσκολία των Λαϊκών Δημοκρατιών να αναγνωρίσουν την κυβέρνηση του ΚΚΕ, η βοήθειά τους σε διπλωματικό επίπεδο δεν πρέπει να θεωρηθεί αμελητέα. Ιδιαίτερα στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης προσπάθησαν συστηματικά να εμποδίσουν οποιαδήποτε μορφή καταδίκης των συντρόφων τους στην Ελλάδα, τόσο για τα θέματα της προμήθειας όπλων (αυτό βέβαια αφορούσε εκ των πραγμάτων περισσότερο τις ίδιες τις γειτονικές Λαϊκές Δημοκρατίες) όσο κυρίως για το ζήτημα του «παιδομαζώματος» που συζητήθηκε στον ΟΗΕ το 1948. Εμμέσως επιχείρησαν να δημιουργήσουν συνθήκες μιας ντε φάκτο αναγνώρισης της ΠΔΚ όταν, στις 25 Οκτωβρίου που άρχισε η συζήτηση του ελληνικού ζητήματος, ο αντιπρόσωπος της Γιουγκοσλαβίας έθεσε θέμα αντιπροσώπευσης της ΠΔΚ. Παρά το γεγονός ότι η πρόταση απορρίφθηκε, ο Πολωνός αντιπρόσωπος υπέβαλε νέα πρόταση ζητώντας να προσκληθεί για να εκθέσει τις απόψεις του πάνω στο ελληνικό ζήτημα ο Μ. Πορφυρογένης ως «εκπρόσωπος του κινήματος της εθνικής αντίστασης».

* Ο Νίκος Μαραντζίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και το κείμενό του δημοσιεύθηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 7ης Ιανουαρίου 2012

ΕΞΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ: Ο ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ, ΤΟ ΠΑΛΑΤΙ, Ο ΙΔΕΑ, Ο ΠΡΩΤΟΣ ΛΑΧΝΟΣ, ΤΟ ‘’ΚΥΠΕΛΛΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ’’ ΚΑΙ Η ΤΕΡΨΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

2012-01-03T11:33:00.001+02:00

Τα κομμάτια μιας βαθύτατα διχασμένης και ...ρημαγμένης Ελλάδας προσπαθούσε να συμμαζέψει ο στρατηγός Πλαστήρας, ηγούμενος ενός ανομοιογενούς κυβερνητικού συνασπισμού των δυνάμεων του Κέντρου.

Ο αμερικανικός παράγων, με επικεφαλής τον σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα, τον ελληνοαμερικανό Τομ Καραμεσίνη, αλώνιζε τη χώρα και διάβρωνε κάθε υπόλειμμα δημοκρατικού θεσμού.

Οι εκλογές της 9^ης Σεπτεμβρίου 1951 είχαν δώσει μια οριακή υπεροχή εδρών στο Κέντρο αλλά κι εκείνο στηριζόταν σε τρεις συνιστώσες: Στην Κεντροαριστερά του Πλαστήρα, στη φιλο-ανακτορική του Σοφοκλή Βενιζέλου (που πολεμούσε τα μέτρα ειρηνεύσεως και την πολιτική εθνικής συμφιλίωσης του στρατηγού) και στην ...εξαφανισμένη του Γεωργίου Παπανδρέου αφού το κόμμα του κι ο ίδιος προσωπικά απέτυχαν να εκπροσωπηθούν σε’κείνη τη Βουλή.

Τελικά ο Σοφοκλής (ο ‘’αχθοφόρος ενός μεγάλου ονόματος’’ κατά τον μετέπειτα ‘’γέρο της Δημοκρατίας’’) ενέδωσε μετά από κυοφορία 45 και...ημερών και την παραμονή της εθνικής εορτής (27 Οκτωβρίου) ορκίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Πλαστήρα. Μιας κυβέρνησης που είχε
‘’ξύλινα’’ πόδια αφού το Παλάτι τοποθέτησε υπουργό Άμυνας τον εκλεκτό του, ναύαρχο Σακελλαρίου.

Και κατείχε θέση-κλειδί αφού ήταν σε εξέλιξη οι ανακρίσεις για την παραστρατιωτική οργάνωση ΙΔΕΑ (Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών) που έδινε τα
πάντα για την αναρρίχηση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στρατάρχη Παπάγου στην εξουσία...

Κι ενώ αυτά συνέβαιναν στην Ελλάδα (της οικονομικής ανέχειας) στην Κορέα εμαίνετο ο πολιτογραφηθείς ως ‘’ξεχασμένος πόλεμος’’ κι ο βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ πήγαινε για Πρωτοχρονιά –και συνομιλίες με τον Πρόεδρο Χάρι Τρούμαν – στην Ουάσιγκτον, η Αθήνα προσπαθούσε να μαζέψει τα...κομμάτια της και να γιορτάσει την αλλαγή του χρόνου.

Η ελπίδα των ελλήνων, κάθε κοινωνικής τάξης, κλήρωνε την παραμονή του ερχομού του νέου έτους στις 4 το απόγευμα, στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου ‘’Παρνασσός’’, στην Εδουάρδου Λω (Χρήστου Λαδά).

Κι ο...κλήρος ερίφθη!

Ο πρώτος λαχνός του Λαχείου Συντακτών (διαμέρισμα αξίας 3.500 χρυσών λιρών, στην πιο αριστοκρατική γειτονιά της πρωτεύουσας, στη συμβολή των οδών Ρηγίλλης και Λυκείου) πήγε στη νεαρή εσωτερική οικιακή βοηθό της οικογενείας του εμπορικού αντιπροσώπου Παναγόπουλου, Πηνελόπη Κατσουνάκη.

Με το άγγελμα της χαρμόσυνης είδησης άρχισε να μαζεύει τα λιγοστά υπάρχοντά της από την οικία των αφεντικών της (Ηλιουπόλεως 92) και τηλεγράφησε στον πατέρα της και στις δύο μικρότερες αδελφές της να εγκαταλείψουν την Κρήτη και να εγκατασταθούν στο κλεινόν άστυ. Σ’ένα χώρο που βρίσκεται στο 2^ο όροφο και –κατά το διαφημιστικό- διαθέτει ‘’προχόλ, χολ, λίβιγκ –ρουμ, αίθουσαν υποδοχής, αίθουσα φαγητού, τρία υπνοδωμάτια, δύο πλήρη λουτρά, μαγειρίον, οφφίς, διαμέρισμα υπηρεσίας, αποθήκην, βοηθητικούς χώρους μαρμάρινους, εξώστας κ.λ.π.’’. Καμάρι, μεγαλείο...

Οι άλλοι τυχεροί:

-Ολόκληρος ο ΄΄τέταρτος εν εσοχή όροφος (ρετιρέ) της επί των οδών Θεμιστοκλέους και Γραβιάς πολυκατοικίας, αποτελούμενος από χόλ, πέντε κύρια δωμάτια, λουτρόν, μαγειρίον, δωμάτιον υπηρεσίας και μεγάλην βεράνταν’’ στον έμπορο της οδού Πιπίνου Γεώργιο Διαλινά

-Ο πρώτος όροφος της πολυκατοικίας στην οδό Ζακύνθου 5 στην Κυψέλη σε μια μαθήτρια: Στην Ιωάννα Πανουργιά του Περικλέους, κάτοικο Μεταξουργείου (Φαιάκων 6). Ε, μετά τις γιορτές όπλο και κάποιος ...αφρώδης οίνος θα άνοιξε στον αύλειο χώρο του 7^ου γυμνασίου Αθηνών...

-Η μονοκατοικία της οδού Καυτατζόγλου, στον αριθμό 28, στον υπάλληλο ιχθυοπωλείου του Περιστερίου Κωνσταντίνο Ζαγκουδάκη.

-Ο πρώτος όροφος της επί των οδών Παράσχου και Μουστοξύδη πολυκατοικίας, στον κομμωτή-μυροπώλη του Βόλου Χαράλαμπο Κωνσταντινίδη.

Επίσης, έλαχαν διαμερίσματα, στην (επίκαιρη σήμερα) οδό Βατοπεδίου 6 στον αρτεργάτη των Ταμπουρίων Ευάγγελο Αλιμαντίδη, στη Δαμάρεως 8 (Παγκράτι) στη Μαρία Αλούπη του Αθανασίου που δήλωσε επάγγελμα...’’σύζυγος ιδιωτικού υπαλλήλου’’ κ.ο.κ.

Ρεβεγιόν και ταμπλ ντ’οτ

Με το ραδιοφωνικό άγγελμα της επιτυχίας τους στην κλήρωση, οι βιοπαλαιστές νικητές προφανώς, με τις ‘’ευλογίες’’ συγγενών και φίλων, σε κάποιο ‘’κοσμικό κέντρο’’ θα ξεχύθηκαν να το γιορτάσουν! Και μαζί με αυτό το 1952!

Από επιλογές, άλλο...τίποτα:

Η εκκίνηση δίδεται από το Κολωνάκι (Δημοκρίτου 4) κέντρο ‘’Αθηναία’’), όπου άδει η Ρένα Βλαχοπούλου. Δεν την είχαν κερδίσει ακόμα, τότε, το θεατρικό σανίδι και η μεγάλη οθόνη...

Κατηφορίζοντας προς Πλάκα, ‘’στου Μοστρού’’ (Φλέσσα 4) υπάρχει ‘’μεξικάνικη φιέστα μ’ένα εξαιρετικό πρόγραμμα. Ο αγαπημένος τραγουδιστής Τζίμης Μακούλης στις μεγάλες του επιτυχίες, το περίφημο χορευτικό παγκοσμίου φήμης Ντούο Τζον, την εξαιρετική τουρκάλα ντιζέζ Σεβάς Χανούμ με τον Φωτάκη στα πιο παθητικά ανατολίτικα τραγούδια και την ορχήστρα –θαύμα Τσιντηλάκη – Ρουχωτά με την κουβανέζα Αφροδίτη: Μαργαρίτα Ντιάζ Γκοντζάλες. Καλλιτεχνική διεύθυνσις: Κώστας Κοφινιώτης’’. Ταμπλ ντ’οτ δρχ. 70.000 (Ιούνιο του 1954 κόπηκαν τρία μηδενικά από το εθνικό μας νόμισμα)...

Επαναπροσεγγίζοντας το ιστορικό κέντρο της πόλης, στην πλατεία Μητροπόλεως υπάρχει ‘’Ο Μπότσης’’ ενώ Σταδίου χαμηλά (προς Ομόνοια) ακμάζει το εστιατόριο ‘’Αβέρωφ’’ με ‘’χορό, νούμερα και δώρα’’, την ορχήστρα Λαζαράτου και ταμπλ ντ’οτ ακριβότερο από του ‘’Μοστρού’’ (80.000 δρχ)

Πιο κάτω ανεβαίνουν οι ρυθμοί:

-Αχαρνών 27 στου θρυλικού ‘’Τζίμη του Χοντρού’’ σημειώνεται ‘’θρίαμβος με τον Βασίλη Τσιτσάνη και τη Μαρίκα Νίνου’’

-Γ’ Σεπτεμβρίου 122 στον ‘’Παπαγάλο’’, στην πρόσκληση αναγράφεται ‘’η διεθνούς φήμης ατραξιόν dr Enzo, Fakira Katia, η φημισμένη ορχήστρα Μυρογιάννη στο πρόγραμμα που παρουσιάζει ο δημοφιλής κομπέρ Βάσσος. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεως τηλεφωνήσατε εγκαίρως για το τραπεζάκι σας’’.

-Πλατεία Αμερικής (Τροίας 32) στην ‘’Μπλε Αλεπού’’ εμφανίζονται: Ο ‘’άνθρωπος που ξεγέλασε τον Σατανά’’ Comte D’Aquilar, o ‘’καταπληκτικός μάγος’’ Illusioniste, η ‘’χαριτωμένη ελληνίδα ντιζέζ’’ Κούλα Ευστρατοπούλου και ορχήστρα του Μπάμπη Μπερκέτη.

Στα νότια στο Salon Greg στο Τουρκολίμανο (ο προσδιορισμός Μικρολίμανο δεν είχε...εφευρεθεί τότε) ο Τώνης Μαρούδας πνίγεται στα χειροκροτήματα ερμηνεύοντας τις νέες επιτυχίες του: ‘’Χίμαιρα’’ (σε μουσική δική του), ‘’το τραγούδι του τσιγγάνου’’ (το αυτόν) και το ‘’Σήμερα το βράδυ΄΄ (του Ζοζέφ Κορινθίου) ενώ στα Βόρεια (Farida στο Χαλάνδρι) στο πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν επιμένουν...κωμικά με τον Φίλιο Φιλιππίδη (Αγκόπ).

Στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει

Οι γιορτινές ημέρες όμως δεν απογοητεύουν τους φιλάθλους. Πλήθος φιλικών αγώνων λαμβάνει χώρα στο ποδόσφαιρο.

Τρία τέταρτα της ώρας πριν από την κλήρωση του Λαχείου Συντακτών (3.15 μ.μ. στο γήπεδο της λεωφόρου Αλεξάνδρας) ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζει την ΑΕΚ στον τελικό αγώνα για το Κύπελλο Χριστουγέννων.

Προ του διαιτητού Κοσκινά, οι δύο ομάδες παρατάσσονται με τις ακόλουθες συνθέσεις:

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Καραπατής, Ξανθόπουλος, Μουράτης, Μινάρδος, Τερκεσίδης, Κοτρίδης, Ρωσσίδης, Δαρίβας, Κανσός, Μπέμπης, Δρόσος.

ΑΕΚ: Δελαβίνιας, Δαράκος, Γούλιος, Παπαθεοδώρου, Μουρατίδης, Πούλης, Τζαβάρας, Σεραφείδης, Παπαγεωργίου, Κανάκης, Κουντούρης.

Ένα λεπτό πριν από τη λήξη του ημιχρόνου ο (αειθαλής, σήμερα, αρχηγός των βετεράνων της ομάδας του) Ηλίας Ρωσσίδης άνοιξε το σκορ ενώ στο 81^ο λεπτό ο μεγάλος ‘’Μισούρι’’ Ανδρέας Μουράτης με εύστοχο χτύπημα πέναλντι διαμόρφωσε τον τελικό δείκτη και οι παίκτες με τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο στο στήθος πρόσθεσαν ένα ακόμα τρόπαιο στην πλούσια συλλογή τους.

Μήνυμα του βασιλέως

Στις 10 το βράδυ της παραμονής μεταδίδεται από το ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών το (καθιερωμένο) πρωτοχροιάτικο μήνυμα του άνακτος.

Ο βασιλεύς Παύλος, επιδίδοντας προφανώς τα διαπιστευτήριά του αναφέρεται και στην αμερικανική βοήθεια ‘’η οποία είναι και αυτή μία έμπρακτος εκδήλωσις της συνεργασίας των ελευθέρων κρατών εις τον κοινόν αγώνα δια την ελευθερίαν και τας δημοκρατικάς αρχάς κι ας μη λησμονώμεν ότι αυτή πληρώνεται από τον σκληρώς εργαζόμενον Αμερικάνικον Λαόν’’.

Για ν’ακολουθήσει και ο...θαυμασμός:

‘’Ατενίζω μετά σεβασμού το ηθικόν έπος του μεγάλου αυτού Λαού. Οι Αμερικανοί κατόρθωσαν να απαλλαγούν των όποιων εθνικιστικών εγωισμών και να αντιληφθούν ότι η μόνη πρακτικά πολιτική μεταξύ των ορατών περιέχεται εις τας αιωνίας αρχάς του Χριστιανικού Πολιτισμού. Δια πρώτην φοράν ένας μεγάλος Λαός εις την Ιστορίαν του κόσμου μεταφέρει τας αρχάς αυτάς εις την πράξιν και τας εφαρμόζει εις τας σχέσεις μεταξύ των εθνών’’.

Η δεξίωση του μεγάλου Αυλάρχη

Προφανώς ο ‘’Σταθμάρχης Τομ’’ (αν δεν γνώριζε το κείμενο πριν από την εκφώνησή του) θα του εξέφρασε την ευαρέσκειά του την επομένη στο ‘’γεύμα της πρώτης του έτους’’ που παρέθεσαν ο Μεγάλος Αυλάρχης και η κυρία Δημητρίου Λεβίδη.

Ο Παύλος ήτανε εκεί με τη Φρειδερίκη κι όπως έγραφε ο Τύπος της εποχής ‘’η Βασίλισσα εξαιρετικής ωραιότητας έφερε τουαλέτα από τούλι και μουσελίνα άσπρη κεντημένη με στρας και πλυμ ντ’οστρές ροζ που εσχημάτιζαν μικρά λουλούδια’’.

Τί επηκολούθησε;

‘’Δεξίωσις και χορός μέχρι των πρωϊνών ωρών με μεγάλο κέφι και εγκαρδιότητα. Ανοίγουν το χορό ο Βασιλεύς και η Βασίλισσα και ακολουθούν οι Διπλωμάται και αρκετοί από τους προσκεκλημένους χορεύσαντες τον πρώτο χορό με τας συζύγους των’’.

Η Φρειδερίκη ‘’δεινή και ακούραστη εχόρευε συνεχώς και εθαυμάζετο ιδιαιτέρως η χάρις της στους ελληνικούς χορούς’’ ενώ η οικοδέσποινα ‘’ωραία, έφερε με την χάρι και την κομψότητα που την διακρίνει, τούλινι ετουάρ τουαλέτα’’.

Ελειπέστατη η εκπροσώπηση της κυβέρνησης: Ο Σοφοκλής Βενιζέλος (ο οποίος, όμως, έτσι κι αλλιώς, εκαλείτο σε τέτοιου είδους τελετές) και ο υφυπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Αβέρωφ, ο οποίος τέσσερα χρόνια αργότερα εγκατέλειψε το Κόμμα Φιλελευθέρων για να γίνει στενότατος συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αρχικά στην ΕΡΕ και ακολούθως στη Νέα Δημοκρατία.

Πάντως ο πρωθυπουργός δεν ήταν εκεί. Δεν ταίριαζαν στον ηρωϊκό ‘’Μαύρο Καβαλάρη’’ κάτι τέτοια... Αλλά, ούτε ο αρχηγός του Ελληνικού Συναγερμού Αλέξανδρος Παπάγος έδωσε το ‘’παρών’’. Το ίδιο έπραξε και το πρωί κατά τη δοξολογία ‘’επί τη πρώτη του έτους’’ στο Μητροπολιτικό Ναό. Πεισματάρης αρνήθηκε να παραστεί ‘’δια λόγους πρωτοκόλλου’’ αφού ως εγνώσθη, από το περιβάλλον του ‘’δεν μετέβη διότι αντί να του δοθεί η θέσις την οποία ελάμβανεν ως στρατάρχης, του ωρίσθη θέσις μεταξύ των πολιτικών αρχηγών’’(!!!)

Δημόσια θεάματα

Όμως δεν είναι όλη η αστική Αθήνα προσκεκλημένη στα Ανάκτορα ή στις δραστηριότητες των κύκλων που κινούνται στις παρυφές του Παλατιού.

Για το βράδυ της Πρωτοχρονιάς το θέατρο είναι πάντα μία καλή λυ΄ση που συγκινεί και τα πιο λαϊκά στρώματα.

Αρκετές οι επιλογές αλλά όχι όσες σήμερα, εξήντα χρόνια μετά:

Στου ‘’Αργυρόπουλου’’ στην Ιπποκράτους ο δημοφιλής κωμικός διδάσκει σε ‘’Συνέδριον ηθικής’’ στο ‘’Κεντρικόν’’ (στη στοά της οδού Κολοκοτρώνη) ο Βασίλης Λογοθετίδης ‘’Δελησταύρου και υιός’’, στο ‘’Κοτοπούλη’’ (Ρεξ) η μεγάλη ηθοποιός ανεβάζει τη ‘’Δασκαλίτσα’’, στο θέατρο της Κυβέλης στην πλατεία Συντάγματος η Κατερίνα (Ανδρεάδη) παίζει στη ‘’Βροχή’’ και τέλος η Εθνική Λυρικη Σκηνή (στο σημερινό της χώρο, στην οδό Ακαδημίας παρουσιάζει τη ‘’Χώρα του Μειδιάματος’’ με τη Ναυσικά Βουτυρά (την υψίφωνο κόρη του συγγραφέα Δημοσθένη Βουτυρά), τον τενόρο Αντώνη Δελένδα και τον Θάνο Τζενεράλη στους πρώτους ρόλους.

Για τα χαμηλότερα βαλάντια, υπάρχει ο κινηματογράφος. Μερικές από τις επιλογές:

Στο ΑΣΤΟΡ της Σταδίου ‘’Παρέλασις γυμνού’’ με ‘’την τσαχπίνα και παιχνιδιάρα Τζόαν Κόλφιλντ και τον γυναικοκατακτητή Ρόμπερτ Κάμινγκς’’, στο ΑΣΤΥ της Κοραής το κλασικό ‘’Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων’’, το ΒΡΕΤΑΝΙΑ της Πανεπιστημίου (νυν θέατρο) επαναφέρει τη θρυλική ‘’Καζαμπλάνκα’’ του 1942 με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και την Ίνκριντ Μπέργκμαν, στο ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ της Ομονοίας και στον ΟΡΦΕΑ του Αρσακείου, ‘’Ο Κλέφτης της Ταγγέρης’’ με τον Τόνι Κέρτις, στο ΜΑΞΙΜ της οδού Αμερικής και στο ΣΤΑΡ της Αγίου Κωνσταντίνου ‘’Η γυναίκα των ονείρων μου (οπερέτα με τη Μαρίκα Ρεκ), στο ΠΑΝΘΕΟΝ της Πανεπιστημίου και στο ΑΤΤΙΚΟΝ της Σταδίου ‘’Κομπίνες στον Ιππόδρομο’’ με το ζευγάρι Γκλεν Φορντ και Ρόντα Φλέμινγκ, στο (γνώστο) ΡΕΞ οι ‘’Σταυροφόροι’’ με τους Λορέτα Γιάνγκ και Χένρι Γουίλκοξον και τέλος στο ΣΙΝΕΑΚ (που στεγαζόταν στο υπόγειο του ‘’Ρεξ’’ στην Πανεπιστημίου) Τσάρλι Τσάπλιν ‘’Ο Σαρλώ ζαχαροπλάστης’’.

Αλλά και στις αίθουσες β’ προβολής – και με φθηνότερο εισιτήριο – οι επιλογές δεν είναι λίγες...

Τέλος και μια απογευματινή πρωτοχρονιάτικη πρόταση: Τέϊον στο ‘’Τροκαντερό’’ του Παλαιού Φαλήρου με 15.000 δραχμές!

ΚΑΛΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

2012-01-02T11:20:00.001+02:00

Αυλωνίτης-Βασιλειάδου-Ρίζος-Λάζου-Ρίζου

ΑΙΣΙΟΝ ΚΙ ΕΥΤΥΧΕΣ

2012-01-01T11:19:00.000+02:00

Το νέον έτος

ΓΑΜΟΣ ΣΤΗΝ ΥΔΡΑ

2011-12-27T16:13:00.003+02:00

Απλότητα και αρχοντιά εχαρακτήριζε την τέλεση των γάμων του κ Παύλου Κουντουριώτη μετά της δεσποινίδος Αικατερίνης Κορχανίδου που έγιναν στην ύδρα το περασμένο Σάββατο. Ο κ. Παύλος Κουντουριώτης, γνωστός επιχειρηματίας και πολιτευτής του Πειραιώς απόγονος της ιστορικής οικογενείας Κουντουριώτη είναι γνώριμος των κοσμικών
σαλονιών και επίλεκτον

μέλος
της αθηναϊκής κοινωνίας.

Ετέλεσε τους γάμους του στο νησί των προγόνων του για να παρευρεθούν στο εκκλησάκι του Άη Γεώργη στο αρχοντικό του, οι απλοϊκοί κάτοικοι της Ύδρας και να γιορτάσουν μαζί του την ευτυχισμένη αυτή ημέρα. Η νύφη που ανήκει σε εκλεκτή οικογένεια της πρωτεύουσας ήταν ωραιοτάτη και με χαρακτηριστική ευγένεια εδέχθη τους καλεσμένους μετά την εκκλησία στην γραφική έπαυλη του γαμπρού που βρίσκεται στο λοφίσκο του νησιού. Κουμπάροι των νεονύμφων το εκλεκτό ζεύγος του βιομηχάνου και της κ. Σπ. Σοφιανοπούλου. Η κ. Φρόσω Σοφιανοπούλου αντήλλαξε τους νυφικούς στεφάνους.

Σχετικά με τον γάμο αυτό η τοπική εφημεριδούλα «ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ» έγραψε:

Ο Παύλος Κουντουριώτης παντρεύεται . Σήμερα Σάββατον ο άξιος εγγονός του ήρωα της ναυμαχίας της Έλλης Παύλου Κουντουριώτη, παντρεύεται την πλήρη χαρίτων και οικογενειακών παραδόσεων δίδα Αικατερίνη Κορχανίδου.

Είναι πραγματικά ιστορικόν το γεγονός τια την Ύδρα ο γάμος του Παύλου και όλος ο Υδραϊκός λαός θα νοιώσει ιδιαιτέρα χαράν δια το ευτυχές γεγονός που μέλλει να χαρίσει απέραντον ευτυχίαν εις το εκλεκτόν τέκνον της Ύδρας.

Η ημέρα των γάμων:

Έπειτα από ισχυρότατον γαρμπή της Παρασκευής, η ημέρα του γάμου ξημέρωσε λαμπρή, σχεδόν καλοκαιριάτικη. Θαυμάσιος ουρανός, γαλήνια θάλασσα, καταπληκτικό φως. Και ο καιρός ακόμα φρόντισε να είναι καλός για τους γάμους του άρχοντα της Ύδρας. Από την Παρασκευή τα γαϊδουράκια πήγαιναν κι έρχονταν στο ιστορικό αρχοντικό μεταφέροντας ακόμα και του πουλιού το γάλα. Το Σάββατο αφίχθη το σκάφος «Δράκων 1» κατάφορτον από σκεύη και διάφορα άλλα αντικείμενα. Από το μεσημέρι του Σαββάτου άρχισαν να φτάνουν τα δώρα των φίλων οι ανθοδέσμες, κλπ. Από τα μπαούλα των νοικοκυραίων της Ύδρας βγήκαν όλα τα καλά ρούχα για να τα φορέσουν στους γάμους.

Στο ξωκλήσι του Αη Γεώργηαπό νωρίς είχε μαζευτεί πλήθος κόσμου για να παρακολουθήσει το μυστήριο. Στις 5.15 άρχισε. Η νύφη δις Κατερίνα Κορχανίδουωραιοτάτη μέσα σε ένα θαυμάσιο νυφικόν εφαίνετοπανευτυχής εις το πλευρόν του Παύλου. Η κουμπάρα αντήλλαξε τους στεφάνουςτου ζεύγους το οποίονεχόρεψε τον χορόν του Ησαΐα , ενώ όλος ο κόσμος τους έρριπτε άνθη, ρύζι και κουφέτα ενώ φίλοι του γαμπρού βομβάρδιζαν τους τοίχους της εκκλησίας με βαρελότα.

Μετά την εκκλησία οι νεόνυμφοι εδέχθησαν στο αρχοντικό του γαμπρού.

Μέσα στο πλήθος κόσμου κατορθώσαμε να διακρίνωμεν την δίδα Ξένια Σερεμέτιεφ, την δίδα Πασπάτη, το ζεύγος Παμίνου Μπούμπουλη, τον Στεφ. Καλλέργη, τον δήμαρχο Ύδρας κ. Γεώργιο Βροντίση μετά του δημοτικού συμβουλίου, τον κ. Περικλή Βυζάντιο, τους διευθυντάς των δημοσίων υπηρεσιών Ύδρας, κ. Αγγ. Λεμπέση, τον κ. Θ. Αναργύρου και πολλούς άλλους φίλους. Όλος αυτός ο κόσμος μετά τα συγχαρητήρια πήρε θέση μπροστά στουςτεράστιους μπουφέδες και ετίμησε με το παραπάνω τα ποτά και τους μεζέδες.

Η νύφη ακούραστη με το πέπλο της κυκλοφορούσε ανάμεσα στον κόσμο φροντίζοντας για τα πάντα. Όταν απεχώρησε ο πολύς κόσμος παρέμειναν οι στενοί φίλοι και συγγενείς του γαμπρού και της νύφης οι οποίοι παρεκάθησαν σε ένα θαυμάσιο δείπνο με σουβλιστά, αρνιά, κοκορέτσια, ψάρια και πολλά άλλα.

Μετά το δείπνο του γάμου ο Παύλος Κουντουριώτης με την παρέα του κατέφθασε στο νυχτερινό κέντρο ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ όπου ακολούθησε μια ακόμη θρυλική βραδιά με γλέντι και χορό μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΩΡΕΣ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΤΟΥ 1964

(Αναδημοσίευση από το http://wwwhydramysoul.blogspot.com/ )

25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1944

2011-12-25T12:23:00.000+02:00

Ο Τσόρτσιλ στην Αθήνα...

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΕΥΧΕΣ

2011-12-24T16:23:00.000+02:00

Από έναν (μετέπειτα) Πρόεδρο...

''ΞΥΠΝΑ ΓΙΩΡΓΗ, ΓΙΝΕΣΑΙ ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΕΥΣ''

2011-12-13T21:28:00.010+02:00

Ο αντιβασιλεύς Ζωϊτάκης και ο πρωθυπουργός Παπαδόπουλος

ΜΕΤΑ ΤΗ ΦΥΓΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ο ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ, ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣΓΕΩΡΓΙΟΣ ΖΩΙΤΑΚΗΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΙΑΣ. ΗΤΑΝ Ο ΜΟΝΟΣ ΑΠΟΛΥΤΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΕ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΗΣ 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ. ΟΤΑΝ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΩΤΑΙΤΙΟΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΗΚΑΝ ΣΤΟ
ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΘΕΙΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. ΜΑΖΙ ΚΑΙ Ο ΖΩΙΤΑΚΗΣ. ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΟΠΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΣΥΣΚΕΨΗΣ, ΛΕΓΕΤΑΙ ΟΤΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ Ο ΖΩΙΤΑΚΗΣ ΕΙΧΕ ΑΠΟΚΟΙΜΗΘΕΙ. ΚΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΟΡΙΣΟΥΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ο ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΠΑΤΤΑΚΟΣ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ,
ΑΠΕΥΘΥΝΘΗΚΕ ΠΡΟΣ ΕΚΕΙΝΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΕ: ''ΓΙΩΡΓΗ ΞΥΠΝΑ, ΓΙΝΕΣΑΙ ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΙΑΣ''!

Η ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ

2011-12-13T20:12:00.001+02:00

«Η Αντεπανάστασις απέτυχε πλήρως. Συνετρίβη. Από όλα τα σημεία της Ελλάδος καταφθάνουν επίσημοι αναφοραί ότι αι Ένοπλοι Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας είναι παρά τω πλευρώ και εκτελούν τας διαταγάς αποκλειστικώς και μόνον της Εθνικής Επαναστατικής κυβερνήσεως της 21ης Απριλίου. Ησυχία απόλυτος επικρατεί εις ολόκληρον την Επικράτειαν. Οι συνωμόται και ο Κωνσταντίνος προσπαθούν να διαφύγουν κρυπτόμενοι από τον Στρατόν από χωρίου εις χωρίον. »

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΣΤΟΝ ΙΤΑΛΙΚΟ ΤΥΠΟ

2011-12-13T18:07:00.000+02:00

Οι ιταλοί ενημερώνονται για τον επισκέπτη τους και τα συμβαίνοντα στη χώρα μας.

ΜΙΑ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ

2011-12-13T15:55:00.000+02:00

''Ο Κωνσταντίνος μαζί με ολόκληρη τη βασιλική οικογένεια και τον απριλιανό πρωθυπουργό Κόλλια, στις 2.30 το πρωί της 14ης Δεκεμβρίου πετούσε από το αεροδρόμιο του Αμυγδαλεώνα της Καβάλας προς τη Ρώμη. Αφησε το κίνημα στην τύχη του και έφυγε, χωρίς να φαντάζεται ότι εκείνη τη νύχτα έπαιξε και έχασε το θρόνο του, πληρώνοντας την περιφρόνησή του προς τη δημοκρατία και τη λαϊκή βούληση που άνοιξαν το δρόμο στην ανωμαλία μετά το συνταγματικό πραξικόπημα ανατροπής του Γεωργίου
Παπανδρέου τον Ιούλιο του 1965.
-Στις 12 Δεκεμβρίου 1967, παραμονή του βασιλικού αντιπραξικοπήματος, ο Κωνσταντίνος έστειλε έναν έμπιστό του στο Καστρί για να ρωτήσει τον Γεώργιο Παπανδρέου αν ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει σε κυβέρνηση
εθνικής ενότητας, στην περίπτωση που θα ανατρέπονταν οι συνταγματάρχες.
-Ανέφερε ο έμπιστος του Κωνσταντίνου ότι την ίδια πρόταση θα μετέφερε και στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. -Λίγες μέρες μετά την αποτυχία του βασιλικού κινήματος, ο Γεώργιος Παπανδρέου αφηγήθηκε το περιστατικό στον βουλευτή Κώστα Περραιβό και σχολίασε: «Ηυχήθην εις τον Κωνσταντίνον νίκην και ει δυνατόν αναίμακτον. Και αυτός επέτυχε ήτταν αναίμακτον. Καϋμένε Κωνσταντίνε...».
Το καυστικό σχόλιο του Γεωργίου Παπανδρέου τα λέει όλα με τρόπο επιγραμματικό. Το αντικίνημα, έτσι όπως σχεδιάστηκε -από ποιους είναι άγνωστο- και εκτελέστηκε, ήταν καταδικασμένο σε αποτυχία.
Ισως το κίνημα να είχε ως στόχο να δείξει ο Κωνσταντίνος την αντίθεσή του προς τους συνταγματάρχες, να φύγει εκτός Ελλάδος και να πετύχει έτσι άφεση αμαρτιών για τη συμβίωση με τη χούντα. Γιατί, όμως, ήταν καταδικασμένος να αποτύχει; Πολλά έχουν γραφτεί και μάλιστα με λεπτομέρειες για τη μοιραία 13η Δεκεμβρίου 1967. Τα αίτια της αποτυχίας μπορεί να συνοψιστούν στα εξής:
1. Μήνες πριν ήταν γνωστό ευρύτατα και κυκλοφορούσε η πληροφορία ότι θα γίνει βασιλικό κίνημα και μάλιστα στη Βόρεια Ελλάδα. Ολοι μιλούσαν «εμπιστευτικά» για τον στρατηγό Περίδη, διοικητή του Γ' Σώματος Στρατού, και ρωτούσαν: «Πότε θα κινηθεί ο Περίδης;» Κάποιες «πληροφορίες» έλεγαν ότι το κίνημα θα γίνει στις 26 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη, όταν όλη η χουντική κυβέρνηση θα είναι εκεί για τις γιορτές της απελευθέρωσης. Αξιωματικοί μυημένοι στο κίνημα έρχονταν από τον Εβρο στη Θεσσαλονίκη και ρωτούσαν παράγοντες του Κέντρου και της νεολαίας: «Θα βγει ο κόσμος στους δρόμους, αν ο Κωνσταντίνος με διάγγελμά του παύσει τη χούντα;»
Ολα αυτά είχαν φτάσει στα αφτιά της χούντας, η οποία παρακολουθούσε τις κινήσεις του Κωνσταντίνου και των φιλοβασιλικών.
2. Εκανε λάθος ο Κωνσταντίνος να ενημερώσει τους Αμερικανούς και μάλιστα να τους ζητήσει να στηρίξουν το κίνημά του: Ζήτησε το πρωί της 13ης Δεκεμβρίου από τον αμερικανό πρεσβευτή Φίλιπ Τάλμποτ να μεταδώσει η «Φωνή της Αμερικής» το διάγγελμά του προς το λαό και να κινηθεί μοίρα του 6ου Στόλου για να τον υποστηρίξει. Δεν έγινε τίποτε απολύτως από όσα ζήτησε...
3. Ξεκίνησε το κίνημα από την Καβάλα, ενώ θα έπρεπε να γνωρίζει, έστω από τους στρατιωτικούς που τον συμβούλευαν, ότι όσα κινήματα στο παρελθόν εκδηλώθηκαν στην επαρχία, και όχι στην πρωτεύουσα, απέτυχαν.
Στις 12 Δεκεμβρίου ενημέρωσε τον Γ. Παπανδρέου για την απόφασή του και... στις 2.30 π.μ. της 14ης Δεκεμβρίου εγκατέληψε ηττημένος τη χώρα από το αεροδρόμιο της Καβάλας προς Ρώμη.

Το 1933, ο Νικόλαος Πλαστήρας μόνος του, με ένα περίστροφο στο χέρι, κατέλαβε το υπουργείο Αμύνης και την εξουσία (την εγκατέλειψε λίγες ώρες μετά, υπακούοντας σε αξίωση του Ελ. Βενιζέλου). Το κίνημα της Θεσσαλονίκης το 1916 πέτυχε, όχι μόνο διότι συσπείρωσε στρατιωτικές και λαϊκές δυνάμεις υπό τη δυναμική τριανδρία Βενιζέλου-Κουντουριώτη-Δαγκλή, αλλά και επειδή είχε την υποστήριξη των συμμαχικών δυνάμεων (Αντάντ), που ζητούσαν την έξοδο της Ελλάδας στον πόλεμο.
4. Εστω και από την Καβάλα, δεν έγινε καμιά κίνηση για να καταληφθεί η Θεσσαλονίκη με προέλαση του Γ' Σώματος Στρατού και ειδικά της 20ής Τεθωρακισμένης μεραρχίας, που ήταν η μεγάλη δύναμη πυρός του κινήματος. Μια επιλαρχία με χουντικούς αξιωματικούς αντιτάχθηκε στο κίνημα, πέτυχε να συλλάβει τον διοικητή της μεραρχίας, ταξίαρχο Ερσελμαν, και να εξουδετερώσει αυτή την σημαντική δύναμη. 5. Για την ατυχή αυτή εξέλιξη τεράστια είναι η ευθύνη του Κωνσταντίνου, από τον οποίο ζητήθηκε η «άδεια», τηλεφωνικώς, να χτυπηθεί η χουντική επιλαρχία και εκείνος απάντησε ότι δεν επιθυμεί αιματοχυσία.
Το γεγονός εξόργισε τον ταξίαρχο Απόστολο Ζαλοχώρη, που διοικούσε μονάδα στον Εβρο, και τον ανάγκασε να πει στον Κωνσταντίνο: «Απορώ γιατί σας ρωτούν. Αν δεν χτυπήσουμε, θα μας χτυπήσουν. Εγώ δεν θα καθίσω να με πιάσουν».
Εκλεισε το τηλέφωνο, παρέδωσε τη μονάδα του και έφυγε στην Τουρκία. (Τα γεγονότα αφηγήθηκε στον γράφοντα ο επιτελής του ταγματάρχης Σπύρος Τσίρκας, που είχε διατελέσει υπασπιστής του επί Κέντρου υφυπουργού Αμύνης Μιχ. Παπακωνσταντίνου).
6. Εστάλησαν στο Πεντάγωνο από τον Κωνσταντίνο εφοδιασμένοι με επιστολές του οι στρατηγοί Μανέας και Ανδρέας Βαρδουλάκης για να το καταλάβουν. Τους είχε δοθεί η διαβεβαίωση ότι, μόλις εμφανιστούν, θα τους πλαισιώσουν 300 αξιωματικοί του Γενικού Επιτελείου, οι οποίοι θα τους στηρίξουν.
Επίσης, τους είχε δοθεί η υπόσχεση ότι θα ασκηθεί πίεση στο Πεντάγωνο με χαμηλές πτήσεις αεροσκαφών, στην ανάγκη και με πυρά, ώστε να παραδοθούν οι χουντικοί.
Τίποτε από τα δύο δεν έγινε. Οι δύο στρατηγοί συνελήφθησαν από άνδρες του αρχηγού ΓΕΣ, Οδυσσέα Αγγελή, και απομονώθηκαν σε ένα γραφείο του Πενταγώνου.
7. Ο Κωνσταντίνος δεν χρησιμοποίησε ούτε την αεροπορία ούτε το Ναυτικό, που είχαν προσχωρήσει στο αντικίνημά του, ούτε και τις δυνάμεις του Στρατού, οι οποίες ήταν στη διάθεσή του.
Το αντικίνημα δεν είχε αποφασισμένο αρχηγό. Και, όπως είπε ο Γεώργιος Παπανδρέου, «ο Κωνσταντίνος επέτυχε ήτταν αναίμακτον». (του Βίκτωρα Νέτα απο την ''Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία της 14ης Δεκεμβρίου 2003)

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ

2011-12-13T15:50:00.000+02:00

''Εκ διαφόρων πληροφοριών και καταθέσεων ως και εγγράφων συνταχθέντων υπό του διοικητού της ΧΧ Τ/Θ Μεραρχίας Υποστρατήγου Έρσελμαν, συνάγεται ότι η όλη σχεδίασης και προπαρασκευή του πραξικοπήματος είχε πραγματοποιηθεί και αποφασισθεί προ της 13-12-1967.
Ούτω: α) Διετάχθη η εκτέλεσις αναγνωρίσεων και η προπαρασκευή δι’ αμοιβαίαν αντικατάστασιν των διοικήσεων 1ης και 2ας Δ/σεων Μάχης. β) Πρόβλεψις δια την σύλληψιν και εξουδετέρωσιν των πιστών εις την εθνικήν κυβέρνησιν αξιωματικών των μονάδων της μεραρχίας και ιδίως της 2ας
Δ.Μ. (2ας διοικήσεως μάχης) και επιτελών του Στρατηγείου της Μεραρχίας. γ) Πρόβλεψις και σχεδίασις δια την απομάκρυνσιν την ώραν Ω της Η ημέρας του υποδ/τού της μεραρχίας συνταγματάρχου Μιχαήλ Μαστραντώνη, θεωρουμένου ότι θα επηρέαζε τους αξιωματικούς της
μεραρχίας κατά του μελετωμένου πραξικοπήματος και υπέρ της κυβερνήσεως.

Γεγονότα – συμβάντα κατά την 13-12-1967

Περί την 10.00 ώραν διετάχθη συγκέντρωσις εις το στρατηγείον της Μεραρχίας των Επιτελών και των: α. Δ/τών των 2ας και 3ης Δ/σεων Μάχης συν/ρχών Κ. Μπόμπου και Κ. Λιώση αντιστοίχως. β) Των δ/τώνς των 22ας ΕΜΑ (Επιλαρχίας Μέσων Αρμάτων) αντ/ρχου Χ. Πυρροπούλου, 21 Ε.Μ.Α. (21ης Επιλαρχίας Μέσων Αρμάτων) αντ/ρχου Δ. Λαμπρίδη και 645 ΤΕΘ Τ.Π. (Τάγμα Τεθ/νου Πεζικού) αντ/ρχου Ν. Πετάνη.

Ώρα 11.00 ο διοικητής της μεραρχίας ομιλεί προς τους ανωτέρω και αφού εξέθεσε την κρατούσαν κατάστασιν, ομιλεί δια πρώτην φοράν περί της αποφασισθείσης στασιαστικής ενεργείας, αναλύων τους σκοπούς της. Ακολούθως ερωτώνται έκαστος των συμμετεχόντων εις την συγκέντρωσιν περί της στάσεώς του.

Εκ των επιτελούν της Μεραρχίας άπαντες απήντησαν άνευ ενδοιασμού ότι θα υπακούσουν εις τας διαταγάς του μεράρχου. Εκ των δύο διοικητών των Δ/σεων Μάχης, ο συντ/ρχης Μπόμπος εζήτησε διευκρινήσεις που δεν του εδόθησαν. Ο συντ/ρχης Κων. Λιώσης ως και ο δ/τής της 21 ΕΜΑ αντ/ρχης Δ. Λαμπρίδης εδήλωσαν ότι θα εκτελέσουν τας διαταγάς της μεραρχίας.

Αμφότεροι αργότερα, ότε δηλαδή αφίχθησαν εις Αλεξ/λιν, όπου και η έδρα των μονάδων των, δεν εφάνησαν πρόθυμοι να εκτελέσουν τας διαταγάς του μεράρχου και ετήρησαν στάσιν αναμονής αποκλίνουσαν μάλλον κατά της στασιαστικής κινήσεως. Οι αντ/ρχαι Χ. Πυρρόπουλος και Ν. Πετάνης δ/ταί των 22 ΕΜΑ (22α Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων) και 645 ΤΤΠ (645 Τάγματος Τεθ/νου Πεζικού) αντιστοίχως, ανέφερον ότι, παραμένοντες πιστοί εις την εθνικήν κυβέρνησιν, δεν θα υπακούσουν εις τας διαταγάς του μεράρχου.

Ώρα 11.30. Διατάσσεται υπό του μεράρχου ο περιορισμός των αντ/ρχών Πυρροπούλου και Πετάνη και του ταγ/ρχου Κιρκηλή, αρνηθέντος επίσης να συμμορφωθή προς την διαταγήν του μεράρχου, με το αιτιολογικόν του περιορισμού των: «ίνα μη προβώσιν εις ενεργείας αι οποίαι θα θέσουν εις κίνδυνον την ζωήν των». Την διαταγήν περιορισμού εκτελεί αυτοπροσώπως ο επιτελάρχης της μεραρχίας συντ/ρχης Γ. Γιακουμής. Ο συντ/ρχης Μπόμπος διαμαρτύρεται προς τον μέραρχον «μου πήρατε τους διοικητάς των μονάδων της Δ. Μάχης» και ο μέραρχος απαντά «Έχεις τους υποδ/τάς».

Ώρα 11.40. Ο μέραρχος διατάσσει διακοπήν των επικοινωνιών και άπασαι αι συνδιαλέξεις δέον να γίνωνται κατόπιν αδείας του επιτελάρχου. Κατόπιν αναχωρεί δια το Στρατηγείον του Γ’ Σ.Σ.

Ώρα 12.00. Επάνοδος του μεράρχου εις τον Σ.Δ. (Σταθμός Διοικήσεως) μεραρχίας. Ο επίλαρχος Α. Πέτροβας δ/ντής του 2ου Ε.Γ. (2ον επιτελικόν γραφείον) προβαίνει εις διάβημα δια την απελευθέρωσιν των κρατουμένων και ο μέραρχος πείθεται και αιτείται την έγκρισιν του Σ.Σ. (Σώμα Στρατού), η οποία όμως δεν δίδεται. Ακολούθως άρχεται η έκδοσις διαταγών προς τας μονάδας. Κυριότεροι ήσαν:

α. Ανάθεσις διοικήσεων εις τους υποδ/τάς των 22ΕΜΑ (Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων) και 645 ΤΤΠ (Τάγμα Τεθ/νου Πεζικού), επίλαρχον Μ. Δρακάκην και ταγ/ρχην Σουρβίνον. β. Διάθεσις λόχου ΤΤΠ (Τάγμα Τεθ/νου Πεζικού) Υ.Δ. (υπό διοίκησιν) ΧΙ (11ης) Μεραρχίας και άμεσος κίνησίς του εις Καβάλαν. γ. Διάθεσις λόχου ΤΤΠΥΔ (Τεθωρακισμένου Τάγματος Πεζικού υπό διοίκησιν Διοικήσεως) ΧΙης Μερ/χίας και άμεσος κίνησίς του δια Καβάλαν.

Οι υποδ/ταί αρνούνται να παραλάβουν τας μονάδας και το 645 ΤΤΠ (Τάγμα Τεθ/νου Πεζικού) δεν συμμορφούνται προς την διαταγήν της μεραρχίας. Ο δ/τής της Δ. Μάχης αναφέρει εις μέραρχον την διαμορφωθείσαν κατάστασιν και αιτείται την προσωπικήν επέμβασιν του μεράρχου. Ήδη οι αξιωματικοί των δύο μονάδων αποφασίζουν την σύλληψιν του μεράρχου και όσων επιτελών τον ακολουθούν.

Ώρα 15.20. Αναχώρησις του μεράρχου συνοδευομένου υπό του αντ/ρχου Δ. Γιακουμή δια τον Σ.Δ. (Σταθμός Διοικήσεως) της 2ας Δ. Μάχης.

Ώρα 16.00. Άφιξις του μεράρχου εις Σ.Δ. (Σταθμός Διοικήσεως) 2ας Δ.Μ. (Διεύθυνσις Μάχης), συνάντησις με τον συν/ρχην Μπόμπον και αναχώρησις δια τον Σ.Δ. (Σταθμός Διοικήσεως) της 22 ΕΜΑ (Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων), ένθα αφίχθησαν την 16.30 ώρα. Εκείθεν μετάβασις εις Σ.Δ. (Σταθμός Διοικήσεως) του 645 ΤΤΠ (Τάγμα Τεθ/νου Πεζικού).

Ώρα 16.50. Άμα τη αφίξει του Μεράρχου εις Σ.Δ. του 645 ΤΤΠ (Τάγμα Τεθ/νου Πεζικού), ο ταγματάρχης Μιχαήλ Σοφικίτης, εκτελών απόφασιν των αξιωμ/κών του τάγματος, συλλαμβάνει τον μέραρχον και υπό την απειλήν εκτελέσεώς του τον υποχρεώνει να αποστείλη σήμα εις μεραρχίαν δια την απελευθέρωσιν των κρατουμένων αξιωμ/κών.

Ώρα 17.00 Ο μέραρχος μεταβαίνει εις την τουαλέταν, η οποία ερευνάται άμα τη εξόδω του και ανευρίσκονται εντός της λεκάνης έγγραφα πειστήρια της εξυφανθείσης συνωμοσίας. Το σήμα απελευθερώσεως των κρατουμένων δ/τών των μονάδων αποστέλλεται με τον λοχαγόν Χατζηβασιλείου εις τον επιτελάρχην της Μεραρχίας, όστις, αμφισβητών την γνησιότητά του, δεν συμμορφούται προς την διαταγήν του μεράρχου.

Ώρα 18.00 Οι υποδιοικηταί των 22 ΕΜΑ (Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων) και 645 ΤΤΠ (Τάγμα Τεθ/νου Πεζικού), αποφασίζουν την αποστολήν και εγκατάστασιν συγκροτήματος αρμάτων και Πεζικού εις διάβασιν Ατάρνης, προς απαγόρευσιν πιθανής κινήσεως τμημάτων εκ της περιοχής Έβρου προς υποστήριξιν των στασιαστών. (Υπεκλάπη σήμα του Γ’ Σ.Σ., δι’ ου διετάσσετο κίνησις προς Κομοτηνή της 33 Τακτικής Δ/σεως).

Ώρα 19.45. Ο δ/τής Γ’ Σ.Σ. (Γ’ Σώμα Στρατού), πληροφορηθείς την σύλληψιν του υποστρατήγου Έρσελμαν, αποστέλλει σήμα εις 645 ΤΤΠ, (Τάγμα Τεθ/νου Πεζικού), 22α ΕΜΑ (22α Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων) και 2αν Δ.Μ. (2α Δ/σις Μάχης) έχον: «Κατ’ εντολήν Α.Μ. του βασιλέως, απελευθερώσατε μέραρχον ΧΧ Τ/Θ (20ή Τεθωρακισμένη) μεραρχίας. Απελευθέρωσις δ/τών μονάδων 22ΕΜΑ (Επιλαρχία Μέσων αρμάτων) και 645 ΤΤΠ (Τάγμα Τεθ/νου Πεζικού) αποφασισθή. Φέρετε ακεραίαν ευθύνην». Η διαταγή του Σ.Σ. (Σώμα Στρατού) δεν εκτελείται.

Ώρα 19.45. Δ/τής Σ.Σ. (Σώμα Στρατού) μεταβαίνει εις Σ.Δ. (Σταθμός Διοικήσεως) της ΧΧης ΤΘ (20ή Τεθωρακισμένη) μεραρχίας και συνδιαλέγεται με τους αντ/ρχας Πυρρόπουλον και Πετάνην, αιτών την επέμβασίν των δια την απελευθέρωσιν του Μεράρχου. Ούτοι δεν συμφωνούν.

Ώρα 21.00 Αποφασίζεται υπό των υποδ/τών 22 ΕΜΑ (22 Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων) και 645 ΤΤΠ (645 Τάγμα Τεθ/νου Πεζικού), η συγκρότησις και αποστολή συγκροτήματος Λόχου και ΟΥΜΑ (Ουλαμός Μέσων Αρμάτων) εις Σ.Δ. Γ’ ΣΣ προς εκκαθάρισιν της καταστάσεως και σύλληψιν των στασιαστών.

Ώρα 22.45. Συγκρότημα κινείται προς Σ.Δ. (Σταθμόν διοικήσεων Γ’ Σώμα Στρατού) προηγουμένου του ΟΥΜΑ (Ουλαμός Μέσων Αρμάτων) διοικητής ο (Υπίλαρχος Κωστούλας).

Ώρα 23.00. Συγκρότημα δέχεται πυρά πολ/λων προ χωρίου Ροδίτης και ΟΥΜΑ (Ουλαμός Μέσων Αρμάτων) ανταποδίδει

Ώρα 23.30. ΟΥΜΑ (Ουλαμός Μέσων Αρμάτων) συναντά ΣΤΕΚ (Σταθμός Εφοδιασμού Καυσίμων) επί JEEP. Λοχίας Αρχ. Πληρώματος, κατελθών από το ΑΡΜΑ δια συνεννόησιν με αρχηγόν ΣΤΕΚ (Σταθμός Εφοδιασμού Καυσίμων), πυροβολείται, ΟΥΜΑ (Ουλαμός Μέσων Αρμάτων) ανταποδίδει πυρά και ΣΤΕΚ (Σταθμός Εφοδιασμού Καυσίμων) αποχωρεί.

Ώρα 23.40. ΟΥΜΑ τάσσεται έμπροσθεν Στρατηγείου Γ’ ΣΣ και απειλεί ότι θα αρχίση να βάλη, εάν δεν απελευθερωθούν οι κρατούμενοι αξιωματικοί.

Τούτο δημιουργεί πανικόν εις το Στρατηγείον και ο σωματάρχης τηλεφωνεί εις τον επιτελάρχην της ΧΧ Τ/Θ Μερ. (20ή Τεθωρακισμένη) να αποστείλη πάραυτα εις το ΣΣ (Σώμα Στρατού) τον αντ/ρχην Πυρρόπουλον δια να επέμβη προς αποκατάστασιν της τάξεως, δείγμα της αποφάσεώς του να παραδοθή.

Ο επιτελάρχης της ΧΧης Τ/Θ Μερ. αποστέλλει τον αντ/ρχην Πυρρόπουλον. Την ιδίαν ώραν περίπου αφικνείται εις Στρατηγείον και λόχος του 645 ΤΤΠ υπό τον ταγ/ρχην Σοφικίτην, ο οποίος εισέρχεται εις το Στρατηγείον και συλλαμβάνει τον σωματάρχην και ο επιτελάρχην του Σ.Σ. Όρ. Βιδάλην.
Ώρα 23.50 Αντ/ρχης Πετάνης αφικνείται εις το Στρατηγείον του Σ.Σ., επικοινωνεί με ΑΕΔ (Αρχηγόν Ενόπλων Δυνάμεων, Στρατηγόν Αγγελήν) και θέτει υπό κράτησιν εις τα γραφεία των τους Επιτελείς του Σώματος και παρακαλεί τον συνταγματάρχην Ζαγοριανάκον να αναλάβη προσωρινώς την διοίκησιν του Σ.Σ. όπερ και εγένετο''. (έκθεση του ταξίαρχου Νικολάου Μητρόπουλου που αναπλήρωσε τον μυημένο στο αντικίνημα και εικονιζόμενο στη φωτογραφία Ανδρέα Ερσελμαν στη διοίκηση της Μεραρχίας)

ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΟΥ ΜΕΤΑΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ

2011-12-13T15:41:00.001+02:00

''Κρίσιμοι στιγμαί μου επιβάλλουν να απευθυνθώ προς τον ελληνικόν λαόν και να ζητήσω την αμέριστον συμπαράστασίν του προς αντιμετώπισιν εθνικής κρίσεως.
Έλληνες,
Επέστη η στιγμή να ακούσετε την φωνήν του Βασιλέως σας. Μέχρι σήμερον υπήρξεν αδύνατον να επικοινωνήσω μαζί σας, διά να σας καταστήσω γνωστά τα γεγονότα, τας σκέψεις και τας ανησυχίας μου, καθώς και τας ελπίδας μου διά το μέλλον. Ζητώ από τον ελληνικόν λαόν να

πύκνωση τας τάξεις του προς ενίσχυσίν μου.
Το εθνικόν συμφέρον απαιτεί την εκ μέρους μου εκδήλωσιν πρωτοβουλίας, διά να αποτρέψω τας καταστρεπτικάς συνεπείας εκ της παρατάσεως της παρούσης ανωμάλου καταστάσεως. Το αυτό εθνικόν συμφέρον μου επιβάλλει να επιτρέψω την κατάλληλον προετοιμασίαν, ίνα η χώρα επανέλθη εις την δημοκρατικήν ομαλότητα. Διά τους λόγους αυτούς εζήτησα τον ανασχηματισμόν της κυβερνήσεως, απηλλαγμένης όμως των ακραίων στοιχείων τα όποια δεν εγγυώνται ομαλήν εξέλιξιν
Την κατάστασιν της 21ης Απριλίου, η όποια επλαστογράφησεν ακόμη και το όνομα μου, ηναγκάσθην να δεχθώ ως τετελεσμένον γεγονός, διά να αποφύγω άσκοπον αιματοχυσίαν. Επίσης έτρεφον την ελπίδα ότι δι' ήπιων μέσων θα επετύγχανον την επαναφοράν της χώρας εις την νομιμότητα
Δεν είμαι πλέον διατεθειμένος να διακινδυνεύσω μίαν μονιμοποίησιν της παρούσης καταστάσεως υπό το κράτος δευτέρας απειλής όπλων, στρεφομένων εναντίον του λαού μου και εμού. Αι σημεριναί εν Βορείω Ελλάδι προϋποθέσεις μου επιτρέπουν την εκ Μακεδονίας ελευθέραν άσκησιν της πρωτοβουλίας μου όπως δώσω νέαν κυβέρνησιν εις την χώραν
Εις την λήψιν της αποφάσεως μου εβάρυνον τα έξης γεγονότα:
Παρά την φαινομενικήν εν τη χώρα τάξιν και ασφάλειαν, υπεκρύπτετο μία συνεχής προσπάθεια σταθεροποιήσεως εις την εξουσίαν των στασιαστών, δημιουργούσα τον κίνδυνον εγκαθιδρύσεως ολοκληρωτικού καθεστώτος. Διά το νέον Σύνταγμα υπάρχει πλήρης αβεβαιότης και σύγχυσις ως προς τας προθεσμίας εφαρμογής του. 'Εν τούτοις ή ανάγκη αναθεωρήσεως του Συντάγματος αποτελεί πραγματικότητα και κοινήν συνείδησιν των ορθοφρονούντων πολιτών. Αι σχετικαί εργασίαι πρέπει να επισπευσθούν με μοναδικόν στόχον το συμφέρον της χώρας. Ελπίζω ότι ή εφαρμογή του νέου Συντάγματος θα σημείωση και την απαρχήν ενός νέου υγιούς ξεκινήματος δια την κοινοβουλευτικήν μας ζωήν.
Επιθυμώ να αποκαταστήσω την πειθαρχίαν εις το στράτευμα, διότι έχει σοβαρώς διασαλευθή. Ή ηγεσία του στρατεύματος δέον να παραμείνη απερίσπαστος, στιβαρά και άξια. Την ηγεσίαν του στρατεύματος ανευρίσκω μόνον εις την ιεραρχίαν και την δεδοκιμασμένην κορυφήν. Ταύτην δεν δύναται να υποκαταστήση αυτοσχέδιος ηγεσία, όσον δυναμική και αν εμφανίζεται, διότι καταλύει την πειθαρχίαν και διανοίγει τον επικίνδυνον δρόμον των προσωπικών φιλοδοξιών και των ατομικών συμφερόντων.
Ας διαφύλαξη ο στρατός τας δάφνας του πάντοτε Νάπας, διότι είναι μεγάλη ή εθνική αποστολή ή όποια τον βαρύνει. Ό στρατός, το ναυτικόν, ή αεροπορία και τα σώματα ασφαλείας ευρίσκονται παρά το πλευρόν μου. Έλληνες αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και στρατιώται, έχετε την απεριόριστον εμπιστοσύνην μου. Σύσσωμον το έθνος προσβλέπει εις σας.
Επίσης επισήμανα ότι ή εσωτερική κατάστασις της χώρας ήλθεν εις τελείαν αντίθεσιν με την επιβεβλημένην εξωτερικήν θέσιν της Ελλάδος. Έχομεν ανάγκην συμμαχιών εντός του Δυτικού κόσμου. Έχομεν ακόμη ανάγκην συμπαραστάσεως οικονομικής και στρατιωτικής, διά να συνεχισθή ή ανοδική πορεία του έθνους. Ταύτα πάντα διακυβεύθησαν σοβαρώς, παρ' ολίγον δε να εμπλακώμεν εις ρήξιν μετά τής γείτονος Τουρκίας. Και η αντίθεσις αύτη του εξωτερικού, αντί να χαλαρωθή με την πάροδον του χρόνου, τουναντίον επετάθη, εις τρόπον ώστε να εμφανίζωνται εξαιρετικά δυσμενείς επιπτώσεις διά την χωραν μας.
Διά τής επερχόμενης σήμερον μεταβολής Δεν πρόκειται να κυριάρχηση πνεύμα εκδικήσεως ή μνησικακίας έναντι των υποπεσόντων εις σφάλματα. Επιθυμώ όμως να είναι εις πάντας σαφές ότι Δεν θα ανεχθώ πλέον ουδεμίαν ανυπακοήν ή παρεκτροπήν, οι οποίαι θα παταχθούν αμειλίκτως.
Καθ' όλην την διάρκειαν τής τελευταίας εικοσιπενταετίας ή κομμουνιστική μειοψηφία δεν απέβλεπε παρά εις την ανατροπήν του κοινωνικού και πολιτικού καθεστώτος μας διά μέσων βίαιων και ύπουλων. Έπεσώρευσε καταστροφάς και ερείπια, μολύνει την νεολαίαν και θέτει εις κίνδυνον την υπόστασιν τής φυλής μας.
Σήμερον θέτω τέρμα εις την ανωμαλίαν και την βίαν. Ζητώ από το σύνολον του ελληνικού λαού να με βοηθήση διά να επαναφέρω εις τον τόπον μας τας ηθικάς εκείνας αξίας, αι οποίαι εγεννήθησαν εις την χώραν αυτήν και από τας όποιας όλοι οι πολιτισμένοι λαοί αντλούν την ηθικήν και πνευματικήν των δύναμιν. Ελευθερία και δημοκρατία είναι λέξεις τας όποιας ημείς επροικίσαμεν με αιώνιον νόημα. Με την λαμπράν αυτήν κληρονομίαν ας προχωρήσωμεν εις την δημιουργίαν εθνικής ζωής αντάξιας ενός συγχρόνου λαού, αγωνιζομένου με το σύνθημα τής αναγεννήσεως διά την κοινωνικήν, την οικονομικήν και την πνευματικήν του ανέλιξιν.
Πιστεύω εις την αναγέννησιν και θα υποστηρίξω κάθε προσπάθειαν τείνουσαν εις αυτήν, διότι γνωρίζω ότι τούτο σήμερον αποτελεί αίτημα πανελλήνιον. Ή φρόνησις ας ενδυναμώνη την θέλησιν όλων μας δι' ένα ευτυχές, παραγωγικόν και αντάξιον της φυλής μας μέλλον.
Έλληνες,
Ακολουθήστε με εις τον δρόμον τής εθνικής αναγεννήσεως.
Με αγάπην, πίστιν και σύνεσιν ας προχωρήσωμεν ηνωμένοι.
Ζήτω η Ελλάς''

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 44 ΧΡΟΝΙΑ

2011-12-13T15:36:00.000+02:00

Ο τότε βασιλεύς Κωνσταντίνος επιχείρησε να ανατρέψει το καθεστώς των συνταγματαρχών που είχε επικρατήσει από τις 21 Απριλίου εκείνου του έτους. Η προσπάθειά του απέβη άκαρπη και μαζί με τα μέλη της οικογένειάς του κατέφυγε στη Ρώμη. Στη φωτογραφία που είναι από την άφιξή τους εκεί διακρίνονται από αριστερά: Ο ίδιος, η σύζυγός του Αννα-Μαρία,η κόρη τους Αλεξία, η μητέρα του Φρειδερίκη και πίσω η αδελφή του Ειρήνη.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

2011-12-07T13:28:00.000+02:00

Στο μέσον η...
Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου

ΠΑΙΔΑΚΙ

2011-12-05T19:19:00.000+02:00

Χάθηκε πρόωρα ο...
Αλέξανδρος Ωνάσης

ME TO KAΛΟ

2011-12-01T14:53:00.000+02:00

Και καλές γιορτές να' χουμε...

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΡΟΥΑΓΙΑΛ

2011-11-28T21:51:00.000+02:00

Προπολεμικά!

''ΝΥΧΤΩΣΕ ΧΩΡΙΣ ΦΕΓΓΑΡΙ''

2011-11-28T18:03:00.000+02:00

Του Δημήτρη Ν. Μανιάτη από ''ΤΑ ΝΕΑ'' της 1ης Σεπτεμβρίου

Κάποιες φορές ο δημιουργός λέει τα πράγματα μια κι έξω, χωρίς τη χρήση μεταφοράς.

Κάποιες άλλες, η παράθεση εικόνων - με όχημα τον στίχο πάντα - παραπέμπει αλλού εννοώντας άλλο πράγμα ή μάλλον αφήνοντας την αμφισημία της ερμηνείας στον ίδιο τον δέκτη του δημιουργήματος. Το ζεϊμπέκικο (χιτζάζ) του Απόστολου Καλδάρα «Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι» είναι μια τρανταχτή περίπτωση τέτοιου τραγουδιού. Γράφτηκε μέσα στις φλόγες του Εμφυλίου, λατρεύτηκε από τον κόσμο - λέγεται πως ήταν το αγαπημένο του Σταύρου Κουγιουμτζή - και έχει δύο διαστάσεις: μία κοινωνική, την οποία αποκάλυψε μεταγενέστερα ο ίδιος ο τρικαλινός δημιουργός, και μία ερωτική που ανέδειξε ο νεαρός (τότε) Μάνος Χατζιδάκις στην περίφημη Διάλεξη για το Ρεμπέτικο στο Θέατρο Τέχνης το
1949 - και σε εκδήλωση που είχε διοργανώσει ο συγγραφέας Κώστας Κοφινιώτης.

Το τραγούδι σχεδόν αμέσως - και με την εξαίρετη πρώτη εκτέλεση της Στέλλας Χασκίλ - γνώρισε επιτυχία ενώ δεν ξέφυγε και από τη μέγγενη της λογοκρισίας της εποχής. Ας δούμε όμως τους αρχικούς στίχους του κομματιού:

«Νύχτωσε και στο Γεντί/ το σκοτάδι είναι βαθύ/ κι όμως ένα παλικάρι/ δεν μπορεί να κοιμηθεί». Και παρακάτω: «Αραγε τι περιμένει/ Ολη νύχτα έως το πρωί/ Στο στενό το παραθύρι/ Που φωτίζει το κελί».

Οπως καταλάβατε από τους παραπάνω αρχικούς και χωρίς λογοκρισία στίχους, ο Καλδάρας άντλησε έμπνευση από τον σκληρό καμβά της εμφυλιακής λαίλαπας, γράφοντας ένα κομμάτι που θα γνωρίσει δεκάδες επανεκτελέσεις - από την Μπέλλου και τον Νταλάρα μέχρι τον Πουλόπουλο - με πολύ ξεχωριστή εκείνη της Γιώτας Λύδια. Ας δούμε όμως τι είχε διηγηθεί στον Παναγιώτη Κουνάδη ο Καλδάρας για το πώς εμπνεύστηκε το τραγούδι:

«Δεν μου έδωσε κάποιος τον στίχο για να βάλω τη μελωδία εγώ. Το έζησα, τότε με τις συλλήψεις του 1945, μετά τους Γερμανούς, όταν ξέσπασε ο Εμφύλιος. Ημουν στη Θεσσαλονίκη φοιτητής και εργαζόμουν για να εξοικονομώ τα προς το ζην σε ένα κέντρο, μ' έναν φίλο - απ' τη βιογραφία του Καλδάρα που συνέγραψε ο Νίκος Χατζηνικολάου μαθαίνουμε πως επρόκειτο για τον μπουζουξή Χρήστο Μίγκο - του οποίου το σπίτι ήταν στην Ακρόπολη κάτω από το Γεντί Κουλέ. Πήγαινα συχνά στο σπίτι του... Τότε μαζεύανε όλους τους αριστερούς στο Γεντί Κουλέ. Ενα σούρουπο, φεύγοντας από το σπίτι αυτό και βλέποντας το περίγραμμα του κάτεργου, μου ήρθε η ιδέα».

Και επειδή παραπάνω μίλησα για τη διττή διάσταση του στίχου, ας δούμε πώς αποκωδικοποιεί ο Μάνος Χατζιδάκις, το 1949, το τραγούδι στην διάλεξή του για το ρεμπέτικο: «Ο ερωτισμός προχωράει και θίγει ακέραια το ανικανοποίητο, δίνοντας μια τόσο λεπτή μα έντονη αίσθηση μιας βαριάς ατμόσφαιρας, λες και προμηνούσε ένα άγχος, μια καταιγίδα».

Από όποια πλευρά και να το πιάσεις λοιπόν, το τραγούδι αναφέρεται στον ηττημένο - είτε κοινωνικά είτε ερωτικά -, με θλίψη αλλά χωρίς μιζέρια. Και η μεταγενέστερη ερμηνεία της Γιώτας Λύδια - το ευρύ κοινό «ξαναδιάβασε» το τραγούδι από τον δίσκο της στη Minos με τίτλο «14 Χρυσά Τραγούδια» - επανανοηματοδότησε τον πυρήνα του με την άρτια και λυγμική ερμηνεία της.

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 1910

2011-11-28T15:38:00.000+02:00

Στις 28 Νοεμβρίου 1910 (πριν από...101 χρόνια ακριβώς) το νεοϊδρυθέν Κόμμα Φιλελευθέρων σαρώνει στην κυριολεξία, καταλαμβάνοντας τις 307 από τις 362 συνολικά έδρες της νέας Βουλής.

ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΟΚΤΑΕΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

2011-11-28T15:29:00.000+02:00

Δύο υπουργοί, αριστερά ο Γιάννης Καψής και δεξιά ο...
Δημήτρης Μαρούδας

ΠΑΝΤΟΤΕ ΛΑΜΠΕΡΗ

2011-11-28T15:13:00.003+02:00

Ζωή Λάσκαρη, προ 25ετίας

ΔΙΩΡΥΓΑ ΤΟΥ ΣΟΥΕΖ

2011-11-28T15:12:00.002+02:00

Από το http://tangelonias.blogspot.com/2011/11/50.html
Ταχυδρομικό δελτάριο, που απεστάλη αρχές της δεκαετίας του '50, από τον Στέργιο Αγγελώνια στη Σαμοθράκη. Την διώρυγα διασχίζει ένα Υπερωκεάνιο και ταυτόχρονα ένα αυτοκίνητο κινείται επί της οδού. Στο βάθος δεξιά συρμός κινείται με την βοήθεια
ατμομηχανής. Κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται περί
παραποιημένης φωτογραφίας (μάλλον το πλοίο φαίνεται να έχει προστεθεί μετέπειτα στην αρχική φωτογραφίσ). Η φωτογραφία είναι σαφώς προ του 1956, όταν η διώρυγα έκλεισε λόγω της εθνικοποίησης της, από τον Νάσερ, θέτοντας τέρμα στη βρετανική κυριαρχία με συνέπεια ένα αγγλογαλλικό εγχείρημα κατά της Αιγύπτου το οποίο απέτυχε μεν, αλλά κράτησε κλειστή τη διώρυγα μέχρι το 1957.

ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ

2011-11-28T15:01:00.000+02:00

Από το πρωί ως το βράδυ...

ΜΟΔΕΣ

2011-11-28T14:49:00.002+02:00

Πριν από 74 χρόνια και...

ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

2011-11-28T14:10:00.000+02:00

Ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής υποδέχεται τον...
βρετανό ομόλογό του Χάρολντ Μακ Μίλαν

ΤΟ ΠΡΩΤΟ BLENDED

2011-11-28T13:53:00.001+02:00

Πριν από 50 χρόνια

18-12-1955 : ΣΤΟ ΜΩΛΟ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

2011-11-28T12:14:00.000+02:00

Εικονιζόμενοι απο αριστερά: Τάσος Μήτσου , Στέφος Αλεξανδρίδης , Στάθης Λίτσας ,Παναγιώτης Γρηγορίου(Μπαλής)
(Από το http://eikonoskopionews.blogspot.com/2011/11/18-12-1955.html )

ΦΕΥΓΟΥΝ ΕΝΑΣ-ΕΝΑΣ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ

2011-11-28T11:46:00.001+02:00

Ενας σπουδαίος δημιουργός έκλεισε πριν από λίγο για πάντα τα μάτια του.

Πρόκειται για τον Nτίνο Kατσουρίδη, που έφυγε από τη ζωή χτυπημένος από καρκίνο.

Γεννήθηκε το 1927 στη Λευκωσία της Kύπρου. Στα μέσα της δεκαετίας του ΄50 ήρθε στην Aθήνα για σπουδές στην Iατρική Σχολή, αλλά βρέθηκε τελικά στην νεοϊδρυθείσα Σχολή Σταυράκου, όπου μπήκε στο τμήμα σκηνοθετών και μετά από έξι μήνες δίδαξε ως καθηγητής φωτογραφίας. H πρώτη του επαγγελματική ενασχόληση με τον κινηματογράφο, είναι ως βοηθός σκηνοθέτη στην ταινία του Γρηγόρη Γρηγορίου, Πικρό Ψωμί, ενώ λίγο αργότερα θα

κάνει ένα πέρασμα από τον Σπέντζο, ως τεχνικός στο Aμάρτησα για το Παιδί μου.

Στη συνέχεια και για τα επόμενα οκτώ χρόνια θα βρεθεί στην Φίνος Φιλμ όπου, ως οπερατέρ και φωτογράφος πλατό, θα δουλέψει σε 21 συνολικά ταινίες και θα συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα του κινηματογράφου και του θεάτρου εκείνης της εποχής: Tζαβέλλας, Σακελλάριος, Aυλωνίτης, Λογοθετίδης, Σταυρίδης.

Tο 1960 υπογράφει την πρώτη του ταινία ως σκηνοθέτης, μεταφέροντας στον κινηματογράφο το θεατρικό έργο του M. Σκουλούδη Eίμαι Aθώος. Aκολουθεί το Έγκλημα στα Παρασκήνια, μια ταινία στα πρότυπα του φιλμ νουάρ, η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης και βραβεύθηκε με το βραβείο φωτογραφίας (Kαρύδης -Φουκς) και το βραβείο β' γυναικείου ρόλου (Zωρζ Σαρρή).

Aκολούθησαν, με την ίδια εμπορική επιτυχία, ο Kύριος Πτέραρχος, Tης Kακομοίρας, Oι Aδίστακτοι, ενώ παράλληλα ως διευθυντής φωτογραφίας και μοντέρ συνεργάζεται με τους Γιώργο Tζαβέλλα, Aλέκο Σακελλάριο, Παντελή Bούλγαρη κ.α.

Tα τελευταία χρόνια πρόσφερε ακούραστα την εμπειρία του στους νέους κινηματογραφιστές παρακολουθώντας τις εξελίξεις στον ελληνικό κινηματογραφικό χώρο.

''ΚΑΤΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ'' ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

2011-11-23T17:06:00.000+02:00

Της κινηματογραφικής επιτυχίας του Λάμπρου Κωνσταντάρα (1967) με τα...χλιμιντρίσματα και πάρα πολλές αξεπέραστες ατάκες (''τη χούφτωσες:'' ), προηγήθηκε και θεατρική.
Με τη διαφορά όμως οτι ''αιώνια αρραβωνιαστικιά'' ήταν η Μάρω Κοντού κι όχι η Μπέττυ Αρβανίτη (όπως στη μεγάλη οθόνη) και εξ Ελβετίας...δέλεαρ η
Μίρκα Καλαντζοπούλου αντί της Νόρας Βαλσάμη.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

2011-11-22T19:18:00.003+02:00

Από το http://agriniomemories.blogspot.com/ ενός blog, που συμπλήρωσε σήμερα έναν χρόνο στο διαδίκτυο.
"Ο κάτωθι υπογεγραμμένος.....δηλώ υπευθύνως ότι ουδέποτε υπήρξα κομμουνιστής ούτε ευρέθην ποτέ εγγεγραμμένος εις ουδεμίαν οργάνωσιν κομμουνιστικήν και κατά τας τελευταίας εκλογάς εψήφισα παράταξιν εθνικόφρονα. Ως εκ τούτου ανήκω αποκλειστικώς εις την εθνικόφρονα παράταξιν και είμαι και παραμένω ακραιφνής Έλλην πολίτης, πιστός εις τας εθνικάς παραδόσεις και εις τα ιδανικά της πατρίδος".
Είναι μιά δήλωση μετανοίας. Ένα κατάλοιπο μιάς μαύρης εποχής γιά την Ελλάδα, προϊόν της μεταξικής
δικτατορίας.
Τότε ήταν που τα ξερονήσια του Αιγαίου άρχισαν να γράφουν τη δική τους Ιστορία με τις χιλιάδες των αμετανοήτων, να μετρούν τον καημό τους και τον πόνο τους "βράχο, βράχο", όπως είχε γράψει ο εξόριστος ποιητής Γιάννης Ρίτσος.
Βασανιστήρια που θύμιζαν Μεσαίωνα, ξυλοδαρμοί που άγγιζαν το χέρι του Χάρου και οι παντός είδους εξευτελισμοί της ανθρώπινης αξιοπρέπειας γιά την απόσπαση της υπογραφής στην δήλωση.

ΕΠΩΝΥΜΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

2011-11-22T17:20:00.000+02:00

Οι...
αδελφές Μπρόγιερ

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ

2011-11-22T15:28:00.003+02:00

Από το http://eyrytixn.blogspot.com/

Η καρδιά του απελευθερωτικού αγώνα χτυπά δυνατά  στα στήθη της ανταρτομάνας Ευρυτανίας. Εδώ, στα ψηλά βουνίσια λημέρια, αντιλαλεί το ελασίτικο ντουφέκι, αχολογούν οι οπλές από τα άλογα του Άρη και των συντρόφων του, ενώ η λαϊκή αλληλεγγύη σκορπάει τη ζεστασιά της στα φτωχά ορεινά χωριά μας. Εδώ, σε τούτα τα απροσκύνητα βουνά της Ευρυτανίας, πρωτοξεκίνησε ο αγώνας, εδώ δόθηκαν οι πρώτες νικηφόρες μάχες κατά των φασιστών τυράννων, εδώ εδρεύουν και τα ηγετικά κλιμάκια  του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, του ΚΚΕ και των οργανώσεων της λεβέντικης Αντίστασης του λαού
μας!  Οι Ιταλοί φασίστες του Μουσολίνι, έχουν ήδη
αποχωρήσει από την Ευρυτανία, από τα τέλη του Απρίλη 1943, αφού με την ισχυροποίηση του ένοπλου κινήματος σε ολόκληρο το γεωγραφικό χώρο της Ευρυτανίας,  δεν τολμούν πλέον να ξεμυτίσουν έξω από την πόλη του Καρπενησίου και έτσι κάποια στιγμή αναγκάζονται να αποσυρθούν για περισσότερη ασφάλεια στη Λαμία.  Από τις 8 Σεπτεμβρίου, μάλιστα, οι Ιταλοί “τα σπάνε” στον άξονα  με τους Γερμανούς και παραδίδονται στον ΕΛΑΣ. Στη Λάσπη (σημερινό Άγιο Νικόλαο) κρατούνται πάνω από 3.000 Ιταλοί αιχμάλωτοι. Μερικοί εξ’ αυτών, αντιφασίστες όντας, μπαίνουν, προς τιμήν τους, στο αντάρτικο, ενώ ορισμένοι άλλοι διασκορπίζονται στα χωριά και δουλεύουν σε χωράφια κι αγρούς για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Η γενναιοψυχία του Ευρυτάνα που πρόσφερε ένα κομμάτι μπομπότα από το υστέρημά του ακόμη και στον ιταλό! Τούτη η περήφανη  Ευρυτανία επιτέλους αναπνέει! Ο άνεμος της λευτεριάς πνέει στον τόπο μας ακόμη και υπό συνθήκες γερμανικής Κατοχής της χώρας! Λαϊκοί θεσμοί αυτοδιοίκησης, αυτοοργάνωσης και επιμόρφωσης του λαού παράγουν τα πρωτογενή “υλικά” της δημιουργίας  για τη νέα λαοκρατούμενη Ελλάδα που ονειρεύεται, πλέον, ο αγρότης κι ο εργάτης μαζί με την απελευθέρωση.  Η Ευρυτανία, αυτή η  μικρή  ατίθαση “κουκίδα” του χάρτη, σαλπίζει μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας…

Ήταν τέτοιες μέρες, στις αρχές του μηνός Νοέμβρη του 1943, όταν οι επικυρίαρχοι Γερμανοί ναζί, αποφασίζουν να χτυπήσουν την καρδιά της Αντίστασης, το Καρπενήσι μας. Πολυπληθείς επίλεκτες γερμανικές μεραρχίες χιλιάδων αντρών των Ες Ες και της Βέρμαχτ ξεκινούν ταυτόχρονα από Λαμία και Αγρίνιο υποστηριζόμενες από τεθωρακισμένα και πυροβολικό. Για μια εβδομάδα ο τόπος μετατρέπεται σε πεδίο πολέμου καθώς μέρα και νύχτα διεξάγονται σκληρές μάχες. Τμήματα του ΕΛΑΣ αναπτύσσονται γύρω από τους κύριους οδικούς άξονες, στήνουν συνεχείς ενέδρες, ανατινάζουν περάσματα και πραγματοποιούν ποικίλα αλλεπάλληλα σαμποτάζ στον εχθρό. Καθ’ όλη τη διάρκεια της σιδερόφραχτης γερμανικής επέλασης, οι ΕΛΑΣίτες χτυπούν ανελέητα σε διαφορετικά κομβικά σημεία (Μακρακώμη, Πλατύστομο, Καμπιά, Βίτολη, Αη Γιώργη, Χάνι Πανέτσου, Ράχη Τυμφρηστού). Σαν σήμερα, στις 7 Νοεμβρίου 1943, οι Γερμανοί κατορθώνουν, αν και με πολλές απώλειες, να διασπάσουν την άμυνα και να εισβάλλουν στο Καρπενήσι που εν τω μεταξύ, με πρωτοβουλία των αντιστασιακών οργανώσεων, έχει εκκενωθεί από τον πληθυσμό που καταφεύγει στα δάση και σε απομονωμένα μακρινά χωριά επάνω στα βουνά υπό την προστασία των ένοπλων παιδιών του. Τα ναζιστικά στίφη του Χίτλερ ξεσπούν στο όμορφο μα έρημο Καρπενήσι. Καίνε, λεηλατούν, ληστεύουν την πόλη. Ανατινάζουν το πετρόχτιστο Γυμνάσιο που γίνονταν οι ενθουσιώδεις συσκέψεις της αντίστασης, πυρπολούν τα τρία όμορφα ξενοδοχεία ("Τυμφρηστό", "Ευρώπη" και "Νέα Υόρκη") καταστρέφουν πάρα πολλά σπίτια και μαγαζιά αρπάζοντας τα εμπορεύματα. Ξετρυπώνουν τα πρόχειρα καταφύγια, που είχαν κρύψει τα λιγοστά τους υπάρχοντα οι κάτοικοι προτού διαφύγουν και τα λεηλατούν. Κλέβουν τα τρόφιμα του Ερυθρού Σταυρού, αρπάζουν κοπάδια και αγροτικά προϊόντα τα οποία προωθούν στις αποθήκες τους στη Λαμία. Τα πιο αποτρόπαια εγκλήματά τους : έκαψαν ζωντανούς μέσα στο σπίτι τους το Γιάννη Ψιλόπουλο μαζί με τη σύζυγό του και το κοριτσάκι τους 11 μόλις χρονών. Δολοφονούν το σκηνίτη κτηνοτρόφο Σ. Γαλανό μαζί με τα παιδιά του όπως και τον αυτοκινητιστή Νίκο Τσουκαλά και πετάνε τα πτώματά τους σε ένα ξεροπήγαδο. Σκότωσαν το κοριτσάκι του βιβλιοπώλη Κοτοπούλη, τη μικρή Ρωξάνη. Επίσης, το γερο Ράτζο και τη γυναίκα του μέσα στο καλυβάκι τους. Κρέμασαν στον πλάτανο της πλατείας Καρπενησίου το Δημ. Τζαμάρα από το Κλαψί, απαγχόνισαν στο δέντρο της αυλής του το Γιώργο Τσαβαλιά, ένα δύστυχο άνθρωπο διανοητικά ανάπηρο. Δολοφόνησαν το Χρήστο Σιαμανή από το Μεγάλο χωριό και τον καλόγηρο Νικόδημο της Μονής Προυσού. Στο Κρίκελο “εξαφανίζουν” το Γιώργο Τραγή και εκτελούν ανυπεράσπιστους ομήρους. Ακόμη, τραγικό θάνατο βρίσκουν η Σταυρούλα Κοντοχρήστου είκοσι χρονών και ο δεκαεξάχρονος αδερφός της Χαράλαμπος. Οι ναζί συνεχίζουν την πορεία τους με κατεύθυνση το δρόμο προς το Αγρίνιο. Στην ευρύτερη περιοχή του Καλεσμένου συμπτύσσονται με την άλλη τους φάλαγγα που ήρθε από Αιτωλοακαρνανία. (Να σημειώσουμε εδώ, πως αυτή η δεύτερη φάλαγγα χτυπήθηκε προηγουμένως στον Αη Βλάση από λιγοστούς ένοπλους Εαμίτες και ηρωϊκούς χωρικούς που με λίγα λιανοντούφεκα κράτησαν τους Γερμανούς και τα τανκς για 3-4 ώρες. Οι ναζί έκαψαν εκεί σπίτια και σκότωσαν το βοσκό Κ. Σκάνδαλο, όπως κι ένα γεροντάκι 70 χρονών, τον Φίλιππα Καραμούζη. Στη Χούνη δολοφόνησαν τον τυφλό γέροντα Σπύρο Μανώλη, και τους υπέργηρους Κώστα Πολυχρόνη, Λ. Κούρτη και Β. Παπαϊωάννου. Στον Αγαλιανό βασάνισαν και δολοφόνησαν τον υλοτόμο Τσινιά που αρνήθηκε να προδώσει τους αντάρτες).

Εν τω μεταξύ, τμήματα του ΕΛΑΣ (αφού πρώτα έχουν φροντίσει να φυγαδευτούν στα βουνά όσοι περισσότεροι άμαχοι και γυναικόπαιδα γίνεται) επιτίθενται στους Γερμανούς, σε θέσεις-κλειδιά, προξενώντας τους βαριές απώλειες. Οι ναζί αναγκάζονται να οπισθοχωρήσουν προς Λαμία και Αγρίνιο, αφήνοντας ξοπίσω καταστροφή και όλεθρο. Το ηθικό του περήφανου ευρυτανικού λαού, παρά τα χτυπήματα, δεν κάμπτεται. Ο κόσμος και οι οργανώσεις της αντίστασης επιστρέφουν στον τόπο. Έπιασε χειμώνας, η πείνα θερίζει, δεν υπάρχει όρθιο τίποτε, δεν βρίσκεται μήτε κουτάλι, μήτε ρούχο, αλλά η αλληλεγγύη και η αλληλοβοήθεια λειτουργούν. Όλοι μαζί, κόβουν ξύλα και φτιάχνουν πρόχειρα καταλύματα μέσα στα χαλάσματα. Ο κόσμος στέκεται και πάλι στα πόδια του.

Τα βάσανα όμως του πολύπαθου Καρπενησίου δεν τελειώνουν το Νοέμβριο του 1943. Υπάρχει και θλιβερή συνέχεια. Σε λιγότερο από ένα χρόνο, στις αρχές Αυγούστου του 1944, δηλαδή λίγες δεκάδες μέρες πριν την απελευθέρωση, τα φασιστικά καθάρματα επελαύνουν για δεύτερη φορά στην πόλη μας. Από τρία μέτωπα αυτή τη φορά : aπό Λαμία, Αγρίνιο και Άμφισσα. Στόχος τους να διαλύσουν τον ΕΛΑΣ αλλά και να πλήξουν τις βάσεις υποστήριξής του στα χωριά, ούτως ώστε να εξασφαλίσουν την όσο το δυνατόν καλύτερη και ανενόχλητη σύμπτυξή τους προ της αποχώρησής τους από την Ελλάδα. Πιο επανδρωμένοι από ποτέ, με 10.000 πάνοπλους στρατιώτες, 500 αυτοκίνητα, πλήθος αρμάτων μάχης, βαρύ πυροβολικό και μαζί με χαφιέδες ταγματασφαλίτες, εξαπολύουν μία απίστευτης έκτασης συντονισμένη επίθεση. Από την άλλη πλευρά 3.000 περίπου διαλεχτοί Ελασίτες, νεαροί Επονίτες και αποφασισμένοι εφεδροελασίτες, αναπτύσσονται σε διάφορα μέτωπα. Τα παιδιά του λαού αν και με σαφώς κατώτερο εξοπλισμό, πιάνουν όλα τα σημαντικά περάσματα που θα ακολουθούσαν οι ναζήδες. Με απροσμέτρητο ηρωϊσμό, θάρρος και πείσμα χτυπούν τους Γερμανούς, με συντονισμένες επιθετικές ενέργειες σε όλη την πορεία τους. Οι μαχητές της αντίστασης γνωρίζουν πολύ καλά τα καίρια περάσματα. Έτσι ο ανταρτοπόλεμος μαίνεται παντού προξενώντας στους κατακτητές, αλλού μικρές και αλλού μεγάλες φθορές αλλά -το κυριότερο- επιφέρουν στον εχθρό σημαντικές καθυστερήσεις έως ότου κερδηθεί ο απαραίτητος χρόνος ώστε να προωθηθούν και πάλι οι άμαχοι σε ασφαλείς τοποθεσίες στο εσωτερικό της ορεινής Ευρυτανίας. Προέχει πάνω απ' όλα η ασφάλεια του λαού. Στις Ράχες Τυμφρηστού γίνεται μακελειό με μεγάλες απώλειες εκατέρωθεν. Εκεί πέφτει νεκρός και ο γερμανός στρατηγός διοικητής του ενός εχθρικού τομέα. Στις 9 Αυγούστου 1944 οι φασιστικές ορδές εισβάλλουν και πάλι στο Καρπενήσι, ενώ οι δυνάμεις της αντίστασης ανασυγκροτούνται στα βουνά, προετοιμάζοντας την αντεπίθεσή τους. Οι ναζήδες, αγριότεροι και πιο αιμοβόροι από ποτέ, ισοπεδώνουν τα πάντα! Για αρκετές ημέρες, έως και τις 13 Αυγούστου 1944, ειδικά συνεργεία καταστροφής πυρπολούν από άκρη σε άκρη ολόκληρη την πόλη. Από τα χίλια σχεδόν πανέμορφα πέτρινα σπίτια του Καρπενησίου, που έγιναν με το μόχθο και το αίμα των ξενιτεμένων παιδιών μας, απομένουν όρθια μονάχα 8 (!!!). Καταστρέφουν και ανατινάζουν τα πάντα! Σπίτια, καταστήματα, σχολεία, ιστορικά κτήρια, αρχεία, όλα γίνονται στάχτη στο λυσσασμένο πέρασμά τους. Πυκνοί μαύροι καπνοί, βγαίνουν μέσα από τα ερείπια της μαρτυρικής πόλης μας. Το Καρπενήσι βογκάει! Το χειρότερο; έκαψαν και πάλι ζωντανούς μέσα στα σπίτια υπερήλικες και ανήμπορους ανθρώπους. Παραθέτουμε μερικά ονόματα όπως : τον ενενηντάχρονο γιατρό Αλέξ. Φαρμακίδη και τη γυναίκα του Ανδρομάχη, την ογδονταετή Αγγελική Γιαταγάνα, τον εκατοντάχρονο Αντρέα Κουσιόπουλο, τη γιαγιά Αγόρω Λιάπη, τη χήρα Μ. Κλειτσάκη, τη Φωτεινή Μαμαλιού, την Ελένη Σικλέτη. Στο Βουτύρο έσφαξαν το γερο-δάσκαλο Χαράλαμπο Παπαθανασίου και τη γυναίκα του. Στο Κρίκελλο την Αγγελική Συγκούνη, στη Δομνίστα το Νίκο Παπαδημητρίου, στη Μυρίκη τον εκατοχρονίτη Α. Παπαδόπουλο και την εξηντάχρονη Ευαγγελία Καντλή. Στη Λάσπη σκότωσαν το Γιάννη Σιαφάκα και τη χήρα Παρασκευή Μαυροειδή. Στο Μεγάλο Χωριό έκαψαν ζωντανή την ογδοντάχρονη Μαρία Σκοτίδα. Στους Γοργιανάδες την υπέργηρη Βασιλική Ρικοπούλου. Είναι μακρύς ο κατάλογος των θυμάτων του ναζισμού και παραλείπουμε, δυστυχώς αναγκαστικά, πάρα πολλούς μάρτυρες της ναζιστικής θηριωδίας.

Ο εχθρός δεν μένει μονάχα μέσα στο Καρπενήσι. Εξαπολύει βάρβαρες δολοφονικές επιδρομές και στην ευρύτερη περιοχή της Ευρυτανίας. Το μεγαλύτερο τμήμα από το ιστορικό μοναστήρι του Προυσού πυρπολείται και αυτό, μαζί με έγγραφα και κειμήλια ανυπολόγιστης ιστορικής αξίας. Ανατινάζουν και το μοναστήρι της Κουμασιώτισσας. Οι ναζί στο αιματοβαμμένο πέρασμά τους καίνε ολόκληρα χωριά. Εδώ θα κάνουμε μία σημαντική παρεμβολή: Σύμφωνα με τα στοιχεία της εφημερίδας "Τα Ψηλά Βουνά" (εκδότης Νίκος Θάνος, Καρπενήσι 1945) σε διάφορες επιδρομές από τους φασίστες κατακτητές, κάηκαν συνολικά και ανά χρονικές περιόδους : στο Καρπενήσι 980 σπίτια, στη Βίνιανη 40, στη Χρύσω 215, στο Μαραθο 36, στο Μικρό Χωριό 110, στο Μεγάλο Χωριό 15, στις Γοργιανάδες 54, στο Βουτύρο 65, στο Νόστιμο 47, στο Κλαυσί 90, στη Μυρίκη 60, στη Μιάρα 15, στη Λάσπη 195, στο Καλεσμένο 65, στο Κρίκελλο 161, στη Δυτική Φραγκίστα 132, στην Ανατολική Φραγκίστα 72, στην Επισκοπή 45, στο Στένωμα 4, στον Ασπρόπυργο 3, στον Τυμφρηστό 130, ακόμη 7 σχολεία, 1 εκκλησία, 172 αχυρώνες κλπ.

Η άλλη γερμανική φάλαγγα που ξεκίνησε από το Αγρίνιο, έφτασε μέσα από Θέρμο, Χούνη, Σίδερα, Φραγκίστα έως και το Καλεσμένο όπου εκεί συναντώνται με αυτούς που κατέβαιναν από το κατεστραμμένο Καρπενήσι. Η τρίτη φάλαγγα από Άμφισσα αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω, αφού ηττήθηκε από τον ΕΛΑΣ (μάχες Καρούτας, Γκιώνας κλπ). Ο ΕΛΑΣ ανταποδίδει τα χτυπήματα μέσα στις κλεισούρες και τις στενωπούς της δύσβατης ευρυτανικής γης. Οι αντάρτες σφυροκοπούν από παντού, δεν τους αφήνουν ούτε στιγμή σε χλωρό κλαρί. Κάθε σημείο που περνούν τα ανθρωπόμορφα κτήνη μετατρέπεται σε παγίδα θανάτου. Με πρωτοστατούντες τα παλικάρια της ΧΙΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, οι ναζήδες φτύνουν αίμα από όπου και αν περνούν. Τις καταστροφές και τις δολοφονίες τις πληρώνουν με το πιο σκληρό νόμισμα. Ο πανικός καταλαμβάνει τα χιτλερικά σκυλιά που καταλαβαίνουν ότι δεν θα βγουν ζωντανοί από την αδούλωτη Ευρυτανία. Έτσι τελικά υποχωρούν ντροπιασμένοι προς Αγρίνιο και Λαμία αντίστοιχα, αφήνοντας πίσω τους 700 νεκρούς και 1500 τραυματίες. Ο ΕΛΑΣ από την πλευρά του έχει απώλειες 300 νεκρούς και λαβωμένους. Και πάλι όμως οι Ευρυτάνες κατορθώνουν, έστω και με τόσο βαρύ τίμημα, να επανακάμψουν στο Καρπενήσι και στα χωριά τους και σαν αληθινοί λεβέντες να στήσουν ξανά τη ζωή τους πάνω στα ερείπια και την καταστροφή. Η Ευρυτανία δεν λυγά!

Αυτή είναι η ιστορία της πόλης μας που υπέφερε τα πάνδεινα από τους ναζί λήσταρχους . Για να μην ξεχνάμε, ότι οι φασίστες πολιτικοί πρόγονοι της ελεεινής Μέρκελ λάβωσαν και σκότωσαν τον τόπο μας και τους ανθρώπους μας. Έχυσαν το αίμα και έκλεψαν τον τίμιο ιδρώτα των φτωχών ξωμάχων της πονεμένης ευρυτανικής γης (και όχι μόνο). Των παππούδων μας και των γονιών μας. Δεν χρωστάμε τίποτα σα λαός στα άθλια υποκείμενα της Μέρκελ, των καρχαριών του γερμανικού κεφαλαίου, που μας θέλουν ξανά σκλάβους στον ίδιο μας τον τόπο. Αυτοί χρωστούν τις γερμανικές αποζημιώσεις για τα εγκλήματά τους. Και θα τις δώσουν, θέλουν δε θέλουν, οι σύγχρονοι αλητοφασίστες. Γιατί αυτά τα βουνά και αυτός ο λαός διδάσκουν : από τα χρόνια του Κατσαντώνη ως και του Άρη…

Μάνα Ευρυτανία, τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ!

*Σημείωση: Για τη συγγραφή αυτού του άρθρου ο ΑΠΤ άντλησε ορισμένα στοιχεία, καταρχάς από την προσωπική του βιβλιοθήκη ("Τυμφρηστός και Τυμφρήστιοι", Χ. Μηχιώτης, εκδόσεις Κασταλία και "Σπαραγμός της Ευρυτανίας 1943-1945, Κ. Χινόπωρου), επίσης από την αφήγηση του Δημοσθένη Αθ. Τσακνιά (Καρπενήσι 2006, βλ. εδώ), καθώς και από διάφορες διηγήσεις παλιών Ευρυτάνων αγωνιστών της αντίστασης που έζησαν τα γεγονότα. Για την εικονογράφηση του άρθρου βρήκαμε παλιές φωτογραφίες από τα αγαπημένα evrytan.gr και Κωνσταντίνος Δαβανέλος. Θα επανέλθουμε επί του θέματος εν ευθέτω χρόνο, αφού υπάρχουν ακόμη πολλές άγνωστες λεπτομέρειες από ανθρώπους που ζουν ανάμεσά μας...

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΦΙΛΗ

2011-11-22T14:55:00.000+02:00

Την περόδο του γάμου της με τον...
Μίμη Στεφανάκο του Ολυμπιακού η Μάρθα Καραγιάννη

Η ''ΧΑΡΤΟΠΑΙΧΤΡΑ'' ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

2011-11-22T14:49:00.000+02:00

Πριν από τη μεγάλη επιτυχία της Ρένας Βλαχοπούλου. Με το θίασο της Κατερίνας (Ανδρεάδη).

ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ

2011-11-22T14:46:00.002+02:00

Κ. Μαρούσης

ΟΡΧΗΣΤΡΑ

2011-11-22T14:45:00.002+02:00

Με τον Μίκη Θεοδωράκη

ΔΩΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟ-ΠΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 37 ΧΡΟΝΙΑ

2011-11-22T14:42:00.000+02:00

Νοέμβριος 1974

ΑΝΤΙΟ ΣΤΗ ΝΤΑΝΙΕΛ ΜΙΤΕΡΑΝ

2011-11-22T13:18:00.002+02:00

Εφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα σε ηλικία 87 ετών η Ντανιέλ Μιτεράν, χήρα του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας (1981-1995) Φρανσουά Μιτεράν.

ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

2011-11-17T18:39:00.000+02:00

Συνήγορος της πολιτικής αγωγής ένα πρόσωπο που έχει σήμερα σημαίνοντα ρόλο στα πολιτικά πράγματα. Είναι ο...
πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης.

ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΧΩΡΟ

2011-11-17T18:29:00.000+02:00

Ο Νίκος Ξυλούρης

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1978

2011-11-17T18:27:00.001+02:00

Αριστερά ο πρόεδρος της ΕΦΕΕ Χρήστος Παπουτσής, δεξιά ο...
υφυπουργός Παιδείας Χάρης Καρατζάς

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ: TO IΣΤΟΡΙΚΟ ΚΤΙΡΙΟ

2011-11-17T18:23:00.002+02:00

Πριν από 101 χρόνια, το 1900

ΩΡΑΙΟΣ ΩΣ ΕΛΛΗΝ

2011-11-16T19:01:00.000+02:00

Ο έφηβος, όπως είδαμε στο http://televoas.blogspot.com/2011/11/blog-post_4336.html είναι ο...
Ηλίας Ψινάκης

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΡΤ ΜΕ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΠΟΔΙΑ

2011-11-16T13:23:00.000+02:00

Στο μέσον της πάνω σειράς η...
Λίνα Μπεθάνη

ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ

2011-11-16T13:21:00.000+02:00

Είναι η...
Τζένη Βάνου

ΝΕΑΝΙΑΣ

2011-11-15T11:12:00.001+02:00

Ο...
Βλαντιμίρ Πούτιν

ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ

2011-11-15T11:11:00.000+02:00

O Λουκάς Παπαδήμος με τη σύζυγό του

ΟΡΕΣΤΙΑΣ-ΚΑΣΤΑΝΙΕΣ

2011-11-13T10:32:00.000+02:00

Ο Γιώργος Τσολάκης, ο Αντώνας κι ο Αλέκος ο Μπατίρης στα τέλη της δεκαετίας του ΄50 μπροστά από το πούλμαν της γραμμής με κατεύθυνση "Ορεστιάς- Καστανιές" , όπως αναγράφει και η πινακίδα.
Από το http://www.oldalexandroupoli.gr/2011/11/blog-post_3209.html

ΣΤΗΝ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΗ ''ΛΑΓΟΥΔΕΡΑ''

2011-11-12T06:22:00.001+02:00

Στο δημιούργημα του Μπάμπη Μωρέ στην Υδρα, δεξιά μπροστά η Ζωή Λάσκαρη και πίσω της η...
Μάρθα Καραγιάννη

Από το ιδιαίτερο ιστολόγιο
http://wwwhydramysoul.blogspot.com/

NEOI ΥΠΟΥΡΓΟΙ

2011-11-11T18:21:00.000+02:00

Πίσω ο Μάκης Βορίδης και μπροστά ο
Ζαν Μαρί Λεπέν

ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

2011-11-11T16:54:00.000+02:00

Χρήστος Παπουτσής και Δημήτρης Αβραμόπουλος, προ πολλών ετών (1999), ο πρώτος
ως Επίτροπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση κι ο δεύτερος ως Δήμαρχος Αθηναίων. Σήμερα ορκίστηκαν δίπλα-δίπλα υπουργοί.

ΣΕ ΝΕΑΡΗ ΗΛΙΚΙΑ

2011-11-11T16:48:00.000+02:00

Ο ιστορικός
ηγέτης της Κούβας Φιντέλ Κάστρο

ΘΑ ΜΠΕΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ;

2011-11-10T14:10:00.000+02:00

Πίσω από το μικρόφωνο ο...
Ευάγγελος Βενιζέλος

Ο ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ!

2011-11-10T13:47:00.000+02:00

Είναι ο...
νέος πρωθυπουργός στα μαθητικά του χρόνια

O AΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΘΕΑ

2011-11-09T19:07:00.000+02:00

Στα γραφεία της Ενωσης Κέντρου Νέες Δυνάμεις. Πρώτος από αριστερά ο Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης και τρίτος ο Αλέκος Παναγούλης (1975)

OMONOIA

2011-11-09T13:04:00.001+02:00

Πριν από αρκετά χρόνια

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΜΕΝΙΝΑΣ

2011-11-09T00:19:00.003+02:00

Τους θερινούς μήνες του 1944 διεξήχθησαν επιχειρήσεις από τη Χ Μεραρχία των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών ( ΕΟΕΑ ) στη περιοχή Παραμυθίας – Μαργαριτίου – Μαζαρακιάς για την απελευθέρωση της περιοχής από τους Γερμανούς και τους Μουσουλμάνους Τσάμηδες. Η Μάχη της Μενίνας την 17η και 18η Αυγούστου 1944 εντάσσεται στο πλαίσιο των
επιχειρήσεων αυτών.Τη
νύχτα της 16ης
προς 17η Ιουνίου 1944 το ΙΙ/16 Τάγμα ανταρτών, με διοικητή τον Λοχαγό Κ. Ζιώγα, κινήθηκε με διαταγή της Χ Μεραρχίας για τη κατάληψη της πόλης της Παραμυθιάς. Ο διοικητής της Μεραρχίας Συνταγματάρχης Β. Καμάρας, που επιθυμούσε αποφυγή αντιποίνων κατά των Μουσουλμάνων Τσάμηδων που συνέπρατταν με τους Γερμανούς, διέταξε τους Λόχους ανταρτών Ποπόβου και Ελευθεροχωρίου (οπλαρχηγός ο δικηγόρος Στρουγγάρης Ελευθ. από την Παραμυθιά, του οποίου ο αδελφός είχε εκτελεσθεί με τους 49 προκρίτους της πόλης από τους Γερμανοτσάμηδες), να μη λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις για την κατάληψη της πόλης. Οι λόχοι υπήγοντο στο Ι ανεξάρτητο Τάγμα υπό τον καθηγητή γυμναστικής Αντ. Σούζη, επίσης από την Παραμυθιά.Παρά ταύτα αυτοί από τις νυχτερινές ώρες της προτεραίας είχαν πλησιάσει τη Παραμυθιά, αντήλλαξαν μερικούς πυροβολισμούς με όσους εκ των Γερμανοτσάμηδων προέβαλλαν αντίσταση και κατέλαβαν την πόλη. Την πρωία εισέρχεται στην Παραμυθιά και το ΙΙ/16 Τάγμα, την 28η Ιουνίου αφίχθηκε ο διοικητής του Συντάγματος Ταγματάρχης Κρανιάς Αρ. και την 30η Ιουνίου ο διοικητής της Χ Μεραρχίας Συνταγματάρχης Β. Καμάρας.Την 30 Ιουνίου οι δυνάμεις των ΕΟΕΑ (ΙΙ/16 Τάγμα) πέτυχαν περιφανή νίκη κατά των Γερμανοτσάμηδων στη μάχη των Αγίων Θεοδώρων, έξω από τη Παραμυθιά. Ακολούθησαν από 4 μέχρι 11 Αυγούστου επιχειρήσεις εκκαθάρισης της περιοχής από το ίδιο ανωτέρω Τάγμα, οι αντάρτες του οποίου, όπως και του Συντάγματος, κατήγοντο όλοι από τη περιοχή, και έπνεαν μένεα κατά των μυσαρών τούτων σφαγέων του ελληνισμού. Αντικειμενικός σκοπός των επιχειρήσεων ήταν ο έλεγχος της αμαξιτής οδού Ηγουμενίτσας – Ιωαννίνων, που επετεύχθη με τη κατάληψη των υψωμάτων εκατέρωθεν του χωρίου Κορύτιανη, παρά τις λυσσώδεις αντεπιθέσεις των Μουσουλμάνων Τσάμηδων που εξορμούσαν από τα χωριά Δράμεση και Ρίζιανη. Επετεύχθη επίσης η περίσχεση του οδικού κόμβου της Μενίνας, που αποτελούσε βάση για τις επιχειρήσεις των Γερμανοτσάμηδων.Την 6η Αυγούστου αφίχθη στη Παραμυθιά το 3/40 Σύνταγμα με διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη Γ. Αγόρο και τέθηκε υπό διοίκηση της Χ Μεραρχίας. Παρά τη Χ Μεραρχία είχε αφιχθεί στη Παραμυθιά, μετά τη Μάχη των Αγίων Θεοδώρων, μόνιμη αντιπροσωπία της συμμαχικής αποστολής από τους αμερικανούς λοχαγούς Άντερσον καιΡότζερς, το λοχαγό Τζων και τον άγγλο υπολοχαγό Ντέϊβ.Από τις 10 Αυγούστου 1944 οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες άρχισαν να συμπτύσσονται στη περιοχή Φιλιατών και ελληνοαλβανικών συνόρων, τμήματα δε αυτών είχαν παραμείνει στην Ηγουμενίτσα και Μενίνα, με τις Γερμανικές δυνάμεις της περιοχής. Το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής ( Σ.Μ.Α. ) διέταξε τη κατάληψη του οδικού κόμβου της Μενίνας, τον οποίο υπερασπίζετο Γερμανικό Τάγμα και αριθμός Μουσουλμάνων Τσάμηδων.Το χωριό Μενίνα είχε άρτια αμυντική οργάνωση, με δύο πυροβόλα και αρκετό αριθμό πολυβόλων θέσεως. Υπήρχαν επίσης στο χωριό αυτό προωθημένες αποθήκες τροφίμων και πυρομαχικών και πολλά μεταφορικά αυτοκίνητα. Η Μενίνα αποτελούσε προωθημένη μικρή βάση εφοδιασμού για τις επιχειρήσεις των Γερμανοτσάμηδων στη περιοχή Παραμυθιάς- Σουλίου- Φαναρίου- Μαζαρακιάς. Καταλαμβανόμενης της Μενίνας απεκλείοντο οι Γερμανοί στην Ηγουμενίτσα και τις Φιλιάτες, και καμία κίνηση προς την Παραμυθιά και τη Πρέβεζα δεν θα ήταν δυνατή. Ήταν λοιπόν ζωτική θέση για τους Γερμανούς.Την επίθεση κατά της Μενίνας διηύθυνε η Χ Μεραρχία των ΕΟΕΑ υπό τον Συνταγματάρχη Β. Καμάρα, που διέθετε το 3/40 Σύνταγμα του Αντισυνταγματάρχου Αγόρου Γ. δυνάμεως 750 ανδρών και το 16 Σύνταγμα του Αντισυνταγματάρχου Κρανιά Αρ. δυνάμεως 350 ανδρών.Το 3/40 Σύνταγμα κατά τη μάχη της Μενίνας περιελάμβανε: Διοίκηση με διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη Γ. Αγόρο και υποδιοικητή τον Επίλαρχο Δ. Γεωργιάδη, το Ι Τάγμα ( διοικητής Ταγματάρχης Οικονομόπουλος, διοικητές Λόχων Υπολοχαγός Χονδρός, Υπολοχαγός Φωτάκης ), το ΙΙ Τάγμα ( διοικητής Επίλαρχος Μπασαράκος, διοικητές Λόχων Υπίλαρχος Μητρόπουλος, Υπίλαρχος Φραντζέσκαρος ), το ΙΙΙ Τάγμα ( διοικητής Επίλαρχος Κατσαδήμας, διοικητές Λόχων Ίλαρχος Χαρβαλάκης, Λοχαγός Ρωμανός ), και το Ταγμα Οπλομηχανημάτων ( διοικητής Ταγματάρχης Παπαζώης, διοικητές Λόχου Πολυβόλων Υπίλαρχος Περεπές, Λόχου Όλμων Υπολοχαγός Μώρος ).Η μάχη άρχισε την 0500 ώρα της 17ης Αυγούστου και ο αγώνας ήταν σκληρός, καθόσον οι Γερμανοί αμύνονται από τις πλέον οχυρές θέσεις τους. Προσπάθειες γερμανικών ενισχύσεων από την οδό Ιωαννίνων-Ηγουμενίτσας και Ηγουμενίτσας- Ιωαννίνων αποτυγχάνουν, διότι οι κατευθύνσεις αυτές φράσσονται από Λόχους των Ιλάρχων Μητρόπουλου καιΦραντζέσκαρου αντίστοιχα.Τις απογευματινές ώρες ο αγώνας είναι κρίσιμος. Το Ι Τάγμα του 3/40 Συντάγματος καθηλώνεται στη πεδινή περιοχή της Μενίνας, 100 μέτρα από τις οχυρές θέσεις των Γερμανών. Οι απώλειες του Τάγματος είναι σοβαρές, αλλά οι διοικητές των Λόχων πρώτης γραμμής Υπολοχαγός Χονδρόςκαι Υπολοχαγός Φωτάκης επιδεικνύουν απαράμιλλο ηρωισμό και ελέγχουν τη κατάσταση. Ο Υπολοχαγός Χονδρός τραυματίζεται σοβαρά, φέρων πέντε τραύματα από θραύσματα όλμων, αλλά δεν δέχεται να αποσυρθεί της θέσεως του.Το 16ο Σύνταγμα ομοίως έχει καθηλωθεί. Με την έλευση του σκότους η κατάσταση εξακολουθεί κρίσιμη. Οι άγγλοι αξιωματικοί που παρακολουθούν τα επιτιθέμενα τμήματα θεωρούν τη μάχη απολεσθείσα.Την πρώτη μέρα συνελήφθησαν 50 Γερμανοί αιχμάλωτοι. Το πρωί της ημέρας αυτής έπεσε επί του πεδίου της μάχης οΤαγματάρχης Ουάλας, μαχόμενος μεταξύ των ακροβολιστών.Την επόμενη ημέρα, 18 Αυγούστου, το ΙΙΙ Τάγμα του 3/40 Συντάγματος (Επίλαρχος Κατσαδήμας) έλαβε διαταγή και κινήθηκε κατά του οχυρού συγκροτήματος των οικημάτων όπου ημύνοντο σθεναρά οι Γερμανοί. Το Τάγμα επιτέθηκε με τους Λόχους κατά βάθος, λόγω του στενού μετώπου, και με επικεφαλής τον ιερό Λόχο του Συντάγματος, υπό τον Ίλαρχο Χαρβαλάκη, με διμοιρίτες τον Υπίλαρχο Σούτσο και τον Ανθυπολοχαγό Τρίμπο.Την 10.00 ώρα οι αντάρτες ευρίσκονται 50 μέτρα από των οχυρών των Γερμανών, και λόγω των δραστικών πυρών των τελευταίων η περαιτέρω κίνηση καθίσταται αδύνατη. Στο μεταξύ πίπτει νεκρός ο διμοιρίτης Ανθυπολοχαγός Τρίμπος και τραυματίζεται ο Υπολοχαγός Σούτσος. Την ίδια ώρα 7 Γερμανικά αυτοκίνητα κατόρθωσαν να διέλθουν την οδό που κατείχετο από Λόχο του Συντάγματος και κινούνται την πλέον κρίσιμη στιγμή προς Μενίνα.Την 11.00 ώρα προωθείται το μοναδικό αντιαρματικό πυροβόλο (γερμανικό λάφυρο) σε κατάλληλη θέση για να βάλει κατά των οχυρών των Γερμανών από μικρή απόσταση, λόγω της εγγύτητας των ημετέρων τμημάτων. Ο αγώνας συνεχίζεται με αμείωτη ένταση μέχρι την 15.00 ώρα οπότε 47 Γερμανοί εξήλθαν των οχυρών και παρεδίδοντο, αφού όλοι ήταν τραυματισμένοι. Την ίδια ώρα ο Ιερός Λόχος γίνεται κύριος της οχυρής αυτής θέσεως. Από αυτή τη στιγμή παύει κάθε αντίσταση των Γερμανών. Και τις δύο ημέρες πολέμησαν γενναιότατα.Οι απώλειες των Γερμανών ανήλθαν : σε 101 αιχμαλώτους, 112 Γερμανούς νεκρούς και 35 νεκρούς Μουσουλμάνους Τσάμηδες.Οι δικές μας απώλειες ανήλθαν σε: 18 νεκρούς αξιωματικούς και οπλίτες και 27 τραυματίες αξιωματικούς και οπλίτες του 3/40 Συντάγματος, 15 εκτός μάχης του 16ου Συντάγματος και 1 Άγγλος ( Ταγματάρχης Ουάλας) νεκρός.Η μάχη της Μενίνας είναι για τη πατρίδα μας μια από τις πιο λαμπρές σελίδες δόξας και ηρωισμού.

* Ο Γιώργος Γκορέζης είναι στρατηγός ε.α., μέλος και τ. πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Στρατιωτικής Ιστορίας.

Βοηθήματα :
- « Αρχεία Εθνικής Αντίστασης 1941-45 » έκδοση ΓΕΣ 1998, με την επιμέλεια επιτροπής Ανωτάτων Αξιωματικών, πρόεδρος ο Υποστράτηγος Γ. Γκορέζης.

- « Η Εθνική Αντίσταση 1941-45 »,Υποστράτηγος Γεώργιος Γκορέζης, Εκδόσεις Δωδώνη, 1999.

- « Πολεμική Έκθεση Δράσης 3/40 Σ.Ε.», Αντισυνταγματάρχης Γ. Αγόρος, Διοικητής Συντάγματος.

- « Πολεμική Έκθεση Δράσης ΙΙ/16 Τάγματος», Αντισυνταγματάρχης Κ. Ζιώγας, Διοικητής Τάγματος.

(από το http://agiorgitikanews.weebly.com/27/post/2011/08/17-18-1944-67.html )

85 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΕΛ. ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ Η ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΖΕΙ ΣΤΟ CHAMPIONS LEAGUE

2011-11-08T21:37:00.003+02:00

Aντίπαλος του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη (1973)

Ήταν 8 Νοεμβρίου 1926, όταν περίπου 40 άτομα μαζεύτηκαν στο ζαχαροπλαστείο του Χαράλαμπου Χατζηιωάννου στην οδό Λήδρας και προχώρησαν στη δημιουργία του ΠΟΕΛ (Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας). Δύο χρόνια αργότερα μετονομάστηκε σε ΑΠΟΕΛ για να γραφτεί η μεγάλη ιστορία του σωματείου μέχρι σήμερα.Εμπνευστής της ιδρύσεως του ΠΟΕΛ ήταν ο θερμός φίλαθλος και πολύ καλός
αθλητής Διομήδης
Συμεωνίδης, το
ζήλο του οποίου υλοποίησε ο αείμνηστος Γεώργιος Πούλιας, με την ίδρυση του σωματείου ΑΠΟΕΛ.

Οι εμπνευστές και μετέπειτα ιδρυτές του ΑΠΟΕΛ (Γεώργιος Πούλιας, Α. Αρτέμης, Χρ. Πικής, Χρ. Συμεωνίδη, Χρ. Καρδίτσας και Οθ. Κυριακίδης), νωρίτερα τον Οκτώβριο του 1926 όταν συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του Α. Αρτέμη και θεμελίωσαν το σύλλογο της Λευκωσίας, δεν φαντάζονταν ότι ο ΑΠΟΕΛ θα αγκαλιαζόταν με τόση αγάπη, θα συγκινούσε τις μάζες και θα προσέφερε χαρά στις επερχόμενες γενιές. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο ΑΠΟΕΛ δεν έχει μόνο αθλητική προφορά, αλλά και τεράστια εθνική, πολιτιστική και ευρύτερη κοινωνική προσφορά στον τόπο. Δεν μπορεί να αγνοηθεί η συμμετοχή του ΑΠΟΕΛ στα Οκτωβριανά του 1931 με τον πρωτομάρτυρα Ονούφριο Κληρίδη, ποδοσφαιριστή τότε του ΑΠΟΕΛ. Επίσης, ο ήρωας της ΕΟΚΑ, Μιχαλάκης Καραολής, που απαγχονίστηκε από τους Άγγλους του 1956, ήταν μέλος του ΑΠΟΕΛ. Ο Φίλιππος Χατζηγεωργίου, μέλος του ΑΠΟΕΛ, σκοτώθηκε από τους Τούρκους το 1963. Το τραγικό 1974 χάθηκαν δύο εκλεκτοί αθλητές του ΑΠΟΕΛ, ο Μιχαλάκης Ζαμπάς της επιτραπέζιας αντισφαίρισης και ο Γιαννάκης Μαύρος της καλαθόσφαιρας.

Οι πρόεδροι
Πρώτος πρόεδρος του ιστορικού σωματείου ήταν ο Γεώργιος Πούλιας, ένας χαρισματικός άνθρωπος που θεωρείται ο πατέρας του ΑΠΟΕΛ. Ήταν πρόεδρος από το 1926 μέχρι το 1958. Υπήρξε ένας μεγάλος ιδεολόγος του αθλητικού πνεύματος με τεράστια κοινωνική προσφορά. Υπήρξε και πρόεδρος του ΓΣΠ. Άλλοι μεγάλοι άνδρες που υπηρέτησαν τον ΑΠΟΕΛ ως πρόεδροι ήταν οι: Ευθύβουλος Ανθούλης (1958-1967), Μιχαλάκης Τριανταφυλλίδης (1967-1968), Τάκης Σκαρπάρης (1968-1969), Κωνσταντίνος Λούκος (1969-1971), Μιχαλάκης Ζιβανάρης (1971-1974), ενώ επανήλθε και μετέπειτα, Κίκης Λαζαρίδης, Ιάκωβος Φιλίππου, Χρίστος Τριανταφυλλίδης, Ουράνιος Ιωαννίδης, Πρόδρομος Πετρίδης, Παπαναστασίου, Κυριάκος Ζιβανάρης και σήμερα ο Φοίβος Ερωτοκρίτου.

Η δραστηριότητα του ΑΠΟΕΛ υπήρξε πολύ σημαντική σε πολλά αθλήματα. Εκτός από το ποδόσφαιρο έχει τεράστια προσφορά στην καλαθόσφαιρα, πετόσφαιρα, στίβο, επιτραπέζια αντισφαίριση και ποδηλασία.

Τρεις φωτεινοί σταθμοί
Ο ΑΠΟΕΛ έχει εκατοντάδες επιτυχίες στην ιστορία του. Τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στην καλαθόσφαιρα. Κυρίως στο ποδόσφαιρο, δεκάδες κατακτήσεις πρωταθλημάτων, κυπέλλων, ευρωπαϊκές νίκες και πολλά άλλα που θα ζήλευαν αρκετές ομάδες. Η παραμονή στην Α’ Εθνική
Όμως, οι μεγαλύτεροι αθλητικοί σταθμοί στην ένδοξη ιστορία του ΑΠΟΕΛ είναι τρεις: Η περίοδος 1973-1974, όταν η ποδοσφαιρική ομάδα συμμετείχε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Α' Εθνικής και έγινε η πρώτη κυπριακή ομάδα που εξασφάλισε την παραμονή της για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, αλλά το πραξικόπημα που έγινε το καλοκαίρι του 1974 διέκοψε το θεσμό της συμμετοχής κυπριακής ομάδας στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Με τεχνικό ηγέτη τον Πάνο Μάρκοβιτς, με πρόεδρο τον Μιχαλάκη Ζιβανάρη και έφορο τον Ρίκκο Κωνσταντίνου, έκανε φανταστικές εμφανίσεις και απέσπασε τον πανελλήνιο θαυμασμό.

Ο άθλος του 2009
Ο δεύτερος μεγάλος σταθμός στη διαδρομή του ΑΠΟΕΛ υπήρξε η πρώτη συμμετοχή στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης, το γνωστό σε όλους Champions League, την περίοδο 2009-10. Αφού κατάφερε να αποκλείσει σε προκριματικούς γύρους τις ομάδες Παρτίζαν Βελιγραδίου και Κοπεγχάγη, προκρίθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του σε Ευρωπαϊκό όμιλο. Στον ίδιο όμιλο ήταν μεγαθήρια του ποδοσφαίρου, όπως Τσέλσι, Πόρτο και Ατλέτικο Μαδρίτης. Η παρουσία του ΑΠΟΕΛ δεν ήταν τυπική, αφού εισέπραξε το καθολικό χειροκρότημα από την Ευρώπη. Δύσκολα θα ξεχαστούν οι έξι αγώνες που έδωσε. Μέχρι την τελευταία αγωνιστική των ομίλων διεκδικούσε την πρόκρισή του στο Europa League, ωστόσο το ιστορικό 2-2 στο Λονδίνο απέναντι στην πανίσχυρη Τσέλσι δεν ήταν αρκετό για να έχει συνέχεια η ευρωπαϊκή περιπέτεια.

Και το αποκορύφωμα
Τρίτος και καλύτερος σταθμός του ΑΠΟΕΛ είναι η φετινή εντυπωσιακή πορεία που καταγράφει, και πάλι στο Champions League. Εδώ ίσως προκύψει και η μεγαλύτερη επιτυχία της 85χρονης ένδοξης ιστορία του, αφού βρίσκεται πολύ κοντά στην πρόκριση του στις καλύτερες 16 ομάδες της Ευρώπης. Κάτι που αν καταφέρει να πετύχει, θα γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία του συλλόγου και του κυπριακού ποδοσφαίρου γενικότερα, αφού θα ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

ΠΗΓΗ: sigmalive

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΡΙΚΑ ΔΙΑΛΥΝΑ 7: ΣΤΑΡ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

2011-11-08T20:26:00.000+02:00

Ξεχωριστή ερμηνεία από τη Ρίκα Διαλυνά στην ταινία ''Μαύρο Σάββατο-Τα τρία πρόσωπα του φόβου'' του 1963

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΡΙΚΑ ΔΙΑΛΥΝΑ 6: ΔΙΕΘΝΗΣ ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

2011-11-08T20:21:00.000+02:00

Η Ρίκα Διαλυνά στην ταινία ''Τα Τέρατα'' (1963)

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΡΙΚΑ ΔΙΑΛΥΝΑ 5: Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΚΑΛΛΟΝΗ

2011-11-08T19:18:00.000+02:00

Τι έγραψε η εφημερίδα Τhe Morning Herald στις 20 Ιουλίου 1954.

Η Ρίκα Διαλυνά όχι μόνο πήρε μέρος στο διαγωνισμό αλλά πέρασε και στον τελικό γύρο των 16 φιναλίστ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΡΙΚΑ ΔΙΑΛΥΝΑ 4: ΕΚΤΕΝΕΣ ΡΕΠΟΡΤΑΖ

2011-11-08T19:06:00.005+02:00

Το πρόβλημα με τη Ρίκα Διαλυνά στο διεθνή Τύπο, με επαίνους στην ομοριά της

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΡΙΚΑ ΔΙΑΛΥΝΑ 3: ΟΤΑΝ ΤΗΣ ΕΔΩΣΑΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΒΕΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

2011-11-08T18:58:00.000+02:00

Ειδική αναφορά της εφημερίδας Sunday Press της 18ης Ιουλίου 1954 στη Ρίκα Διαλυνά

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΡΙΚΑ ΔΙΑΛΥΝΑ 2: Η ΕΦΕΔΡΙΚΗ ΤΗΣ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

2011-11-08T18:52:00.000+02:00

Απόκομμα ελληνικής εφημερίδας της εποχής που αναφέρεται στον αποκλεισμό της Ρίκας Διαλυνά

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΡΙΚΑ ΔΙΑΛΥΝΑ 1: AYTO TO BIBΛΙΟ ΠΑΡ' ΟΛΙΓΟΝ ΝΑ ΤΗΣ ΣΤΟΙΧΙΣΕΙ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΡΙΕΡΑ

2011-11-08T18:47:00.000+02:00

Η Ρίκα Διαλυνά αναδείχθηκε Σταρ Ελλάς το 1954. Ομως οι...φωστήρες του ψυχροπολεμικού κλίματος της εποχής ανακάλυψε οτι η πανέμορφη και ταλαντούχος νεαρά είχε φιλοτεχνήσει το εξώφυλλο του εικονιζόμενου παραπλεύρως βιβλίου του Μενέλαου Λουντέμη.
Ε, τι ήταν να το μάθουν αυτό...
Δια ''της ατόπου'' συμπέραναν ''γνωστός Αριστερός ο Λουντέμης, αριστερή θα είναι και η Διαλυνά''!
Αρχικά δεν γινόταν δεκτή στη Νέα Υόρκη, όπου είχε προγραμματιστεί να γίνει ο διαγωνισμός της Μις Υφήλιος. Η πρεβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα δεν της έδιδε βίζα.
Ετσι, ειδοποιήθηκε και αναχώρησε εσπευσμένα για την αμερικανική πολιτεία η εφεδρική της, Μις Ελλάς Εφη
Ανδρουλάκη.

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΣΟΚ (1974)

2011-11-07T00:02:00.000+02:00

Ο Ανδρέας Παπανδρέου στο βήμα.
Δεύτερη σειρά από δεξιά: Γιάννης Κουτσοχέρας, Γάκιας Παπαδημητρίου, Γιάννης Παπασπύρου και Γιάννης Αλευράς.
Τρίτη σειρά: Γιάννης Χαραλαμπόπουλος και Γιάννης Φλώρος

ΑΓΑΠΕΣ

2011-11-06T00:10:00.000+02:00

Τόλης Βοσκόπουλος και Ζωή Λάσκαρη

MEΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ

2011-11-05T17:32:00.000+02:00

Είναι η...
Τζένη Καρέζη

ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ ΤΟΥ

2011-11-05T11:11:00.000+02:00

Ο...
Αλέκος Αλαβάνος

ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

2011-11-05T00:40:00.001+02:00

Γιώργος Παπανδρέου-Παντελής Οικονόμου

ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ

2011-11-04T14:41:00.000+02:00

Ο τότε διάδοχος του θρόνου Κωνσταντίνος, τρίτος από αριστερά στους ορθίους (1960)

ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ

2011-11-04T14:30:00.002+02:00

Γιώργος Δεληκάρης

ΝΤΙΝΟΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

2011-11-04T14:28:00.000+02:00

Ο δημοφιλής πρωταγωνιστής σε εξώφυλλο

ΗΜΕΡΕΣ ΧΑΡΑΣ

2011-11-04T00:08:00.000+02:00

Τζένη Καρέζη και Μελίνα Μερκούρη

ΝΑΤΟΣ ΠΑΛΙ!

2011-11-03T14:19:00.000+02:00

Ο...
Ευάγγελος Βενιζέλος

ΔΗΛΩΣΗ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

2011-11-03T14:07:00.000+02:00

Από τον...
Δημήτρη Ρέππα